Moje róże – moja pasja

Mabel Morse

Mieszaniec herbatni, pernetiana,

Hodowca – Samuel McGredy II , rok 1922.

Kwiaty – żółte złożone z około 25 płatków

Zapach – umiarkowany.

mimo iż odmiany tej najprawdopodobniej już nie ma- została utracona – to jednakowoż warto zapoznać się z pięknym opisem tej róży, który  pochodzi z książki Róże w ogrodzie , Bronisława Gałczyńskiego z roku 1927. strona 18

Na 12  najlepszych ogrodowych róż,wyhodowanych w ciągu ostatnich dziesięciu lat, jakie specjalna komisja przy National Rose Society wybrała i ogłosiła w r.1926,—nie ma ani jednej odmiany francuskiej (jest 10angielskich, jedna holenderska i

jedna amerykańska). Z tych dziesięciu angielskich odmian pięć zostało wyhodowane przez  firmę Samuel Mac Gredy and son, która tym samem wysunęła się na czoło w długim szeregu wybitnych hodowców angielskich.

Tylko w niebie mogą być róże pod każdym względem doskonałe. Z tych pięciu odmian dwie—Mabel Morse i Mrs.Henry Morse—dwukrotnie (w1925 i 1926) zajęły dwa pierwsze miejsca wśród róż, które głosowaniem hodowców i miłośników angielskich uznane zostały za naj­lepsze  z istniejących, odpowiednich zarówno na kwiat cię­ty ( na wystawę) ,jak i na klomby do ogrodu. Otóż te dwie rekordowe róże mają także swoje słabe strony.  Złoto-żółta MabelMorse (Mc.Gredy1922) ma kwiat wielki, jak na żółtą różę i bardzo piękną barwę. Ale we­dług miarodajnej opinii H .R. Darlingtona, opartej na ca­łym szeregu sprawozdań hodowców angielskich, kształt kwiatu najczęściej bywa kulisty, o zbyt krótkich płatkach środkowych, co jest wielką wadą, jeżeli chodzi o różę na wystawę.

Nie ma na świecie róży,która by pod każdym  wzglę­dem była doskonała.Nie ma i prawdopodobnie nigdy nie będzie. Na szczęście. Dzięki temu bowiem róża,jak czło­wiek,będzie zawsze miała możność podniesienia się wy­żej, w kierunku większej  doskonałości,

W jednym z monologów Klemensa Junoszy, wraca­jący do domu pijany majster szewski, tak się tłumaczy przed swoją małżonką:

„Człowiek nieświęty, bo żeby był święty,to by nie siedział w warsztacie, tylko w niebie”. Podobnie jest z różami: zapewne tylko w niebie są te,które są pod każdym względem doskonałe.

Mrs. Henry Morse

Barwa prześlicznej Mrs. Henry Morse jest bardzo trudna do opisania . Można powiedzieć, że przypomina  ona barwę twarzy młodej i nieco zarumienionej blondynki/ nie opalonej/. Jest zresztą  prawie równie zmienna. Kwiat jest duży kształt ma doskonały podłużny. Zapach niezbyt silny ale piękny herbatni . Obfitość i ciągłość kwitnienia  nie pozostawiała by nic do życzenia gdyby nie to , że krzak /   wg. Darlingtona/ niezmiernie łatwo poddaje się chorobom i zwykle przed końcem lata tak one niszczą roślinę, że o ciągłości kwitnienia nie ma mowy.”

Hauraki

  Fotografia pochodzi ze strony Nowozelandzkiego Towarzystwa Różanego.

Róża patio

Synonim – Hauraki – Macwynscar.
Hodowca – Samuel Daragh McGredy IV rok 1994 lub 1995.

Kwiaty – Pomarańczowo czerwone, średnicy 5-6 cm, złożone z około 25 płatków. dobrze powtarza kwitnienie.

Zapach – pachnące.

Krzew -  wysokości 30- 50 cm.

Pochodzenie –   Trumpeter x Kapiti . McGredy , na stronie Nowozelandzkiego Towarzystwa różanego , omawiając tę odmianę pisze: ” Zawsze wykorzystywałem pyłek róż miniaturowych dla podniesienia obfitości kwitnienia odmian o większych kwiatach. Stąd ta krzyżówka wydała mi się być oczywistą. Tym razem skończyło się na róży patio”.

