Moje róże – moja pasja

England’s Rose

 Fotografie wykonane w Kew Garden 2016 .

English roses. Wg. wewnętrznej klasyfikacji Austina, jest to grupa Olds rose hybrid.

Hodowca – David Austin, rok 2010.

Kwiaty świetliście różowe, rozetowej budowy w pełni rozkwitu odsłaniające zielone oczko / Button eyes/. Kwiaty średnicy 8-10 cm, złożone są z około 40- 50 płatków.W opisie odmianowym który możemy znaleźć na stronie Daustina, podkreśla się , że kwitnienie tej odmiany ma charakter ciągły i z małymi przerwami trwa do pierwszych mrozów.Kwiaty same się dobrze czyszczą i są odporne na opady deszczu – nie tworzą mumii kwiatowych.

Zapach –  jest szczególnie dobry.  Silny, ciepły i korzenny w klasycznym charakterze starych róż.

Krzew wysokości do 120 cm.

Liście – zdrowe, odporne na warunki atmosferyczne.

Reasumując: jest to bardzo zdrowa odmiana, o dobrym zapachu i “ciągu” na kwitnienie.

The Ancient Mariner

Fotografie   w ogrodzie różanym Davida Austina w Albrighton 2016

English roses.

Hodowca -Jest to stosunkowo świeża introdukcja  Davida Austina, bo pochodząca z roku 2015.

Kwiaty – Świeżo i świetliście różowa barwa kwiatu  koresponduje z typową dla Austinowskich kreacji, formą . Im bardziej na zewnątrz kwiatu tym kolor jaśniejszy. Kwiat kulisy, formy rozetowej , wprawdzie zbudowany z około 40 płatków, jednakowoż zawsze w końcowej fazie jego rozwoju pojawi się w centrum kwiatu pokaźna kępka żółtych pylników.

U Austina tak o niej czytamy :”The Ancient Mariner” jest imponującą odmianą, która pyszni się masą kwiecia   prawie nieprzerwanie od czerwca do pierwszych mrozów.”

Zapach , to tradycyjna u austinek mirra.

Krzew – krzew jest zdrowy i energiczny o rozmiarach nieco większych niż ostatnie odmiany austinek, niemniej jednak nie przekracza 1,5 m wysokości.

Liście duże ciemno zielone, jak gdyby nieco pomarszczone.

Soupert et Notting

Fotografie   w ogrodzie różanym Davida Austina w Albrighton 2016 .

Róża mchowa .

Hodowca – Jean Pernet  - ojciec , rok 1874 .

Kwiaty – intensywnie różowe do liliowo różowych z jaśniejszymi zewnętrznymi płatkami. Kwiaty stosunkowo małe o średnicy nie przekraczającej 8 cm.schludnej budowy rozetowej, zawsze elegancko i precyzyjnie zbudowane około 40 – 60 płatków.Pąki intensywnie omszone.Ta zgrabna mchówka, różni się nieco od długiego szeregu swych kuzynek, że ma przydatną zdolność powtarzania kwitnienia jesienią, jednakże w literaturze spotkamy się z rozbieżnymi opiniami na ten temat.

Zapach – silny .

Krzew Bardzo energicznego wzrostu , ale w ramach swoich możliwości, gdyż jest to forma karłowa, nie przekraczająca 90 cm wysokości. Sprawia to, że może być uprawiana przez miłośników róż mchowych, nawet jeżeli mają niewielkie ogrody.

Szwagrom, w roku 1871, różę  poświęcił też A. Levet, ale pamięć o ich dokonaniach jest ciągle żywa i w roku 2007 , Fabien Ducher , swego, całkiem współcześnie wyhodowanego burbona, nazwie  A Hommage Soupert & Notting.

Skylark

Fotografie Regent’s _Park – Queens Mary Garden 2016 .

English roses . Hodowca  zalicza ją do mieszańców piżmowych/ english musk hybrid/.

Hodowca – David austin, rok 2007 .

