Moje róże – moja pasja

Angela Rippon

Róża miniaturowa zwana też Ocarina. Wyhodowana przez De Ruiter w roku 1978. Kwiaty różowo łososiowe, bardzo trwałe.

Krzew zwarty, kompaktowy o wymiarach  30x 40cm. do uprawy w pojemnikach.

Pochodzenie: Rosy Jewel x Zorina. Angela Rippon to znana dziennikarka brytyjska.

Diane de Poitiers

Mieszaniec herbatni. Pochodzi z roku 1985 a wyhodowana została przez Paula Croix. Przepiękna odmiana o łososiowo różowych , bardzo dużych kwiatach klasycznej budowy, złożonych z ponad 50 płatków.Nadto zwracają uwagę szlachetnie się prezentujące, duże pąki.

Zapach – subtelny -

Krzew rozrasta się bardzo bujnie a jej brunatno zielone pędy osiągają wysokość ponad 2m.Tu , na jednej z fotografii widzimy jak przepysznie komponuje się z rzeźbą Chrystusa – Dobrego Pasterza, wdzięcznie ją oplatając.

Nagrodzona Złotym Medalem na konkursie różanym w Roeulx.

fotografie: Marian Sołtys w Rosarium Abbaye de Valsaintes 2010. Elżbieta Sołtys Bagatelle 2011

Colandro

Mieszaniec herbatni, róża szklarniowa z przeznaczeniem na kwiat cięty, wyhodowana w firmie De Ruiter Innovation przed rokiem 2006. Kwiaty o średnicy do 10cm, w kolorze różowo łososiowym, złożone z ponad 40 płatków , bez zapachu.

Pochodzenie: Nieznane.

Fotografie: Jan wiązowski na wystawie róż w Końskowoli 2010.

La Vanoise Parc National

Inaczej Rosanna. Klimber. Hodowca Reimer Kordes rok 1993.

Kwiat średnicy 11cm,40 płatków,lekki zapach.

Kolor łososiowo różowy.

Krzew do 300cm, liście duże, ciemno zielone, błyszczące.

Fotografie Święto róż w Końskowoli 2015

Pochodzenie: Nieujawnione.

Vanoise, to najstarszy i prawdopodobnie najsłynniejszy park narodowy we Francji. Utworzony został w 1963 r. Znajduje się w Alpach Graickich, przy czym zdecydowana większość jego obszaru leży na terenie grupy górskiej Vanoise tworząc jeden wysokogórski obszar chroniony o powierzchni około 1250 km².

 Fotografie – Marian Sołtys w kolekcji Barni Pistoia 2014.

 Fotografie – Nina Wroobel, różanka ogrodu botanicznego w Bronx.

U podstaw starań o otoczenie ochroną przyrody masywu Vanoise legło całkowite wyginięcie na tym terenie symbolicznego dla Alp zwierzęcia – koziorożca (obecnie symbol Parku Narodowego Vanoise)

Fotografie: Elżbieta Sołtys w rosarium parku Tete d’Or w Lyonie 2010, oraz rosarium Monza 2018.

Marjolaine

Floribunda , wyhodowana przez Bernarda Sauvagueot w roku 2000. Kwiaty o średnicy około8-9cm bardzo mocno wypełnione, złożone z ponad 50 płatków.  Kwiaty w kolorze różowo łososiowym o umiarkowanym zapachu, wiążą się na roślinie w małych wiechach przez cały sezon.xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx







Krzew dorasta, jak zauważyłem, do pokaźnych rozmiarów, przy wysokości nioe przekraczającej półtora metra. Liście raczej małe, ciemno zielone, błyszczące.

Pochodzenie: Nieznane. Któż nie znał w swoim czasie/lata piędziesiąte/ tej piosenki o  pięknej Marjolaine? Fotografie: Marian Sołtys rosarium im Grace Kelly w Monaco 2010 oraz Dorota Blicharz w Bagatelle 2011.

Catherine Denevue

Mieszaniec herbatni wyhodowany w firmie Meilland International w roku 1979. Kwiaty w kolorze łososiowo różowym, ogromne, ponad 14cm średnicy o dość mocnym zapachu. Była bardzo popularna w zachodniej Europie, ale poza nią bliżej nieznana. Może dlatego, że preferuje klimaty śródziemnomorskie.

Krzew o pokroju wyprostowanym ,dorasta do 120cm wysokości. Liście duże, jasno zielone, błyszczące o dużej odporności na choroby grzybowe. Nagrodzona złotym medalem na różanym trial w Rzymie w roku 1979.

