Moje róże – moja pasja

Novaia

Floribunda hodowli Josepha Orarda z roku 1996. Kwiaty ma niezbyt duże, półpełne , złożone z około 25 falistych płatków , do 6cm średnicy , ale zgrabnie uformowane. Cieszą nadto oczy bardzo harmonijną mieszanką kolorów mleczno białego i wiśniowo czerwonego. Baza płatków jest biała, natomiast brzegi czerwone.Ponieważ biały kolor przeważa na rewersie płatków, w miarę rozwoju kwiatu mamy wrażenie jak gdyby ciemniał. Lekki zapach owocowy.

W rosarium w Monaco znajdziemy więcej odmian o tego typu kolorystyce tj zestawienie białego i czerwonego. Zapewne jest to celowy dobór odmian i barw nawiązujący no czerwono białej flagi tego państwa.



Krzew wysokości 90-100cm. Liście jasno zielone, raczej drobne ale odporne na choroby. Odmiana ta została nagrodzona Złotym Medalem na Lyon Rose Trial w roku 1997.

Pochodzenie: Nieujawnione.

Fotografia:Pierwsza, Marian Sołtys w Rosarium im Księżnej Grace Kelly w Monaco 2010 i Bagatelle 2011, kolejne, przez uprzejmość, Olena Kovalova .

Firefighter – Hacienda

Jest to mieszaniec herbatni wyhodowany przez Josepha Orarda w roku 1998 jako Hacienda, a następnie introdukowana w roku 2005 w stanach zjednoczonych pod nazwą Firefighter .W obrocie handlowym spotkamy ją jeszcze pod nazwą Red’n Fragrant .Kwiaty są duże, o średnicy 11-12cm. a nawet i do 15 cm , ciemno czerwone z nieco jaśniejszymi rewersami płatków a złożone są z 40-50 płatków.Róża ta odznacza się bardzo intensywnym i bogatym zapachem przypominającym dziewiętnastowieczne róże, ale też znajdziemy nutkę zapachów owocowych. Dobrze powtarza kwitnienie, jednakże zaleca się dla pobudzenia kwitnienia, usuwanie przekwitających kwiatów.

To róża dobrze  sprawująca się w gorące dni  dobrze trzyma się nawet w intensywnym cieple, choć chłodniejsza temperatura wydobywa z niej najlepszy kolor. Pachnące czerwone róże są trudne do wyhodowania, ponieważ często chorują , ale ta róża jest odporna na choroby przy minimalnej ochronie chemicznej. O dobrej trwałości kwiaty i bardzo rzadkie ciernie sprawiają, że róża idealnie nadaje się do kompozycji kwiatowych.

Krzew ma tendencję do bardzo intensywnego wzrostu o praktycznie bezkolcowych pędach 1,5m wysokości o wysmukłym, wyprostowanym pokroju. Znaczne rozmiary krzewu sprawiają, że dobrze nadaje się jako mocny akcent krajobrazowy. Zaleca się sadzenie jej na rabatach nasłonecznionych gdyż kwiaty jej odznaczają się bardzo dobrą odpornością na wysokie temperatury, co w przypadku kwiatów o intensywnych barwach jest rzadkością. Kwiaty pojawiają się na końcach pędów na ogół pojedynczo. Liście są błyszczące, ciemno zielone a rozmieszczone są na pędach dość oszczędnie. Dobra odporność na choroby grzybowe.

Fotografie: Marian Sołtys rosarium Bagatelle 2011.

Pochodzenie: Commandant Cousteau x Hidalgo .Wspomniałem wcześniej, że kupując prawa do sprzedaży tej odmiany w USA, firma Edmunds Roses nadała jej nazwę Firefighter. To zapewne płomienny kolor jej kwiatów zainspirował ich do upamiętnienia strażaków, którzy stracili życie w dniu 11 września 2001, kiedy to w wyniku zamachu terrorystycznego runęły dwie wieże w Nowym Yorku. Na tym miejscu projektowane jest utworzenie 3 ogrodów różanych “Remember Me”. Każdy z ogrodów będzie upamiętniał tych, którzy zginęli w owym czasie w Nowym Yorku, w Pentagonie i na polach Pensylwanii w Stonycreek Township w hrabstwie Somerset. W każdym ogrodzie będzie rosło tyle róż ile w wyniku tego bestialskiego zamachu zginęło ofiar. Każdą ofirę będzie upamiętniać jedna róża. Inne odmiany róż, które nawiązują do tego tragicznego wydarzenia to Soaring Spirits, Forty Heroes, We Salute You, The Finest . Oczywiście znajdą się one w tychże ogrodach. Ogrody te, stworzą piękne sanktuarium w którym rodziny i przyjaciele tych którzy zginęli w tym dniu, będą szukać pociechy pokoju i przebaczenia.

Fotografie: Marian Sołtys w Rosarium im. księżnej Grace Kelly w Monaco.Marian Sołtys w Roseraie l’Hay 2011.

