Róża Noisette’a, ale niektóre źródła podają jako mieszaniec noisetta i herbatniej.

Hodowca +Wyhodowana przez Alexander Hill Gray’a  i wprowadzona do handlu przez firmę Paul& Sons George Paula w roku 1894. Niestety, Anglia to nie Karolina Południowa skąd się odmiana ta wywodzi i  nic dziwnego, że Floral Magazine skarżył się iż  róża ta ma poważne kłopoty z otwieraniem kwiatów w warunkach angielskich.

Alister, to syn hodowcy.

Synonim – w Stanach Zjednoczonych  sprzedawana była pod nazwą Golden Rambler .

Wiemy, że Alexander Hill Gray, to znany zamożny szkocki właściciel ziemski, który sprzedał swoją posiadłość i zakupił dobra w Bath , znanym z łagodnego klimatu, który sprzyja między innymi uprawie róż. Natomiast w zimnej, wietrznej Szkocji nie mógł z powodzeniem ich uprawiać. Przyznam, że czyn ten, sir Alexandra zaintrygował mnie, ale i zawstydził. Pomimo tego, że z reguły opisuję tylko te odmiany róż, który fotografie posiadam, postanowiłem opisać tą odmianę w uznaniu wielkości czynu tego rosomanes. Mienię się być miłośnikiem róż, jednakże nawet do głowy mi nie przyszło bym mógł spieniężyć swe dobra i zakupić jakowąś posiadłość dajmy na to we Wrocławskim tylko dlatego, że tam łatwiej róże uprawiać. Przez National Rose Society nazywany był królem róż herbatnich, które z powodzeniem uprawiał.

Spotykana również pod nazwą Golden Rambler.  Kwiaty kremowo żółte z wyraźnie żółtym środkiem kwiatu. Kwiaty z wiekiem płowieją. Średnica kwiatu to 5-6cm a zbudowane są z około 20-40 płatków. Umiarkowany, piżmowy zapach. Kwitnie niewielkimi kiściami po 8-10 kwiatów, przez cały sezon. U młodych kwiatów o  jedwabistej teksturze   płatki ułożone są w zwartych okółkach przy czym te zewnętrzne są jaśniejsze, lecz po rozkwitnięciu wyglądają dość bezładnie. Kwitnienie jesiennie z reguły jest lepszej jakości.

Krzew o bardzo bujnym wzroście, jednakże początkowy wzrost ma bardzo powolny. Liście bardzo gęste, błyszczące, pędy raczej wiotkie/ zwłaszcza te kwiatostanowe/ prawie bez kolców.  Jeżeli trafi na splot sprzyjających warunków atmosferycznych i w dobrych warunkach glebowych krzew potrafią dorastać do 5 m wysokości doskonale się krzewiąc.

Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses, oraz Rosen Zeitung

Nie zawiązuje owoców. Może być uprawiana w półcieniu ale preferuje stanowiska na pełnym słońcu. Potrzebuje stanowiska przewiewnego, gdyż w przeciwnym przypadku, może być porażana prze czarną plamistość. Mrozoodporność 5 strefa usda. Otrzymała Award of Garden Merit – nagrodę przyznawana przez Royal Horticultural Society/ RHS/ w 1993 roku. Widziałem egzemplarz tej róży posadzony jako wolnostojący krzew w towarzystwie białych floksów – wyglądało to rozkosznie.

 Fotografie Marian Sołtys Kolekcja Barni 2014

Pochodzenie nieznane, ale sądzi się powszechnie , że jest to krzyżówka róży noisette i herbatniej. Niezwykle dramatyczne są okoliczności nadania nazwy tej róży. Otóż upamiętnia ona syna hodowcy. To niezwykłe imię jego syn zawdzięcza  prośbie swojej matki . Ukochana , młoda żona żona Aleksandra Hill Gray’a – Stella –  zmarła w czasie połogu a jej ostatnim życzeniem było by nazwać dziecko po niej. Nie nazwał żadnej ze swoich róż imieniem żony, zrobił to dopiero w roku 1909 Aleksander Dickson który nazwał jedną ze swych róż  Souvenir of Stella Gray.Nie zapomniał też o* Aleksandrze Hill Gray*.

 

Fotografia: Marian Sołtys w rosarium Abbaye de Valsaintes 2010. oraz Pani Małgorzata Kralka w ogrodzie Andre Eve 2011.