Pochodzenie: Nieznane.Catherine Denevue ur. 1943, właściwie Catherine Dorleac,to bardzo znana aktorka francuska. Wylansowana przez Rogera Vadima. Powszechnie uznawana za wzór klasycznej urody kobiecej. Ale to nie tylko uroda. To również wielki talent. Jej pierwsza wielka rola to Parasolki z Cherbouga.Dalej to Indochiny czy Mayerling. Ale dla mnie to przede wszystkim Piękność dnia.

Fotografie: Marian Sołtys w rosarium im księżnej Grace Kelly w Monaco 2010.oraz rozarium w Borovej Horze 2011.

Catherine Deneuve

Jest to mieszaniec herbatni wyhodowany w firmie Meilland International w roku 1979. Kwiaty ma bardzo duże, o średnicy ponad 12cm półpełne złożone z około 15-20 płatków w kolorze łososiowo/koralowo/ różowym o mocnym zapachu.

Krzew o wyprostowanym pokroju, wysokości do 120cm, liście  duże  i błyszczące.

Pochodzenie: Nieznane.  Fotografia : Marian Sołtys  willa Ephrussi 2010 i Bratysława 2012.

Pinocchio – Rosenmarchen

Fotografia:Marian Sołtys w rosarium Borova Hora 2011

Floribunda, wyhodowana przez Wilhelma Kordesa w roku 1940.Jak się dalej okaże , to nie jest pierwsza lepsza róża. Kwiaty łososiowo różowe średnicy 8-9cm o około 30 płatkach. Kwiat rozetowej budowy o umiarkowanym owocowym zapachu , zakwita bukietami kwiatów złożonymi nawet do 20 sztuk.

Krzew wysokości do 9ocm.pokrój krzewiasty, liście skórzaste, ciemno zielone, mrozoodporność 6 strefa usda. Otrzymała Certyficate of Merit RNRS w roku 1949.

Pochodzenie: Eve x Golden Rapture . Z kolei Boerner użył Pinocchio w roku 1948 i krzyżując go z Grey Pearl uzyskał Lavender Pinocchio . A tak w ogóle to Pinokio był bardzo często używany przez Boernera w hodowli odmian floribund do użytku na kwiat cięty ogrodowy i szklarniowy. Wiele nagradzanych floribund pochodzi z tej operacji. Jak zauważył H Swim, ma tendencję do dawania potomstwu  kwiatów o regularnym kształcie i odpowiednich płatkach. Wydaje się również, że większości swojego potomstwa zapewnia lepszą trwałość   kwiatów ciętych. Jednocześnie Swim prowadząc prace hodowlane z użyciem Pinocchio, zauważa, że  sam Pinocchio i jego potomkowie maja problem z czarną plamistością mimo intensywnej ochrony chemicznej. Co ciekawe, Swim nie wyciąga z tego jakichś dalej idących wniosków. Jak sam pisze w swojej książce Roses from dream to reality – “…nie powstrzymało to mnie przed używaniem Pinkocchio, jedynie utrudniło prace ” strona 69.

Spotkamy się  jeszcze z Yellow Pinocchio, ale nich Was nazwa nie zmyli gdyż poza nazwiskiem autora nie mają ze sobą wiele wspólnego.Powstała w roku 1949 ale rodzice to Goldilock x Marionette. Fotografia powyżej – Marian Sołtys Pruhonice 2011.

Z kolei Yellow Pinocchio stał sie punktem wyjścia do nowych hodowli i po skrzyżowaniu go z Donald Prior , dał Boernerowi Red Pinocchio, którego mamy na kolejnych fotografiach – również z Pruhonic.

Róża ta otrzymała od Kordesa imię Rosenmarchen, ale zasłynęła jako Pinocchio, głównie dzięki Eugene “Gene” Boernerowi, słynnemu hodowcy ze Stanów Zjednoczonych. Mówiąc w skrócie – oto cała historia: “Przed II wojną światową, w USA praktycznie nie było hodowli nowych odmian róż.To czego Amerykanie potrzebowali,kupowali w europejskich szkółkach. Sprzyjało to nawiązywaniu znajomości i przyjaźni. I tak Boerner zaprzyjaźnił się z rodziną Kordes w Niemczech. W ten to oto sposób firma J& P dość łatwo uzyskiwała prawa do rozpowszechniania w USA takich róż Kordesa jakie tylko zapragnęła. Na przykład w 1939 roku uzyskała prawa do nowej odmiany Kordesa „World’s Fair” i dobrze na tym zarobiła.

