Moje róże – moja pasja

Endless Love

  Fotografia – Marian Sołtys – Święto róż – Końskowola 2015 .

Mieszaniec herbatni. Odmiana florystyczna.

Hodowca – Lyndon Lyon, rok 1982.

Kwiaty – czerwone, średnicy około 8 cm, złożone z 30 – 40 płatków

Fotografie na wystawie konkursowej róż w Końskowoli rok 2017.

Zapach – bez zapachu.

Krzew – kompaktowy, wysokości około 50 cm.

Liście – ciemno zielone, skórzaste.

Pochodzenie – siewka innej róży hodowcy – Red Can Can.

Florentina

fotografie- Marian Sołtys w ogrodzie konkursowym Hradec Kralove 2015.

Klimber.

Synonim – Arborose .

Hodowca – Tim Herman Kordes, rok 2002.

Kwiaty – kuliste, czerwone do wiśniowo czerwonych rozwijają się z kulistych pąków. Kwiaty średnicy do 8 cm, złożone z 40 – 50 płatków, ich trwałość  we wniosku patentowym, hodowca określa na 3-5 dni zarówno na krzewie jak i w wazonie.

Zapach – mocny

Krzew – jest to forma pośrednia pomiędzy małym klimberem a dużym krzewem, różni się siłą wzrostu w zależności od warunków środowiskowych. Uprawiana jako wolnostojąca przybiera formę dobrze rozrośniętego krzewu. Pan Adam Chodun, w szkółce którego możemy tą odmianę nabyć, zwraca uwagę na jej dobrą mrozoodporność.

Liście – błyszczące, bardzo zdrowe.

Fotografie – przez uprzejmość – Pani Ziembicka

Pochodzenie – we wspomnianym już wniosku patentowym  określa się ją jako krzyżówkę dwu nienazwanych siewek własnych hodowcy. W roku 1973,   w firmie Kordes, powstała inna Florentina, będąca krzyżówką Liebeszauber x Brandenburg. Uprawiałem ją swego czasu pod namiotem foliowym z przeznaczeniem na kwiat cięty, ale nie miałem o niej dobrego zdania.

Fotografia – Święto Róży – Kutno 2019 . Róża ta, i kilka innych została wystawiona przez gminę Łask w tzw. angielskich pudełkach .

Nagroda w kategorii róż pnących w konkursie różanym w Hradec Kralove 2015 również w Tokio 2013. Jej tryumfalny pochód znaczą kolejne nagrody a mianowicie;  ADR za rok 2016 i ostatnio, w roku 2018 w Hadze otrzymała The Hague Gold Certificate .

Pani Ziembicka w swym komentarzu określiła ją jako różę idealną!

Karneol

Róża ta została zobrazowana na znaczku pocztowym wyemitowanym przez nieistniejące już państwo o nazwie DDR w roku 1972.

Mieszaniec herbatni.

Hodowca – Ruprecht Radke z  Institut für Zierpflanzenbau, rok 1964.

Kwiaty ciemno czerwone, klasycznej budowy, średnicy 10 cm, złożone z 25-30 płatków.

Zapach – lekki.

Krzew – o mocnym wzroście , wysokości ponad 100 cm, dobrze zagęszczający się.

Pochodzenie -

Jean Soupert

 Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses, Rycina pochodzi z obszernego wydawnictwa z roku    Dictionaire des roses Maxa Singera z roku 1885 .

Remontantka .

Hodowca – Francois Lacharme, rok 1875 .

Kwiaty – wiśniowo czerwone/ciemno czerwone/, kuliste, średnicy około 10 cm, złożone z 30- 40 płatków o aksamitnej teksturze.

Zapach – mocny .

Krzew — wysokości około dwu metrów.

Liście -

Pochodzenie – Charles Lefebvre x Souvenir du Baron Semur .

Meridian

  Fotografia – Dorota Bicharz Sangerhausen 2009.

Mieszaniec herbatni.

Hodowca – wyhodowana w Baumschulen Drezno, rok 1984, choć HMF podaje, że 1989.

Kwiaty – klasycznej budowy , ciemno czerwone o bardzo nasyconej barwie. Kwiaty średnicy około 10 cm, złożone z 25-30 płatków.

Zapach mocny, przyjemny.

Krzew o pokroju wyprostowanym i sinym wzroście ponad jeden metr.

Liście – ciemno zielone, półmatowe.

Adagio

Mieszaniec herbatni.

Hodowca – wyhodowana w kołchozie różanym Bad Lagensaza, na terenie dawnego enerdówka w roku 1979

Kwiaty – ciemno czerwone, klasycznej budowy, średnicy 10 cm, złożone z ponad 30 płatków o jaśniejszych rewersach.

Zapach – lekki.

Krzew -

Liście -

Pochodzenie -

Power Point

Mini flora, tak nazywa się tą grupę róż , która charakteryzuje się w zasadzie “normalnym” wzrostem/normalnym dla mieszańców herbatnich/, ale ich kwiaty są dwakroć mniejsze niż standardowo u mieszańców herbatnich. Tę odmianę moglibyśmy  w zasadzie sklasyfikować  jako mieszańca herbatniego.

Hodowca – Frank Benardella, rok przypuszczalnie 2002.

Kwiaty – ciemno czerwone o klasycznej budowie, średnicy 5 -6 cm, złożone z około 40 płatków o aksamitnej teksturze, przez co ich czerwień wydaje się jeszcze głębsza.

