-
Louise d’Arzens
Róża burbońska/ mieszaniec noisette/.
Synonim – Louise Darzens.
Hodowca – Francois Lacharme rok 1861.
Kwiaty – z zabarwionych na różowo pąków rozwija się kulisty kwiat oferujący nam najczystszą biel ale później przełamaną najjaśniejszym różem jaki przyroda miała do dyspozycji, lub /sic!/ jak piszą niektórzy, kolorem żółtym. Kwiaty średniej wielkości 5-6 cm średnicy, złożone są z około 40 płatków. Zazwyczaj zakwita w grupach po 5-7 kwiatów, powtarza kwitnienie.
Zapach – pachnąca.
Krzew - To duża roślina o pędach dorastających do 2 m długości, która może być również prowadzana jako róża pnąca.
Liście – ciemno zielone, lekko błyszczące.
Pochodzenie: Mlle. Blanche Laffitte x Sapho.
Okazało się, że ta krzyżówka jest niezwykle obiecująca i przyniosła hodowcy wiele niewątpliwej satysfakcji.Otóż możemy obserwować unikalne zdarzenie w historii róż a mianowicie narodzenie pięcioraczków! Gdzieś ze dwa lata wcześniejszej, tej samej kombinacji rodzicielskiej, narodziła się starsza siostra Coquette des Blanches. Natomiast siostrą bliźniaczą Coquette des Alpes jest o wiele sławniejsza od niej Boule de Neiges. Dodajmy do tego Louise d’Arzens i chyba najmniej sławną Lady Emily Peel.
-
Helene Paul
Chromolitografia pochodzi z książki Le Livre d’Or des Roses Paula Heriot .Remontantka .
Hodowca – Francois Lacharme, rok 1881 .
Kwiaty – białe , lekko zróżowione.
Odmiana utracona.
-
Madame Melanie Villermoz
Chromolitografia pochodzi z książki Le Livre d’Or des Roses Paula Heriot .Herbatnia .
Hodowca – Francois Lacharme, rok 1845.
Kwiaty – białokremowe z łososiowo żółtym centrum kwiatu. Kwiaty średnicy do 10 cm, złożone z ponad 30 płatków.
Zapach – umiarkowany.
Krzew o pokroju wyprostowanym, kompaktowy.
Liście – jasno zielone, półmatowe.
W opisach odmianowych, możemy znaleźć sugestię, że odmiana ta może być identyczna z Madame Princesse de Radziwill.
-
Jean Soupert
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses, Rycina pochodzi z obszernego wydawnictwa z roku Dictionaire des roses Maxa Singera z roku 1885 .Remontantka .
Hodowca – Francois Lacharme, rok 1875 .
Kwiaty – wiśniowo czerwone/ciemno czerwone/, kuliste, średnicy około 10 cm, złożone z 30- 40 płatków o aksamitnej teksturze.
Zapach – mocny .
Krzew — wysokości około dwu metrów.
Liście -
Pochodzenie – Charles Lefebvre x Souvenir du Baron Semur .
-
Alphonse Soupert
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses , oraz z Rosen Zeitung . Jak widzimy obie redakcje żyły w przykładnej zgodzie wymieniając się rycinami.
Remontantka.
Hodowca – Francois Lacharme, rok 1883.
Kwiaty – różowe, średnicy około 9 cm, złożone z około 25 płatków.
Zapach – umiarkowany.
Krzew -
Pochodzenie – Siewka Jules Margottin.
Alphonse Soupert to starszy syn Jeana Soupert.
-
Eclair
Wszystkie fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska.Remontantka.
Synonim – Gartendirektor Lauche.
Hodowca – Francois Lacharme , rok 1883.
Kwiaty – czerwone o pięknej , głębokiej czerwieni jaką może mieć tylko potomek General Jacqueminot , ćwierćrozetowe średnicy 8-9 cm, złożone z 30-40 płatków. Przy przekwitaniu mają tendencję do przybierania czarnych odcieni. Szczyt kwitnienia u tej odmiany przypada na czerwiec.Autorka fotografii , Pani Urszula Trętowska, twierdzi, że to wspaniała odmiana, której urok fotografie oddają jedynie w części.
