-
Zweibrucken
Jest to odmiana należąca do rozległej rodziny hybrid kordesii. Wyhodowana przez Wilhelma Kordesa w roku 1955. Półpełne kwiaty ma w soczystej i radosnej odmianie czerwieni, nieznacznie pachnące. Jest krzewem kwitnącym w zasadzie raz do roku, choć po głównym okresie kwitnienia będą się pojawiały rozproszone kwiaty, jednakże w drugiej połowie sezonu główną ozdobą będą ładne owalne owoce.
fotografie – przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka w rosarium Glucksburg 2012.
Krzew dobrze się zagęszcza i rośnie bujnie przekraczając wysokość 2m.i może być prowadzony jako pillar lub jako forma krzewiasta. Liście ładne, zdrowe, błyszczące. Mrozoodporność podawana jest różnie, w zależności od źródeł 4- 6 strefa usda.
Pochodzenie: r. kordesii x Independence .Nazwa tej róży nawiązuje do miasta Zweibrucken zwanego miastem róż i koni. Na szczególną uwagę zasługuje tzw, ścieżka dydaktyczna urządzona na terenie letniej posiadłości króla Stanisława Leszczyńskiego. Jest to nagromadzenie prawie wszystkich odmian – 2000- dziko rosnących w Europie róż . wczesnym latem w porze ich kwitnienia nad ogrodem unosi się oszałamiający zapach. Nadto Zweibrucken, może poszczycić się godnym uwagi regularnym rosarium w którym rośnie ponad 60000krzewów róż.
Fotografie: Elżbieta Sołtys Mainau 2009 oraz Elżbieta Kozak.
-
Roundelay
Grandiflora/mieszaniec herbatni/ wyhodowana przez Heberta Swima w roku 1954. Kwiaty ciemno czerwone o umiarkowanym herbatnim zapachu rozwijają się z kształtnych owalnych pąków wiążąc się na ogół po klika na pędzie. Forma kwiatu zbliżona do rozetowej co zapewne spowodowanej jest jego bardzo dobrym wypełnieniem ponieważ zbudowany jest z ponad 50 płatków.
Krzew o bardzo kolczastych pędach dorastających do 1,2m o wyprostowanym pokroju. Listowie ciemno zielone, skórzaste i mocno błyszczące.Mrozoodporność 6 strefa usda. Róża ta otrzymała Trial Groud Certyf icate za rok 1954 przyznawany prze z RNRSPochodzenie: Charlotte Armstrong x Floradora .Swim bardzo chętnie używał tej odmiany w swoim programie hodowlanym. Na przykład była jedną z roślin rodzicielskich odmiany znakomitej Duet, wraz z Fandango, oraz War Dance wraz z Crimson Glory.Również zwróciła uwagę G. Bucka, który użył jej przy tworzeniu Golden Princess. Roundelay to powolny średniowieczny taniec, lub pieśń o powtarzającym się refrenie.
Fotografie: Wojtek Szcczerba Woodland Park Roses Garden w Seattle wiosna 2009
-
Crimson Bouquet
Mieszaniec herbatni/grandiflora/, choć np. Quest Ritson uważa , że to floribunda, ponieważ jego zdaniem odmiana ta ma zbyt krótkie pędy by móc klasyfikować ją jako grandiflorę
Hodowli Wilhelma Kordesa z roku 1999.
Kwiaty – o średnicy 0koło 10cm, czerwone z ciemniejszymi rewersami płatków o umiarkowanym, słodkim zapachu. W chłodniejszych okresach pogodowych zawiązuje lepszej jakości i lepiej wybarwione kwiaty. To spektakularnie prezentująca się nowoczesna grandiflora z kwiatami w zwracającym uwagę kolorze. Kwitnie niewielkimi wiechami kwiatowymi składającymi się z 5-10 kwiatów.
Krzew wysokości 1,0 do 1,3m wysokości okryty ciemnozielonymi, błyszczącymi skórzastymi liśćmi, młode liście są czerwone. Bardzo dobra odporność na choroby grzybowe. Odmiana ta wrażliwa jest na niedobór wody w glebie. Reaguje wówczas zawiązywaniem kwiatów o mniejszej ilości płatków.Nagroda AARS za rok 2000
Pochodzenie: Bad Fussing x Ingrid Bergman .