Baron de Bonstetten

Remontantka.

Hodowca – wyhodował ją Jen Pierre Liabaud w roku 1871.

Kwiaty ciemno czerwone , do 11 cm średnicy, mocno pachnące o budowie ćwierćrozetowej o wytwornym kształcie. Złożone są z około 80 płatków o aksamitnej teksturze. jeżeli jest uprawiana w cieniu, to wprawdzie nie daje tak obfitych plonów kwiatów ale ich wybarwienie jest bez porównania bardziej soczyste od tych uprawianych na pełnej ekspozycji słonecznej.

  Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska -  Montisfont Abbey .

Kwiaty jej doskonale nadają się na kwiat cięty.Powtarza kwitnienie jesienią , ale dla pobudzenia kwitnienia potrzebuje usuwania przekwitłych kwiatów.

Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses

Krzew niezbyt foremny o mocnych pędach dorastających do 2m długości i niezwykle hojnie uzbrojonych w kolce. Liście rzadko rozmieszczone, szorstkie w dotyku. Podatna na rdzę róży.Mrozoodporność wg,HMF 6 strefa usda.

Pochodzenie:General Jacqueminot x Geant des Batailles. Nazwa róży upamiętnia Charlesa Victora von Bonstetten, szwajcarskiego  XIX wiecznego filozofa, archeologa amatora a jednocześnie wielkiego miłośnika róż.

Fotografie – przez uprzejmość Pani Elżbieta Kozak 2011.

Pozwolę sobie jeszcze zacytować opis znanego rosarianina Quest Ritsona który w swojej encyklopedii  napisanej dla ARS tak o niej pisze:”

Niestety, musimy brać pod uwagę, że więcej niż jedna róża jest sprzedawana jako Baron Bonstetten. Tan “prawdziwy” egzemplarz ma wspaniałe bogate aksamitno karmazynowe kwiaty a jego kwiat jest lekko otwarty,   odsłaniając masę małych płatków.
Wymagałoby ogromnego wysiłku woli, aby nie próbować go powąchać – niestety, zapach jest czasami trudny do wykrycia. Kwiaty tracą intensywność i  świeżość  z wiekiem, przechodząc w fiolet i liliowe tony.
Jednocześnie w czasie upałów mogą się zwinąć i przekwitnąć przedwcześnie. Baron de Bonstetten nie jest  odmianą która by niezawodnie powtarzała kwitnienie  , ale jesienne kwiaty mogą być wyjątkowo duże i bogato zabarwione.
Roślina ma nieco chude łodygi i jest bardzo kolczasta.” Tamże strona 50.

Abel Carriere

ilustracja pochodzi z katalogu Dingee & Conard .

Chromolitografia z Journal des roses. Remontantka, wyhodowana w roku 1875 przez Eugene Verdier.  Kwiaty o średnicy około 10cm, ciemno czerwone do krwisto czerwonych cieniowane fioletem  o mocnym zapachu. Kwiat ładny w formie, złożony jest z  30-40 płatków o aksamitnej teksturze odpornych na  bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Jak wiemy większość  ciemno czerwonych tzw aksamitnych róż tego nie lubi i bardzo szybko się wypala. Abel Carierre jest tu chlubnym wyjątkiem. Bardzo obficie kwitnie szczególnie wczesnym latem, przez całe lato wiążąc po 3-5 kwiatów na pędzie, ale jesienne kwitnienie jest raczej nieśmiałe a kwiaty są wówczas podatne na porażenia przez choroby grzybowe.

Chromolitografia pochodzi z książki Le Livre d’Or des Roses Paula Heriot .

Krzew ładnie krzewi się a uzbrojone w czerwone kolce pędy, osiągają długość około 150cm.

Pochodzenie: Siewka Baron de Bonstetten .Elie Abel Carriere/1818-1896/był  wydawcą i szefem  Revue Horticole.”Był to prosty człowiek , ale bezgranicznie oddany dla tych, których uznał za swoich przyjaciół. ” Cytuję za B. Dickerson Old Rose Advisor str. 122.

Happy Hour

Jest to mieszaniec herbatni wyhodowany w szkółkach Jana Speka w Holandii w roku 2004. Kwiaty ciemno czerwone, nienagannej budowy złożone z około 40 płatków o nikłym zapachu. Typowa róża florystyczna, bardzo dobrze zachowująca się po ścięciu. Jej trwałość w wazonie to ponad tydzień.

Krzew wysokości około 80cm.

Fotografia: Adam Wiejak, wystawa róż w Końskowoli 2009.

M. Geier

M.Geier. Jest to mieszaniec herbatni, wyhodowany przez Johannesa Felberg-Leclerc w roku 1929.Kwiaty mocno wypełnione, złożone z ponad 30 płatków w kolorze karminowym do czerwonego o umiarkowanym zapachu.

Krzew o wyprostowanym pokroju i wzroście dochodzącym do 100cm.

