Moje róże – moja pasja

Perle d’Angers

Róża burbońska .

Hodowca = Robert&Moreau, rok 1879.

Kwiaty – jasno różowe, kuliste, średnicy 8-9 cm, złożone z ponad 50 płatków.

Zapach =

Krzew- wysokości 120 cm

Nie wiele wiemy o tej odmianie

U Brenta Dickersona w w Old Rose Advisor znajdziemy taki opis/powtórzony zresztą za Journal des roses: “Niezwykle energiczne. kwiaty duże, bardzo pełne  otwiera doskonale, bardzo dobrze ułożone płatki, bardzo delikatny, często kwitnie kiściami.

W zasadzie występuje jedynie w kolekcji Loubert. Czy to rzeczywiście ona?

Kordes Perfecta Superior

Fotografia pochodzi z wydanego na zlecenie Towarzystwa Miłośników Ogrodnictwa w Tarnowie,  w roku 1967 – Poradnika dla miłośników róż . Autorzy – Jan Augustynowicz, Antoni Gładysz.

Mieszaniec herbatni .

Hodowca – wyselekcjonował ją Reimer Kordes, rok 1963.

Kwiaty -  intensywnie różowe  z lekkim żółtym tłem  przeświecającym od spodu, co dodaje jej szczególnego uroku. Kwiaty średnicy 10 cm, złożone z ponad 25 płatków.

Zapach bardzo mocny.

Krzew – bujnie rosnący wysokości do jednego metra.

Liście intensywnie zielone, błyszczące.

Pochodzenie – Jest to intensywnie różowy sport odmiany Kordes Perfecta. Jedyną różnicą  pomiędzy tymi odmianami  jest kolor.

Gartendirektor Otto Linne

Polyantha, Lambertiana.

Synonim – funkcjonuje też pod skrócona nazwą  Otto Linne .

Hodowca – Peter Lambert, rok 1934.

Kwiaty – intensywnie różowe z karminowym centrum kwiatu. Kwiaty drobne, do 4 cm, średnicy pomponikowe, pojawiają się  w sporych, stożkowo uformowanych  kiściach  składających się z 20 – 50 kwiatów przez cały sezon.Kwiaty otwierają się jako ciemno różowe z małą białą plamką pośrodku kwiatu a przekwitają jako jasno różowe.

Zapach – miarkowany.

Krzew – dobrze rozrastający się wysokości do 150 o pędach prawie bez kolców. HMF podaje, że jest mrozoodporny – 4 strefa usda. Użytkownicy podkreślają , że odmiana ta, jest łatwa w uprawie i może być prowadzona jako wolnostojący krzew o przewieszających się swobodnie pędach, ale również jako mała forma pnąca prowadzona przy podporach zwłaszcza  w cieplejszych stronach.

Liście – ciemno zielone, skórzaste.

Pochodzenie - Robin Hood x Rudolph Kluis.

Otto Linne/ 1869 – 1937/, to pierwszy dyrektor ogrodów miejskich w Hamburgu. Ma też na swoim koncie zaprojektowanie kilku parków miejskich.

Mrs B.R.Cant

  fotografia pochodzi z książki Pink Ladies autorstwa Molly i Don Glenzer.

Herbatnia.

Hodowca – Benjamin R. Cant & Sons , rok 1901.W latach 1880 i 1890, Benjamin Revett Cant był królem wystaw
różanych w Anglii. Podobnież w jednym z lat  zdobył pięćdziesiąt cztery pierwsze nagrody w jednym miesiącu.

Kwiaty – różowe ze srebrnymi przebarwieniami, cieniami. Kwiaty średnicy do 9 cm, złożone z około 25 płatków. Wyróżnia się bardzo obfitym kwitnieniem.

Zapach -  pachnąca.

Krzew – Forma krzewu bardzo mocno uzależniona jest od warunków środowiskowych. Na sprzyjających stanowiskach może osiągać formy pnące. Roślina delikatna.

Pochodzenie – nie ma jasności co do pochodzenia tej odmiany. HMF podaje, że wg.Pierre Guillot, jest to potomek Safrano a fleur rouge.