Odmianie tej przyznano Certyfikat Zasługi przez National Rose Society  New Zealand, oraz tytuł róży roku 1998.

Charles P. Kilham

fotografia pochodzi z katalogu Dingee & Conard .

Mieszaniec herbatni.

Hodowca – Samuel McGredy III rok 1926.

Kwiaty – klasycznej budowy pomarańczowo czerwone.

Odmiana utracona.

Charles P.Kilham, był szefem ogrodników i hybrydyzerem pracującym dla firmy George Beckwith & son w Anglii.

J.H.Nicolas  w A Rose Odyssey , na stronie 226 czytamy:” W dwudziestą piątą rocznicę jego usług dla firmy, pan Beckwith zapytał go, którą sadzonkę uważał za najlepszą, gdy Kilham ją wskazał – wówczas Pan  Beckwith powiedział: “To będzie Charles P. Kilham rose:”

British Queen

Fotografia pochodzi z książki T.W.Sandersa Roses and their cultivation .

Mieszaniec herbatni .

Hodowca – Samuel McGredy II, rok 1912.

Kwiaty- mleczno białe, półpełne.

Zapach – umiarkowany .

Krzew – wysokości do 70 cm.

Christine

Fotografia pochodzi z książki T.W.Sandersa Roses and their cultivation .

Mieszaniec herbatni, pernetiana.

Hodowca – Samuel McGredy rok – około 1916.

Kwiaty – złoto żółte, klasycznej budowy, złożone z 15 – 20 płatków.

Zapach – umiarkowany.

Krzew -

Liście -

Pochodzenie -

Jest kilka niejasności jeżeli chodzi o tę odmianę, które trudno będzie wyjaśnić jako, że nie znamy rośli rodzicielskich. Poważną wskazówkę znajdziemy w książce z której pochodzi czarno biała fotografia. Autor pisze tam, że to mieszaniec austrian. OK, więc codo pernetiany nie mamy większych wątpliwości, ale czysto żółty kolor na fotografii wykonanej u Petrovica, znów ożywia nasze wątpliwości. Czy to co oferuje Petrovic to na pewno Christine McGrediego?

Christine , to bardzo popularna nazwa u hybrydyzerów. W HMF spotkamy ją aż pięciokrotnie. Prezentowany na fotografiach obok  klimber,  jest sportem omawianej Christine McGrediego  a został wyselekcjonowany przez innego rosarianina Willinka w roku 1936. Fotografie: Marian Sołtys Europa Rosarium Sangerhausen 2009.

Little Artists

Fotografia – M. Sołtys – kolekcja własna.

Róża miniaturowa.

Synonim – Top Gear.

Hodowca – Prawda, że pewnego rodzaju niespodzianką jest to , że hodowcą tej pięknej odmiany jest nie Raplph Moore jak moglibyśmy się wszyscy spodziewać a Samuel Darragh McGredy w roku 1982.

Kwiaty – jaskrawo czerwone z białą plamką u nasady płatków, która nie ma nic wspólnego z hultemią. Kwiaty w zasadzie pojedyncze, ale pojawia się też wiele kwiatuszków półpełnych złożonych z do 15 płatków. Średnica kwiatu  3 – 4 cm. Jedynie z niewielką przesadą możemy powiedzieć, że kwitnienie tej odmiany ma charakter ciągły, zwłaszcza w cieplejszych klimatach.

Piękne są jej nowo otwarte kwiaty  i bardzo przyciągają wzrok – półpełne, szkarłatne i żółte, z białym rewersem płatków i błyszczącym kręgiem ciemnożółtych pręcików. Wydają się lśnić w słońcu. Jednak kolor żółty szybko zmienia kolor na biały, a kwiaty przybierają kolor  na zbliżony do  czerwonego.

Zapach – umiarkowany, owocowy.