Kwiaty różowe do ciemno różowych, kuliste, półpełne, średnicy około 8 cm, złożone z około 20 płatków. Kwitnie małymi kiściami kwitowymi złożonymi z 3-5 kwiatów.

Zapach – lekki do umiarkowanego korzenno owocowy / piżmowy?/.

Krzew – zwartej budowy , do jednego metra wysokości.

 Fotografie wykonane w Kew Garden 2016 .

Liście – średniej wielkości półmatowe o dobrej odporności na choroby.

Skylark – z angielskiego to skowronek .

Od Danki

Fotografie – kolekcja własna 2019

Karłowa. Najprawdopodobniej galijska.

Hodowca – To znajda, rośnie sobie w kącie ogrodu Danki, mojej sąsiadki, wg. jej słów od ponad 40 lat.

Kwiaty Rozetowe, różowe, z jaśniejszymi zewnętrznym płatkami, średnica około 8 cm.

Zapach – pachnąca.

fotografie – kolekcja własna 2019

Krzew karłowy, wysokości około 50-60 cm. Ma bardzo ekspansyną naturę i przemieszcza sie po ogrodzie za pomoca odrostów korzeniowych.

Liście – matowe, jasno zielone, przypominające liście centifolii, odporna na choroby grzybowe.xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Our Last Summer

Fotografie – kolekcja własna.

Współczesny mieszaniec międzygatunkowy.

Hodowca – Rosa Eskelund Hansen, rok 2013.

Kwiaty różowe, duże, przekraczające 11 cm średnicy, Złożone z około 20 płatków. Mam ją dopiero od jesieni 2015, ale już robi świetne wrażenie.

fotografia – kolekcja własna 2019

Zapach – pachnące.

Krzew – jest to rodzaj klimbera o pędach dorastających do 2 m wysokości.

Liście ciemno zielone, matowe.

tytuł ewidentnie nawiązuje do tytułu znanej piosenki z repertuaru zespołu Abba.

Odmiana do kupienia w firmie Rosaplant .

Alancja

wszystkie fotografie – przez uprzejmość Pani Ewa Miszczak.

Róża galijska/ centifolia?/

Róża ta towarzyszy rodzinie Pani Ewy Miszczak od czasu gdy nabyła działkę budowlaną. Posłuchajmy jak sama opowiada: “Otóż: kupiłam z mężem zagospodarowaną działkę budowlaną i stałam się szczęśliwą posiadaczką między innymi tej róży, o której poprzednia właścicielka (w podeszłym wieku) wiedziała tyle, że już jej mama sadziła ją we własnym ogrodzie i mówiła, że to bardzo stara róża. Nie znała jej nazwy odmianowej i ja jej nie znam, mimo, że spędziłam całe dwa tygodnie ferii zimowych w bibliotece Akademii Rolniczej (ówczesnej) w Lublinie przetrząsając książki w poszukiwaniu informacji i  nic.Ta róża – piękna nieznajoma – została już nazwana na nasz prywatny użytek przez moją wtedy 7-letnią córkę, – to “Alancja” i tak ja do dziś nazywamy.

Alancja jest, jak widać, bardzo zmienna, bo na jednym chyba tylko zdjęciu widać jej rozetową budowę i takie maciupeńkie oczko. Jak się z bardzo bliska przypatrzeć, to można dostrzec delikatny marmurkowy wzór, co sprawia, że płatki nie są wybarwione na jednolicie różowy kolor. Poza tym w różnym oświetleniu wychodzi albo bladoróżowa, albo ten róż jest bardziej nasycony, zaczyna kwitnąć – w zależności od pogody – pod koniec maja lub na początku czerwca. Jak do tej pory najwcześniej zakwitła 26 maja. Kwitnienie może przeciągnąć się do końca czerwca, w zależności od wielkości krzewu i ilości gałązek z pąkami. I jeszcze jedna istotna zaleta tej róży – kwiaty są dość odporne na deszcz i nie pamiętam, żeby kiedykolwiek brązowiały.