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses .Zapach – umiarkowany.
Krzew – nieodrodna remontantka o nieco rozlazłym pokroju i praktycznie bezkolcowych pędach które niekontrolowane i nieprzyginane szybko przybierają maniery klimbera.
Liście – duże ale skąpo rozmieszczone na pędach, ciemno zielone, błyszczące.
Pochodzenie – siewka General Jacqueminot.
W książce Petera Bealesa Passion for roses, na stronie 93, znalazłem takie oto zdanie – “Piękność ta została uratowana w zasadzie w ostatniej chwili i uratowana na skraju zapomnienia przez Panią Mrs Margaret Wray z Langport późnym latem 1980. Przesłała ją mi , dzięki czemu mogłem ponownie przywrócić ją do obrotu handlowego.” Nie znalazłem jednakże potwierdzenia tego faktu w innym źródle. Za pośrednie potwierdzenie słów Bealesa możemy uznać fakt , że najstarsze fotografie na HMF pochodzą z roku 2005.
-
Madame Lacharme
Chromolitografia pochodzi z książki Le Livre d’Or des Roses Paula Heriot .
Rycina pochodzi z angielskiego tygodnika ogrodniczego The Garden .Remontantka .
Hodowca – Francois Lacharme 1872.
Kwiaty – białe.
Nie ma zbyt wielu remontantek o czysto białych kwiatach. z tym większym żalem muszę skonstatować, że niestety jest to odmiana utracona.
-
Madame Lombard
fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia 2014 .Herbatnia .
Synonimy – Bloomfield Cemetery Tea, Madame Lambard .
Hodowca – Francois Lacharme, rok 1878.
Kwiaty - różowe z czerwonawymi lub łososiowymi smugami. To wzorzec niestałości kolorystycznej. Kolorystyka jej zmienia się z godziny na godzinę, z dnia na dzień , z sezonu na sezon, jak też w zależności od miejsca uprawy i stanowiska. Dla opisującego może to być irytujące. Nadto jeszcze w czasie chłodniejszej pogody kolory stają się intensywniejsze. Kwiaty średnicy 7- 9 cm, złożone są z ponad 40 płatków. Kwitnie z niestrudzonym uporem jak to herbatnie róże, ale warto zaprzestać usuwania przekwitłych kwiatów by cieszyć się ogromnymi, żółto pomarańczowymi owocami , które zaliczyłbym do największych wśród róż. Gertrude Jekyll w swojej książce Wood and Garden, bardzo wysoko oceniła tę odmianę.
Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .Zapach – mocny , herbaciany.
Krzew – jego zabarwione na czerwono pędy dorastają do 150 cm wysokości dość bezładnie się rozgałęziając.
Liście skórzaste, ciemno zielone w młodości śliwkowo brązowe.
Pochodzenie – siewka Madame de Tartas , ale Pierre Guillot twierdzi, że to siewka Safrano. Sama jest też wspaniałym rodzicielem i jej potomkami są m.in. Maman Cochet czy Baronne Henriette Snoy.
-
Comtesse de Serenye
Chromolitografie - Rycina pierwsza pochodzi z angielskiego tygodnika ogrodniczego The Garden , druga z Journal des Roses
Remontantka, wyhodowana przez Francois Lacharm’a w roku 1874.
Kwiaty jasno różowe, dobrze wypełnione.
Niestety, odmianę tą należałoby zaliczyć do bezpowrotnie utraconych.
-
Hippolyte Jamain
Fotografia – przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.Remontantka.
Hodowca – Francois Lacharme, rok 1874.
Kwiaty ciemno różowe, kuliste, średnicy 8-10 cm złożone z około 40 płatków o delikatnej jedwabistej teksturze, przez co odmiana ta może mieć pewne problemy z rozwijaniem kwiatów w czasie wilgotnej pogody a zwłaszcza utrzymującej się przez dłuższy czas.
Zapach – mocny.
Krzew – o pokroju wyprostowanym, wysokości około 150 cm.
Liście – oliwkowo zielone, mogą być porażane przez czarną plamistość.
Pochodzenie – siewka Victor Verdier.