Fotografie: Wojtek Szczerba Woodland Park Roses Garden w Seattle wiosna 2009
-
Nigrette
Mieszaniec herbatni w tak bardzo ciemno czerwonym kolorze o aksamitnej tekturze, że jej druga nazwa to The Black Rose of Sangerhausen./Czarna róża Sangerhausen/ Wyhodował ją w roku 1934 Max Krause. Luźno zbudowane prawie półpełne kwiaty rozwijają się z owalnych pąków i mają delikatny , umiarkowany zapach. Kwiaty jak na mieszańca herbatniego małe, średnicy 5-6 cm. Wiemy, że nie ma czarnej róży, podobnie jak i niebieskiej, ale Nigrette jest tak blisko czarnego, jak tylko to możliwe.
Fotografia: Marian Sołtys w Rosarium Europa Sangerhausen, oraz w rozarium Pruhonice 2011.Krzew o ładnym pokroju, dobrze zagęszczający się, wysokości do 60 cm. Mrozoodporność 6 strefa usda.
Pochodzenie: Chateau de Clos Vougeot x Lord Castlereagh .Chciałbym tu zwrócić uwagę na roślinę mateczną, różę Chateau de Clos Vougeot , którą to w wiele lat później użył w swoim programie hodowlanym David Austin krzyżując
Fotografia – Przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.Knight – różę w przepięknym szkarłacie ale dość marnym pokroju właśnie z Chateau de Clos Vougeot i w rezultacie otrzymał o wiele lepszą czerwona odmianę – Squire, odpowiedzialną za większość czerwonych róż Austina.
-
Taboo Barkarole
Mieszaniec herbatni wyhodowany przez Hansa Jurgena Eversa w roku 1988 który nazwał ją bardzo sympatycznie: Barkarole. Dlaczego Amerykanie w kilka lat później przechrzcili ją na pretensjonalne Taboo, doprawdy nie wiem. Kwiaty ma bardzo ale to bardzo ciemnoczerwone, które rozwijają się z prawie czarnych pąków. Należy do elitarnego klubu róż o bardzo ciemno czerwonych kwiatach.Kwiaty jej o klasycznym, charakterystycznym dla mieszańców herbatnich kształcie zbudowane są z około 40 o aksamitnej teksturze płatków osiągając średnicę do 9cm. Bardzo dobrze utrzymuje swój kolor, choć o wiele lepiej wygląda gdy mamy okresy chłodniejszej pogody. Idealna do wazonów.
Zapach umiarkowany.
Krzew o pokroju wyprostowanym i wzroście przekraczającym 1,5m okryty jest ciemnozielonymi liśćmi, które w młodości są czerwone. Zaobserwowano zwiększoną podatność na mączniaka prawdziwego.Jest to wspaniały mieszaniec herbatni, szeroko popularny ale specjalnie w samych Niemczech gdzie też jest często używana do tworzenia większych obszarowo rabat różanych.
Fotografie wykonane w Ogrodzie Powsin, rok 2019.Pochodzenie: Nieujawnione.
Fotografie: Wojtek Szczerba Woodland Park Roses Garden w Seattle wiosna 2009, oraz Elżbieta Kozak.
-
Josephine Bruce
Mieszaniec herbatni,wyhodowany przez Alfreda Jamesa Frasera w roku 1950 w Anglii. Pochodzi z dużych szkółek Bees of Chester, które zajmowały się nie tylko różami.
Kwiaty ciemno czerwone /jedna z najciemniej kwitnących róż/ o umiarkowanym zapachu, luźnej budowy, składające się z około 25 płatków.Średnica kwiatu – około 10cm. Brytyjska próba czarniawo-czerwonej róży , prawdopodobnie najlepsza z tego okresu, wciąż jeszcze szeroko uprawiana i wciąż dobra. Josephine Bruce wydaje się zakładać najlepsze kwiaty na początku lata. Są wówczas nie tylko ciemne, ale duże i regularnie uformowane. Jesienią, niestety, atakuje ją mączniak. Mimo swoich wad nadal cieszy się dużą popularnością, jako nadal najlepsza z czarno czerwonych odmian róż a pamiętajmy, że ciemno czerwone róże, są najtrudniejsze do wyhodowania. Z “czarno-czerwonych” róż wymieniłbym jeszcze dwie odmiany Lammertsa -mianowicie Mirandy i Chrysler Imperial .
