Madame Lombard
fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia 2014 .
Herbatnia .
Synonimy – Bloomfield Cemetery Tea, Madame Lambard .
Hodowca – Francois Lacharme, rok 1878.
Kwiaty - różowe z czerwonawymi lub łososiowymi smugami. To wzorzec niestałości kolorystycznej. Kolorystyka jej zmienia się z godziny na godzinę, z dnia na dzień , z sezonu na sezon, jak też w zależności od miejsca uprawy i stanowiska. Dla opisującego może to być irytujące. Nadto jeszcze w czasie chłodniejszej pogody kolory stają się intensywniejsze. Kwiaty średnicy 7- 9 cm, złożone są z ponad 40 płatków. Kwitnie z niestrudzonym uporem jak to herbatnie róże, ale warto zaprzestać usuwania przekwitłych kwiatów by cieszyć się ogromnymi, żółto pomarańczowymi owocami , które zaliczyłbym do największych wśród róż. Gertrude Jekyll w swojej książce Wood and Garden, bardzo wysoko oceniła tę odmianę.
Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .
Zapach – mocny , herbaciany.
Krzew – jego zabarwione na czerwono pędy dorastają do 150 cm wysokości dość bezładnie się rozgałęziając.
Liście skórzaste, ciemno zielone w młodości śliwkowo brązowe.
Pochodzenie – siewka Madame de Tartas , ale Pierre Guillot twierdzi, że to siewka Safrano. Sama jest też wspaniałym rodzicielem i jej potomkami są m.in. Maman Cochet czy Baronne Henriette Snoy.