„Mniej więcej w tym samym czasie, Boerner otrzymał od Wilhelma Kordesa różę Pinocchio, którą wykorzystał z doskonałym skutkiem w swoim programie hodowlanym. W drugiej generacji swojej pracy z „Pinocchio” stworzył „Masquerade”. Żadna róża tego rodzaju nie została dotąd stworzona. Najbliższa tego była stara róża chińska Mutabilis , w kolorze szafranu do koloru fuksji. Drugim jego tryumfem programu hodowlanego z udziałem Pinocchio był Fashion który miał wtedy rzadko spotykany kolor koralu.” Producenci niebiańskich róż Jack Harkness str. 75-76.

To był tylko początek. Róża ta była i jest chętnie wykorzystywana przez hodowców na całym świecie przy introdukcji nowych odmian. W 1951 roku powstaje Vogue z rośliną mateczną Pinocchio,w roku 1956Herbert Swim wyhodował interesującą róże Green Fire,Circus i Gold Strike gdzie dawcą pyłku był Pinocchio, natomiast roku 1957 Dr.Morison wyhodował z użyciem Pinocchio jako rośliny matecznej inną floribundę Fusilier, dalej Sea Foam Ernesta Schwartza, Nordia Poulsena, Lilibet Lundquista Również F.Svejda w swoim programie hodowli mrozoodpornych róż kanadyjskich używała Pinocchio np w hodowli róży Henry Kelsey czy John Franklin.

Pinocchio jest ważny z jeszcze jednego powodu. Jeden z jego rodziców Golden Rapture Wilhelma Kordesa z roku 1933 jest dość bliskim potomkiem słynnej siewki  Joseph Pernet Duchera z 1900 roku, która to wprowadziła żółty kolor  wywodzący sie z r. foetida persiana. Była to  Soleil d’ Or. Drugim rodzicem była Eva z roku 1933 – również w. Kordesa, daleki potomek rosa multiflora poprzez grupę polyantha, słynna Madame Norbert Levevaseur i Orleans Rose. Eva, poprzez swoja mateczną roślinę  Robin Hood J.Pembertona, włączyła również jego wielki dorobek. Parę lat później G.Boerner styka  Pinocchio z Crimson Glory 1935 w.Kordesa II – innym słynnym spadkobiercą  wielkiej tradycji romansu rosa chinensis i rosa moschata na farmie Johna Champneys’a.

I tak to z jednej strony poprzez Pinocchio a z drugiej poprzez Crimson Glory dochodzi w róży Fashion G.Boernera w roku 1947 , do zetknięcia się trzech wielkich nurtów hodowli róż.

- linii krzyżówek  rosa chinensis z rosa moschata poprzez róże noisetta

- Linii foetida persiana poprzez pernetiany oraz

-Linii rosa multiflora poprzez polyanthy i mieszańce J. Pembertona zwane hybrid musk.

Mimo tak potężnego dziedzictwa, nie jest to jakiś powalający plon, ale z tej linii mamy jeszcze  Spartan /1955 i Zorina/1963/ Boernera. Dalej w kierunku wytyczonym przez Boernera zmierzał przez chwilę Kordes Anabelle z roku1972 ale zrezygnował.  Patrick Dickson miał więcej szczęścia przynosząc Memento z roku 1978, Brass Ring z roku 1981  i Sweet Magic z roku 1986. Jeszcze spotkamy Lena Scrivensa kroczącego tą drogą na której to spotyka  Baby Love w roku 1992. Czy ktoś jeszcze spróbuje szczęścia?

Przykładem zupełnie innego spojrzenia na kwestię tak chętnego i częstego wykorzystywania Pinocchio przez Boernera, jest opinia Samuela Darragha McGredy IV zawarta w jego książce z roku 1971 ” A Family of Roses” Tamże na stronie 41 czytamy: ” Boerner tak bardzo interesował sie  odmiana Pinocchio, ponieważ interesowało go zagadnienie ciemnienia kolorów wyjściowych w miarę przekwitania kwiatów. Pinocchio miał tę cechę i chętnie przekazywał ją swemu potomstwu. Dlatego często wykorzystywał tę różę by uzyskać większą głębię koloru przekwitających kwiatów . Dobrym przykładem niech tu będzie odmiana Ma Perkins, której kwiat zaczyna kwitnienie jako jasno różowy a potem kolor się pogłębia. Mówiąc w skrócie ; Boerner poszukiwał rozsądnej stabilności koloru.”