Zapach umiarkowany.

Krzew – o pokroju wyprostowanym, wysokości do 90 cm.

Liście dekoracyjne, ciemno zielone, skórzastej tekstury.

Pochodzenie – Ruby /miniaturka/ x Timeless.

Memphis King

Mini flora.

Hodowca – Verlie Wells, rok 2002.

Kwiaty – ciemno czerwone, klasycznej budowy, średnica około 5 cm, złożone z około 40 płatków. Kwitnie zakładając kwiaty pojedynczo na pędzie.

Zapach – bez zapachu.

Krzew – o pokroju wyprostowanym, wysokości około 60 cm.

Liście – ciemno zielone, błyszczące, skórzaste3.

Pochodzenie -

New Yorker

Mieszaniec herbatni

Hodowca – Eugene Boerner, rok  1947

Kwiaty szkarłatno czerwone, klasycznej budowy, średnicy około 10 cm, złożone z 30-40 płatków. Dobra na kwiat cięty.

Zapach – mocny.

Liście – duże, ciemno zielone, lekko błyszczące, bardzo zdrowe choć łamliwe.

Pochodzenie – siewka Flambeau .

Pisze Pan Jacek Kondratowicz:

Dziś, proponuję opis róży, będącej jedną z wielu odmian w bogatym dorobku sławnego amerykańskiego hybrydyzera Eugene’a S. Boernera, a mianowicie mieszańca herbatniego “New Yorker”. Róża ta została zarejestrowana przez firmę Jackson&Perkins – w zależności od źródła -  w 1947 lub 1948 roku. Do mojego ogrodu trafiła na początku lat pięćdziesiątych dzięki Panu Józefowi Rydukowi z Kolonii Bielawa koło Klarysewa . Przeglądając pracę W.Oszkinis i Z.Mazurkiewicz pt “Róże”, PWRiL 1957, natknąłem się na uwagę o tej odmianie, że jest – cytuję ” mało wypróbowana w naszych warunkach”. Po tych kilkudziesięciu latach uprawy w moim ogrodzie mogę śmiało powiedzieć, że “Nowojorczyk”, bo taki otrzymał ode mnie przydomek, w naszych, polskich warunkach sprawdza się świetnie. Zarówno pod względem odporności  na mróz, choroby jak i wigoru. Właśnie wzrost jest jego wyróżniającą się cechą. Pędy, mimo wiosennego przycinania na trzy oczka i późniejszego, kosmetycznego przycinania latem, do końca sezonu osiągają wysokość ponad 2 metry! Są bardzo grube i najeżone wielkimi niesłychanie twardymi kolcami. Liście duże, ciemnozielone, lekko błyszczące, bardzo zdrowe. Dopiero pod koniec października zaczynają ulegać czarnej plamistości a i tak są to tylko dolne, najstarsze liście. Kwiaty przeważnie po 3-4 na pędzie, duże, pięknie zbudowane z wysokim środkiem. Płatki sztywne, lekko podwinięte o ostrych końcówkach. Kolor intensywnie krwisto-czerwony, bardzo trwały i na pełnym słońcu i w deszczu, tym bardziej godny podziwu, że kwiaty utrzymują się do dwóch tygodni, po czym jak na komendę, dosłownie w przeciągu kilku minut, jeden po drugim samoistnie zrzucają płatki. Niezwykły widok. Zapach silny, różano-owocowy, jest skutecznym wabikiem na pszczoły i inne owady. Zauważyłem, że pręciki tworzą olbrzymie ilości pyłku. Owady opuszczają kwiaty z oblepionymi wręcz odnóżami. U mnie kwitnie obficie dwa razy w sezonie a pojedyncze kwiaty  pojawiają się jeszcze w październiku.

Eclair

Wszystkie fotografie – przez uprzejmość  Pani Urszula Trętowska.

Remontantka.

Synonim – Gartendirektor Lauche.

Hodowca – Francois Lacharme , rok 1883.

Kwiaty – czerwone o pięknej , głębokiej czerwieni jaką może mieć tylko potomek General Jacqueminot , ćwierćrozetowe średnicy 8-9 cm, złożone z 30-40 płatków. Przy przekwitaniu mają tendencję do przybierania czarnych odcieni. Szczyt kwitnienia u tej odmiany przypada na czerwiec.Autorka fotografii , Pani Urszula Trętowska, twierdzi, że to wspaniała odmiana, której urok fotografie oddają jedynie w części.

 Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses .

Zapach – umiarkowany.

Krzew – nieodrodna remontantka o nieco rozlazłym pokroju i praktycznie bezkolcowych pędach które niekontrolowane i nieprzyginane szybko przybierają maniery klimbera.

Liście – duże ale skąpo rozmieszczone na pędach, ciemno zielone, błyszczące.

Pochodzenie – siewka General Jacqueminot.

W książce Petera Bealesa Passion for roses, na stronie 93, znalazłem takie oto zdanie – “Piękność ta została uratowana w zasadzie w ostatniej chwili i uratowana na skraju zapomnienia przez Panią Mrs Margaret Wray z Langport późnym latem 1980. Przesłała ją mi , dzięki czemu mogłem ponownie przywrócić ją do obrotu handlowego.” Nie znalazłem jednakże potwierdzenia tego faktu w innym źródle. Za pośrednie potwierdzenie słów Bealesa możemy uznać fakt , że najstarsze fotografie na HMF pochodzą z roku 2005.