Moja róża ma dość cienkie (jak gruba kredka), wysokie pędy barwy szarej, wysokości od 1,20 do 1,80, przewieszające się mniej więcej na wysokości mojej głowy :) czyli około 1,60. Jest bardzo mrozoodporna, rozchodzi się po ogrodzie za pomocą rozłogów, kwitnie raz, jest podatna na czarną plamistość (może w gorszym sezonie stracić większość liści i stoi tak jak goły patyk) i nimułkę różaną – zwijają się listki w trąbkę, ale mimo to jest niesamowicie odporna i te choroby jej nie szkodzą – rośnie sobie doskonale. Liście są zielono-szare, szorstkie, dość małe, natomiast pełne kwiaty piękne jak marzenie, delikatnie różowe, bardzo pachnące, rozetowe. Szef napisał, że ma około 25 płatków – patrząc na własne zdjęcie tej róży ma ona ze sto płatków – może to zatem centifolia? Na pędach są z rzadka rozrzucone małe igiełkowate kolce

Antonella

Fotografia pochodzi z wydanego na zlecenie Towarzystwa Miłośników Ogrodnictwa w Tarnowie,  w roku 1967 – Poradnika dla miłośników róż . Autorzy – Jan Augustynowicz, Antoni Gładysz.

Mieszaniec herbatni .

Hodowca – Odmiana ta powstała w Belgijskiej firmie Mondial Roses w roku 1964.

Kwiaty – różowe, klasycznej budowy,Średnicy ponad 12cm, złożone z 20-25 płatków. Wyróżnia ją nietypowy jak na róże mieszańców herbatnich, bo okrągły kształt pąków kwiatowych.

Zapach – umiarkowany.

Krzew – rośnie silnie, tworząc ładne, dość zwarte krzewy oraz wypuszczając mocne przyrosty po każdym cięciu.

Baronne Finaz

Fotografia pochodzi z wydanego na zlecenie Towarzystwa Miłośników Ogrodnictwa w Tarnowie,  w roku 1967 – Poradnika dla miłośników róż . Autorzy – Jan Augustynowicz, Antoni Gładysz. Na tej starej fotografii kolor wydaję się być zbyt intensywny.

Mieszaniec herbatni.

Hodowca Jean Marie Gaujard, rok 1961 .

Kwiaty – różowe, klasycznej budowy .

Zapach – pachnąca

Krzew -  wysokości powyżej jednego metra.

Liście – brązowo zielne, błyszczące, zdrowe.

Pochodzenie - Mme Meilland x Opera .

to wielka róża o 35 płatkowych kwiatach, która zwraca na siebie powszechną uwagę. Pąki kwiatowe duże, ładnie uformowane, rozwijają się powoli. Płatki od strony wewnętrznej łososiowe, od zewnętrznej błyszczące czerwone, o przyjemnym zapachu, w miarę rozkwitania  przybierają kolor coraz bardziej czerwony. Po ścięciu dobrze trzyma sie w wazonie.. Krzew rośnie silnie i wydaje mocne proste zdrowe pędy. Należy do odmian obficie kwitnących. Ładne, zdrowe i błyszczące liście koloru  brązowo zielonego, podnoszą jej wartość. Polecana również do nasadzeń masowych. Wartościowa odmiana.

Garvey

Fotografia pochodzi z wydanego na zlecenie Towarzystwa Miłośników Ogrodnictwa w Tarnowie,  w roku 1967 – Poradnika dla miłośników róż . Autorzy – Jan Augustynowicz, Antoni Gładysz.

Mieszaniec herbatni .

Hodowca – Samuel McGredy IV w roku 1961.

Kwiaty – Pąki kwiatowe bardzo ładnej formy , umieszczona są na bardzo długich, silnych pędach. rozwijają się powoli w bardzo duże – do 15 cm średnicy – dwukolorowe kwiaty złożone z ponad 30 efektownie ułożonych płatków. Od strony zewnętrznej miedziano czerwone, od wewnętrznej łososiowo różowe.

Zapach – umiarkowany.