Krzew – Jest to miniatura co się zowie o wysokości nie większej jak 40 cm. Dobrze rozmnaża się przez sadzonki pędowe. Kwiaty rosną w obfitości na silnym krzaku z ładnymi, ciemnymi, błyszczącymi liśćmi i pożytecznym nawykiem rozprzestrzeniania się na boki bardziej niż w górę. Najlepiej wyglądają przeplatając się z roślinami o szarym   listowiu, które  podkreślają korzystnie ich czerwony kolor.

Pochodzenie – Eyepaint × Ko’s Yellow .

Była dawca pyłku przy odmianie * Gizmo* oraz *Danny Boy*.

Odmianę tę możemy kupić w Rosarium A.Choduna.

Margaret Amos

Mieszaniec herbatni

 Hodowca -  Samuel Dawidson McGredy III z roku 1951 .

Kwiaty  – klasycznej budowy , w kolorze   ciemnego różu do karminowo różowych, średnicy 10 cm, złożone z 25 – 30 płatków.

Zapach – umiarkowany

Krzew o pokroju wyprostowanym, wysokości do jednego metra.

Liście – ciemno zielone, skórzaste.

Pochodzenie -Siewka McGredy’s Scarlet .

Fotografia: Dorota Blicharz Europa Rosarium Sangerhausen 2009.

The Queen Alexandra Rose

Pernetiana.

Synonim – Hell’n Trouble . Z tą drugą, skądinąd niezwykle oryginalną nazwą /piekielne kłopoty/ wiąże się zabawna anegdota. Otóż różę tę chyba zbyt pochopnie nagrodzono tym wyjątkowo prestiżowym wyróżnieniem jakim jest AARS. Sprawiała w uprawie prawie wyłącznie kłopoty. Stąd szybko dostała ową prześmiewczą nazwę jako przetworzenie nazwiska słynnej divy operowej Metropolitan Opera Helen Traubel, której to pierwotnie była poświęcona. Dodajmy jeszcze, że w roku 1950 Herbert Swim , raczył był nazwać wyhodowanego przez siebie mieszańca herbatniego  już wprost imieniem Helen Traubel.

Nie jest to zresztą jedyny przypadek gdy to nazwanie nieco zbyt wczesne róży czyimś imieniem przynosiło tejże osobie początkowo zaszczyt a później jeno kłopoty. Tak było na przykład w przypadku róży The Queen Alexandra rose -=gdy to królowa Alexandra, żona Edwarda VII zobaczyła nienazwaną jeszcze siewkę w ogrodzie jej hodowcy McGredyego i tak się jej spodobała, że hodowca nazwał tą różę w  jej honorze. Niestety, przynosiła potem tylko kłopoty.

Hodowca Samuel Mc Gredy II. Rok 1918.

Kwiaty – kuliste, różowo czerwone z żółtymi rewersami płatków.  Kwiaty, średnicy powyżej 10 cm, złożone z około 25 płatków. Mimo wcześniejszych uszczypliwych uwag, oddajmy jednakowoż tej odmianie honor.Wszak była to pierwsza, dwukolorowa , żółto czerwona róża jaką w ogóle wyhodowano. Sam McGredy IV w Family of Roses pisze:

The Queen Alexandra Rose, wyhodowana przez mojego dziadka, była pierwszą dwukolorową, w kolorze czerwonym i żółtym, początek wszystkich dwukolorowych. Dziadek wyhodował ja z Austrian Copper i choć wtedy była wzorem do naśladowania, dziś wydaję się być dość niechlujna.- ale w tym czasie była uważana za wspaniałą. Była używany w naszym programie hodowlanym i była
jednym z rodziców Margaret McGredy, Tamże str. 137

Zapach – umiarkowany.

Krzew – niewielki, wysokości niewiele ponad pół metra.

Liście – ciemno zielone, błyszczące.

Pochodzenie -

Arabian Nights

Fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia 2014.

Floribunda. To nominalnie , ale sposób kwitnienia wskazywał by na mieszańca herbatniego.

Hodowca – Samuel Darragh McGredy IV, rok 1963.

Kwiaty – czerwono pomarańczowe, klasycznej budowy, średnicy 10-11 cm . złożone z około 25 płatków.

Zapach – mocny

Krzew o pokroju wyprostowanym, wysokości do jednego metra.

Liście ciemno zielone o niepelnej odporności na choroby grzybowe.

Pochodzenie – Spartan x Beaute .