Peter Harkness w swojej Fotograficznej encyklopedii róż, tak ją charakteryzuje: ” Róża ta ma bardzo wiele wad: nieciekawy wzrost, podatność na choroby, słabe kwitnienie w środku sezonu. Jakie więc są przyczyny tego, że uprawia się ją już ponad 50 lat?
Odpowiedź zawarta jest w barwie kwiatu, intensywnie, czarno karmazynowej o aksamitnym połysku na kwiatach, który w taki niezapomniany sposób wydobywają zeń promienie słoneczne. Wystarczy raz zobaczyć ten doskonały kwiat, by na zawsze zagościł w naszym sercu.” str. 133.
Krzew o wyprostowanym ale niezbyt porządnym pokroju, dorasta do wysokości 120 cm. HMF wspomina o nie najlepszej odporności na choroby grzybowe, zwłaszcza mączniak może być problemem nie tylko późnym latem. Mrozoodporność 7 strefa usda.
Pochodzenie: Crimson Glory x Madge Wip, ale Jack Harkness twierdzi, że to pomyłka a rodzicem pyłku jest nie Madge Wipp a Jane Thornton. ‘Roses’ str 99.
Spotkać się też możemy z formą pnącą, która jest sportem odmiany wyjściowej.
Josephine Bruce /1853-1923/to amerykańska nauczycielka i aktywistka społeczna działająca na rzecz rzeczywistego zrównania w prawach społeczności białych i afroamerykanów. Była założycielką Booklover’s Club i National Asociation of Colored Women.Fotografia ze strony; BlackPast.orgFotografia nr1 Agnieszka Puchowska, nr2 Elżbieta Sołtys Sangerhausen 2009, 3 i4 Marian sołtys Pruhonice 2011.
-
Falstaff
xxxxEnglish roses hodowli Davida Austina z roku 1999.Jest to bardzo udany rezultat poszukiwań Austina zmierzających w kierunku wyhodowania dobrej, czerwonej róży. Kwiaty ma budowy rozetowej,o średnicy 7-8cm, ciemno czerwone złożone nawet ze 100 lśniących płatków o bardzo mocnym zapachu starych róż. Ciemna czerwień kwiatów w miarę jego rozwoju przechodzi w odcienie purpury. Nadają się na kwiat cięty.
fotografie – przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz, kolekcja własna.Krzew dorasta w dobrych warunkach do 150cm ale jest bardzo wrażliwy na warunki uprawowe.Nie jest to typowy klimber, ale w dobrych warunkach może być prowadzony przy ścianie podobnie jak i klimbery. Liście nie przypominają liści starych róż,w młodości są żółto zielone, później przybierają barwę szaro zieloną, są półmatowe a teksturę mają skórzastą. Mrozoodporność w zależności od źródeł 4-5 strefa usda. W opisie patentowym mrozoodporność określona jest jako 4 strefa usda. Krzew dobrze toleruje lekkie ocienienie , a być może nawet kwiaty z roślin rosnących w półcieniu mają pełniejszą , głębszą barwę.
Fotografie w ogrodzie różanym Davida Austina w Albrighton 2016Pochodzenie: Jest to krzyżówka dwu nieopatentowanych i nienazwanych siewek ze skarbnicy Austina.
Fotografie autorstwa Julii Tadeusz z Białorusi.
-
William Shakespeare 2000
English roses, hodowla Davida Austina z roku 2000.W roku 1987 Austin wyhodował prawie identyczną różę, jednakowoż uznał iż ta kreacja jest na tyle podobna by zastąpić dzieło wcześniejsze i posłużył się tą samą nazwą.