Krzew – Krzew rośnie dobrze, do 80 cm wysokości, tworząc  przez całe lato nowe przyrosty.

Liście ciemno zielone, skórzaste, duże. Odmiana ta wyróżnia się bardzo wysoka odpornością na choroby grzybowe,

Pochodzenie - McGredy’s Yellow x Karl Herbst . Jest to rodzona siostra  innej wspaniałej odmiany  McGredy’ego – Piccadily.

Nazwa róży to jednocześnie nazwa marki  Sherry Bodegas at Jerez.Firma i winnica Jerez de la Frontera  położona obok miast Bodega, założona została przez  arystokratę Irlandzkiego  Eilliama Garveya, który przyjechał do Hiszpanii z zamiarem hodowli owiec, a skończyło się  importem wina do Anglii.

W książce, ” a Family of Roses” którą Samuel Darrgh McGredy IV napisał w roku 1971, napotkamy na  stronie 94 takie wspomnienie:

“Róża, ta dała mi możliwość spędzić wspaniale czas z powodu nazwy, którą dla niej wybrałem,  była to Garvey, którą wypuściłem na rynek w 1960 roku.
Była to róża zaczynająca kwitnienie od brzoskwiniowego różu, zanikającego w kierunku bogatego łososia.
Chciałem w ten sposób uhonorować doskonałą sherry, którą produkuje Garvey Sociedad Anonime, i mój dobry irlandzki przyjaciel i agent Garvey – Jack McCabe. Dyrektorzy firmy byli tak zadowoleni z tego, że zainwestowali we  mnie odznakę Honorowego Capataza z Bodegas San Patricio, to znaczy, że zrobili ze mnie honorowego mistrza, który to uważają za jedno z wielkich wyróżnień. W tym samym czasie przyznali także honor właśnie Jackowi McCabe i Dr. Richardowi Haywardowi, irlandzkiemu autorowi. Byłem zachwycony – ale byłem też wielce zaskoczony, gdy dodali, że mogę podróżować w dowolne miejsce Hiszpanii kosztem Garveya. Myślałem, że żartują, ale nie, byli bardzo poważni. Powiedziałem, że było by  wspaniale, że wiosną zamierzam przybyć  do Hiszpanii na Madrit Trial Garden, i że chciałbym mieć samochód, ale nie muszą płacić rachunków za hotel. Nie ma sprawy  – odpowiedziano, tak zostanie uczynione. Nigdy nie spotkałem większej uprzejmości i hojności.”

Niels Poulsen i Jan Spek i  ja,  od dawna mieliśmy taki zwyczaj, że  spotykaliśmy się  się raz w roku podczas jakiegoś jednego ważnego wydarzenia, które wybieraliśmy po kolei.
Zadzwoniłem więc do Nielsa w Danii i Jana w Holandii i powiedziałem, że tym razem pojedziemy do Madrytu  i wyjaśniłem dlaczego. Nie mogli w to uwierzyć, ale kiedy dotarliśmy na lotnisko w Madrycie,  czekał już na nas  angielski szofer Mike, z dużym samochodem Plumouth. Woził nas wszędzie, gdzie tylko  chcieliśmy  przez cały nasz pobyt. Ach! Szanowny Panie Mc Gredy,  ty jesteś naszym honorowym Capataz jest nam bardzo miło  widzieć Pana.I wszędzie były butelki sherry. Nigdy nie widziałem tak dużo sherry i na pewno nigdy nie wypiłem jej tak dużo w tak krótkim czasie.Kiedy wyszliśmy rano, Niels an Jan obserwowali z daleka, gdy poszedłem zapłacić rachunek w recepcji hotelu.Nadal  myśleli, że to co mówiłem o  Garvey i capatazie to  czyste łgarstwo z mojej strony i  chcieli zobaczyć, jak będę płacił . Ale nie – hotel nie pozwolił mi za nic  zapłacić.Byłem wszak  honorowym capatazem Garveya i to było to.

Niech będzie błogosławione imię Garveya i niech ich wspaniała sherry rozkwita.”