Lady Waterlow

Fotografie: Dorota Blicharz Europa Rosarium Sangerhausen 2009.

Mieszaniec herbatni wyhodowany w roku 1902 przez Clementa Nabonanda. Przecudna róża, jedna z najwytworniejszych róż pnących o wyglądzie zdradzającym bliskie pokrewieństwo z różą noisette. Łososiowo różowe kwiaty z ciemno różowymi brzegami płatków i żółtawą ich podstawą rozwijają się z wiśniowych pąków. Kwiaty o średnicy do 9cm, półpełne, o wytwornym , mocnym zapachu. Dobrze kwitnie przez cały sezon.

Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .

Róża pnąca, klimber o pędach osiągających długość ponad 5m. Ma bardzo ozdobne , duże, jasno zielone liście odporne na mączniaki i rdzę ale podatne na czarną plamistość. Mrozoodporność, strefa 6 usda.

Pochodzenie: La France 89 x Madame Marie Lavalley .

O Londyńskim Parku Waterlow, wie każdy londyńczyk i nie tylko. Jest to 30 akrowa posiadłość należąca ongiś do Sidneya Waterlow, który był między innymi burmistrzem Londynu i który w roku 1889 podarował ją miastu – jak sam stwierdził dla londyńczyków którzy nie mają ogrodu.

Natomiast nie jest łatwo coś sensownego napisać o Lady Waterlow, drugiej żonie sir Sidneya, choć była to postać jak najbardziej historyczna. Margaret Hamilton, Lady Waterlow urodziła się w roku 1849 w USA, w stanie Iowa w rodzinie sklepikarza, który w poszukiwaniu szans życiowych, przeprowadza się do San Francisco. Jak to w Ameryce, dorabia się majątku, a Maggie, córeczka “o radosnych oczach” jak pisze Chicago Chronicle z roku 1882 , dorasta i wychowuje się w sąsiedztwie naprawdę wielkich jak np. rodziny Hearst czy Crockers. Właśnie do tych drugich przyjeżdża pewnego razu sir  Sidney Waterlow, były już burmistrz Londynu, świeży wdowiec obarczony licznym, dorosłym już potomstwem. Maggie udanie się zakręciła wokół starego, dość że w roku 1882 biorą w Paryżu ślub i tak oto Maggie staje się Lady Waterlow a przy okazji właścicielką niezgorszego majątku. Części majątku w postaci  wspomnianego już parku małżonkowie się pozbywają, ale ten klejnot jakim była posiadłość na Lazurowym Wybrzeżu służy im jak najbardziej. Lady jest dobrze wychowana i niezwykle miła. Dom jej jest  szeroko otwarty. Oczywiście nie dla wszystkich. Powiedzmy dla króla Szwecji Gustawa V,  czy Cesarza Japonii – jak najbardziej. Przyjaźnią się też z angielską rodziną królewską . Anglia jest już po jednym mezaliansie z amerykańską wdówką  Wallis Simpson i kolejna amerykańska wdówka już tak bardzo nie burzy błękitnej krwi. Goście niezwykle sobie cenią dyskrecjonalną i miła atmosferę tego domu. Nic więc dziwnego, że Nabonand , który sam lubił bywać w  towarzystwie tego Nicejskiego mondu i swe przecudne kreacje ubierał głównie w imiona koronowanych głów poświęcił jedno ze swych cudeniek właśnie Lady Waterlow. Pozostała ona zresztą wierna klimatowi śródziemnomorskiemu i w roku 1931 , została pochowana na   cmentarzu w Cannes.

Mrs. Henry Bowles

Mieszaniec herbatni, który wyszedł z firmy Chaplin Bross. w roku 1921.Roślina ta, może się poszczycić kwiatami w dobrej kondycji, odpornymi na deszcz i dobrze rozwijającymi sie niezależnie od warunków pogodowych. Kolor kwiatów to miły dla oka, ciepły odcień różu z łososiowymi refleksami. Towarzyszy im miły, intensywny zapach. Kwiaty dobrze zachowują się jako kwiat cięty. W okresie międzywojennym była popularna róża wystawowa. Żałować należy że rzadko spotkamy ją w obrocie handlowym.

Krzewy mimo pewnego upływu lat nadal zachowały doskonały wigor, pokrój wyprostowany.

Pochodzenie: Lady Pirrie’ x ‘Gorgeous . Nazwana na cześć żony znanego w okresie międzywojennym ogrodnika. Fotografia: Dorota Blicharz Europa Rosarium Sangerhausen 2009.