Firma Cant, była znana w Anglii od roku 1765. W drugiej połowie XIX wieku siostrzeniec Benjamina – Frank, otworzył konkurencyjną firmę zajmującą się różami również w Colchester. W związku z tym zaczęło dochodzić między krewniakami do poważnej rywalizacji, kora momentami przybierała humorystyczne akcenty. Anegdota mówi, że gdy w roku 1899 Frank nazwał jedną ze swoich róż, remontantkę Mrs. Frank Cant, to wówczas w odpowiedzi kuzynowi Benjamin swoją omawianą tu herbatnią nazwał właśnie Mrs  B.R.Cant. Z różą tą zdobył kilka ważnych nagród, w tym złoty medal National Rose Society . Niestety, Ben tego już nie dożył a różę w handlu umieścił jego cyn Cecil.  Ta rywalizacja pomiędzy kuzynami trwała aż do roku 1967 gdy to doszło do połączenia firm pod nazwą Cants of Colchester. Był to dobry ruch, gdyż już w roku 1972 w firmie tej narodzi się jedna z najsławniejszych róż , mieszaniec herbatni Just Joey.

Julia Mannering

fotografia pochodzi z książki  Pink Ladies autorstwa Molly i Don Glenzer .

Hybrid rubiginosa.

Hodowca – Lord Penzance, ro 1895.

Kwiaty – jasno różowe, pojedyncze, złożone z do 8 płatków, średnicy  do 5 cm. HMS sugeruje, że odmiana ta może symbolicznie powtarzać kwitnienie jesienią.

Zapach umiarkowany.

Krzew – rosły , superkolczasty, ale nie powinien przekraczać 180 cm wysokości. Na żywopłoty obronne.

Pochodzenie – nieznane.

Na rycinie widzimy pomnik Julii, dłuta George Webstera/1864-1907/Julia Mannering  postać z powieści “Guy Mannering”, 1815) jest pokazana jak  patrzy tęsknie w dal, ubrana w suknię opywającą jej figurę która jest owinięta szczelnie wokół niej, z rękami założonymi z przodu.

Ledwie Scott ukończył poemat narracyjny Władca Wysp niż  zabrał się do pracy nad swoją drugą powieścią. Pomimo sukcesu Waverley, Scott był jeszcze w niebezpiecznej sytuacji finansowej,  gdy wydawnictwo Johna Ballantyne w zawaliła się w 1813 roku .  Powieść Guy Mannering była reklamowana jako w prasie w dniu 21 grudnia 1814 roku . Wydaje się, że Scott napisał Guy Mannering w trochę więcej niż sześć tygodni, począwszy od późnego grudnia 1814 i ukończył  w połowie lutego 1815.  To był sukces, powieść dobrze się przyjęła.Dwie kolejne edycje zostały opublikowane w marcu i maju, a powieść wyszła w jedenastu edycjach.

Fabuła powieści Guy Mannering  obejmuje losy Harry’ego Bertram, spadkobiercy starożytnego
szkockiego dworu w  roku 1780, niepewnym okresie, kiedy Cyganie, przemytnicy, kolorowe ptaki i skorumpowanych oficjeli, tych wszystkich drogi skrzyżowały się. Porwany w wieku pięciu lat, Harry dorastał wierząc, że jest Vanbeest Brown, synem ubogiej kupca. On jest zakochał się w Julii Mannering, której bogaty ojciec zabrania   młodej parze się spotykać…

Jak widzimy nic nadzwyczajnego, ale w świadomości społecznej opowiastka ta sie głęboko odcisnęła a nawet sam Lord Penzance swemi różami uwuiecznił aż trzy postaci z tej powieści. Nadto jeszcze  Lucy Bertram i  Meg Lerrilies .

Parę słów więcej o Lordzie Penzance i jego różach znajdziemy w odrębnym wpisie zatytułowanym * Lord Penzance i jego róże*

Mrs Robert Garret

Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses.

Mieszaniec herbatni

Hodowca – John Cook, rok 1900.

Kwiaty różowe.

Zapach – umiarkowany.

Krzew -

Liście -

Pochodzenie – Mademoiselle de Sombreuil x Madame Caroline Testout.

Princess May

 Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses

Mieszaniec herbatni. Noisette.

Hodowca – William Paul, rok 1893.

Kwiaty różowe, z domieszką żółtego o zwiewnym delikatnym odcieniu. Kwiaty kuliste, po rozwinięciu się rozetowe, średnicy 9-10 , złożone z ponad 50 płatków,

Zapach umiarkowany.

Krzew – o wzroście wyraźnie mniej intensywnym niż matka.

Liście bardzo dekoracyjne

Pochodzenie – siewka Gloire de Dijon.

Nie jestem pewien, ale wydaje mi się, że nazwa tej róży nawiązuje do słynnego parowca Princess May zwodowanego w roku 1888.

General de Vaulgrenant

Mieszaniec herbatni

Synonim – rose de la ligne Maginot.