W mojej opinii, na wyglądzie zyskał sam krzew, natomiast kwiat niekoniecznie.Kwiaty w kolorze czerwonym, ćwierćrozetowe o średnicy 9-10cm, ale też bywają i większe. Przy chłodniejszej pogodzie kwiaty osiągały ponad 13cm średnicy. Złożone są z około 80 płatków o aksamitnej teksturze. Kwiaty o bardzo mocnym zapachu.Kwitnienie jej ma praktycznie charakter ciągły. Nadają się na kwiat cięty, choć pędy kwiatowe nie są na tyle mocne by utrzymać w pełni rozwinięte kwiaty i te przewieszają się.
Krzew o zwartym, szeroko rozłożystym pokroju i wysokości do 1,2m. Ulistnienie niezbyt atrakcyjne a i sam krzew nie dorównuje urodzie kwiatom. z praktyki wiemy, że English roses niezbyt lubią ostre cięcie. Tym razem jednakże wydaje się ono konieczne a zwłaszcza w przypadku słabszych pędów i skrócenia dłuższych. Dobra odporność na choroby. Mrozoodporność wg. HMF do-29c ze swojej obserwacji mogę dodać, że zimę 2011 przy spadkach temperatury do -16c zniósł świetnie, bez uszkodzeń mrozowych.
Równie dobrze jak Mary Rose i Winchester Cathedral.
Pochodzenie: Siewka x Dark Lady. Przypomnijmy, że rodzice Williama Shakspeare 87 to Squire x Mary Rose.
Fotografia nr1 Marta Góra, kolejne, własne.Ostatni blok fotografii Elena Pshestemska. Różne ustawienia, które stosowałem miały na celu uwiarygodnienie obrazu tej pięknej , róży. Efekt – niekoniecznie zamierzony.
-
Burgundy Iceberg
Floribunda , wyselekcjonował ją Edgar Norman Swanee w roku 1998. Kwiaty ma ciemno czerwone do ciemno purpurowych, płatki są odrobinę jaśniejsze na rewersie . Jak pisze Pani Magda Jarszak ma przepiękne, rzadko spotykane ciemno fioletowe, prawie czarne pręciki. Kwiat pachnący, budową przypomina odmianę wyjściową Iceberg, ma 25-40 płatków, ale jest chyba bardziej barokowo zbudowany. Średnica 8-9 cm .
Zapach – Łagodny zapach miodowy.
Krzew zwartej, kulistej, kompaktowej budowy dorastający do około 90 cm wysokości. Mrozoodporność wg. HMF 6 strefa usda.
Liście jasno zielone, pięciolistkowe, półmatowe.
Pochodzenie: Jest to wielokrotny sport Od Iceberg. Otóż Iceberg dała w roku 1994 sport Pink Iceberg, który wyselekcjonowała Lilia Weatherly. Ona też rok później odnalazła mutację od Pink Iceberg, którą nazwała Brilliant Pink Iceberg a z tej to mutacji E.N.Swanee w roku 1998 wyselekcjonował Burgundy Iceberg. Wspaniale by było gdybyż róża ta zechciała przekazać swój niesamowity i wspaniały kolor swoim potomkom! Jednakże znana jest mi tylko jedna odmiana róży- Sharon’s Star – gdzie to Heritage jest rośliną mateczną a Burgundy Iceberg dawcą pyłku.
Odmianę tę posadziłem jesienią 2012 a zakupić ją można w firmie *RosaPlant*
Fotografie: Wojtek Szczerba Woodland Garden Seattle wiosna 2009, Olena Kovalova i Valeria Alexandrova kolekcja własna. Marian Sołtys Roseraie L’Hay 2011. oraz Elżbieta Kozak 2011.
-
Victor Hugo
Remontantka, wyhodowana przez Josepha Schwartza w roku 1884.Kwiaty o średnicy około 8cm, ciemno czerwone, luźno zbudowane z około 25 płatków, mocno pachnące.
Krzew dorasta do 150cm wysokości o niecałkowitej odporności na choroby grzybowe. Podatna zwłaszcza na mączniaka. Mrozoodporność 6 strefa usda.
Pochodzenie: Charles Lefebvre x siewka . Fotografia : Frank Harrell.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxPonad 100 lat później, taką samą nazwę nadał swemu mieszańcowi herbatniemu A. Meilland. – na zdjęciu Mariana Sołtysa wykonanym w Bagatelle – obok.