Hodowca – Louis Walter, ro 1926.

Kwiaty – różowe z ciemniejszym, prawie czerwonym rewersem.

Zapach -

Krzew – Jest to bujna roślina o wysokości przekraczającej 150 cm. w dobrych warunkach, może byc prowadzona jako klimber.

Pochodzenie – M.A.Gance x Madame Henriette Schissele

Albert Péting de Vaulgrenant (1872-1947) kawaler Legii Honorowej za udział w pierwszej wojnie. We wniosku o to odznaczenie możemy przeczytać:”A w szczególności, w dniach 6 i 7 października 1915 roku, poprowadził swój batalion do ataku, w najbardziej niebezpiecznych warunkach z odwagą ducha i w absolutnej pogardzie dla niebezpieczeństwa, które zasługują na podziw ” . Jednakże róża ta przeszła do historii z  jako Rose de la Ligne Maginot. A oto cała historia.
Kto mógł przypuszczać, że setki róże kwitły w koszarach, a nawet na szczycie niektórych umocnień Linii Maginota? Cóż, nie jest to legenda, historia tego zdarzenia, o który teraz chcę opowiedzieć, rozpoczęła się w 1938 roku w Lotaryngii w Vittonville w pobliżu Pont a Mousson: W piękny wieczór w 1938 roku w małej miejscowości Lorraine, na prawym brzegu Mozeli, Jean Paquel, tamtejszy bisnesmen, wydał przyjęcie na zamku Vittonville . siedziano sobie na tarasie z widokiem na meandrujące rzekii tysiące róż w parku wdychając aromatyczne, ciepłe powietrze zmierzchu. PanPaquel był namiętnym zwolennikiem róż.  W rozmowie uczesniczył generał Giraud, ówczesny gubernator wojskowy  Mówił o Linii Maginota, i koszarach, gdzie czuwając, ziewają z  nudów. Koszary są w otoczeniu przyrody , brak barów, kina, nie,  nie ma dziewczyn tylko śpiew ptaków. Morale było niskie  jak budżety i wojskowe.  Gdybyśmy mogli uczynić je bardziej atrakcyjne, powiedział Giraud, bardziej miłe dla oka … Jean Paquel zażartował: Sadźmy więc róże. To nie tylko piękna legenda ale i pięknu kwiat a jakie ma ciernie, jak drut kolczasty!   Dla Giraud to nie był żart: – Doskonały pomysł, chcesz spróbować  Jean Paquel waha się jedną sekundę i zgadza się   Róża, królowa kwiatów, najpiękniejsza aby oddać hołd tym, którzy zapewniają opiekę nad najpiękniejszym ogrodem Francji.  Tak właśnie  narodził się pomysł z  różami na linii Maginota, który szybko stał się symbolem  wsparcia przez społeczność ogrodników, tych którzy stali na straży bezpieczeństwa Francji.  Potem przyszedł czas wyboru odmian. Plantatorzy zwietrzyli a tej akcji doskonałą okazję reklamy i promocji swoich produktów.  To było normalne, że kreacja Louis Waltera, założyciela Ogrodu Różanego Saverne w Alzacji i Lotaryngii Towarzystwa Przyjaciół Saverne Roses i dziekana francuskich hybrydyzerów znalazła swoje miejsce na linii Maginota.

Wśród jego wielu odmian  róża General Vaulgrenant  została wybrana do sadzenia pierwsza i jako jedyna, stała się  oficjalną twarzą akcji uzyskując etykietę:”La rose dela ligne Maginot” Ofiar na ten cel od całego społeczeństwa było tak wiele, że niezbędne stały się  formalne ramy dla tej akcji W ten sposób rodzi się, ponownie dzięki M.Paquel, filantropijne Stowarzyszenie Rose Maginota,  . W Lotaryngii organizują się lokalne komitety a generał Vaulgrenant czele akcji. Jesienią 1938 roku rosło już 10 000 krzewów róż i innych krzewów ozdobnych.

Bernard Buffet

Fotografia pochodzi ze strony * Lyon Roses * Dziękuję.

Mieszaniec herbatni.

Hodowca – Jean Jacques Gaujard, rok 2004.

Kwiaty -kuliste, różowe/cyklamen/.

Fotografie – ogród różany Monza 2018 .

Zapach – bardzo aromatyczne

Krzew – 60-70 cm wysokości.

Bernard Buffet , to malarz francuski.

Madame Veuve Menier

Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses

Mieszaniec herbatni,

Hodowca – Marie Louise Schwartz 1891.

Kwiaty – różowe.

Odmiana utracona.