Pochodzenie: Augustus Hartmann x Admiral Ward . Fotografia Dorota Blicharz Europa Rosarium Sangerhausen 2009.

Domino

Domino .Jest to mieszaniec herbatni pochodzący ze szkółek  Gaujarda z roku 1956. Kwiaty o średnicy do 10cm, półpełne o umiarkowanym zapachu w ciemno czerwonym kolorze.

Pochodzenie: siewka Peace . Fotografia Doroty Blicharz, wykonana w Europa Rosarium Sangerhausen w 2009 roku.

Prince Engelbert Charles d’Arenberg

Prince Engelbert Charles d’Arenberg, jest to mieszaniec herbatni, wyhodowany w szkółce  Soupert & Notting w roku  1909. Ma bardzo duże kwiaty w szkarłatno czerwonym kolorze w miarę przekwitania ciemniejące, o umiarkowanym zapachu, zbudowane są z około 40 ładnej budowy płatków. Wygląd kwiatów, tak jak i wysmukłych , wytwornych pąków jest niezwykle dystyngowany i szlachetny. Odmiana w ogóle się nie zestarzała i mogła by i dziś mieć szerokie zastosowanie.

Krzew o wyprostowanym pokroju dorastający do wysokości około 80 cm.

Pochodzenie: Etoile de France x Richmond. Fotografia Elżbieta Sołtys Europa Rosarium Sangerhausen 2009.

Prickly red

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

R. acicularis/?/

Hodowca – nieznany

Tą interesującą różę parkową  możemy nabyć w szkółce Adama Choduna Rosarium. Krzew bardzo bujnie rosnący , o pędach osiągających do 2m długości obficie uzbrojonych w zabójcze kolce , jak najbardziej zgodnie ze swoją nazwą.

Liście o wyraźnych, dekoracyjnych żyłkowaniach w pięknej zieleni. Listki zaokrąglone. HMF podaje jej mrozoodporność jako 4 strefę usda. wygląda na to, że jest  to prawda, zimę 2012, nieprzyjemna dla róż, przetrwała bez uszkodzeń i bez okrywania. tak więc  odmiana ta może być cennym nabytkiem w naszych ogrodach. Kwiaty ciemno czerwone, wprawdzie są pojedyncze ale zauważalnych rozmiarów, takich do jakich przyzwyczaiły nas mieszańce herbatnie czyli około 10 cm. Kwitnie przez cały sezon. Pachnie delikatnie, ale bardzo intrygująco.

Pochodzenie: Nieznane.

fotografie – kolekcja własna.

Gregor Mendel

Gregor Mendel jest to mieszaniec herbatni wyhodowany przez Wilhelma Kordesa w roku 1923.Kwiaty o średnicy do 10cm, w kolorze czerwonym o umiarkowanie mocnym zapachu, składające się z około 25 płatków.

Krzew o luźnym, nieco nieuporządkowanym pokroju i pędach dorastających do 1m wysokości.

Fotografia: Marian Sołtys Europa Rosarium Sangerhausen 2009. Rosarianie początkowo długo nie chcieli/nie umieli/ korzystać z praw Mendla. Jak to opisowo i nieco złośliwie określił Henry Benet , hodowla róż w dominujących wówczas ośrodkach francuskich przypominała hodowlę bydła na meksykańskich preriach. Wszystko było oddane w ręce przypadku. Nic więc dziwnego, że Mendel długo by musiał czekać na różę o swym imieniu. Pierwszy dostrzegł to oczywiste niedopatrzenie W. Kordes w 1923 roku , potem Holender G. Maarse w roku 1955 wyhodowaną przez siebie floribundę nazwie imieniem Mendla. W końcu Czech J. Urban nazwie swoją krzewiastą kreację o pomarańczowych kwiatach imieniem swego rodaka, naprawiając to oczywiste niedopatrzenie.

Grzegorz Mendel, inaczej Gregor Johann Mendel (ur. 22 lipca 1822r) czeski przyrodnik, twórca teoretycznych podstaw współczesnej genetyki, zakonnik.
Od 1857r. prowadził doświadczenia nad mieszańcami roślin, głównie odmian grochu siewnego. W wyniku tych badań , w 1866r. ogłosił pracę ” Badania nad mieszańcami roślin” w której przedstawił , że w zjawiskach dziedziczenia istnieją prawidłowości i postawił wyjaśniające hipotezy , później w pełni potwierdzone. Od 1900r. znane są one pod nazwą Prawa Mendla. Tekst o Mendlu pochodzi ze strony www.sciaga .pl

Pierwsze Prawo Mendla:
Prawo czystości gamet – mówi , że każdy z pary czynników dziedzicznych ( dziś zwanych genami ) warunkujących daną cechę organizmu , występuje w gametach pojedynczo. W wyniku połączenia się gamet przy zapłodnieniu, organizmy potomne zawierają obydwa czynniki. Ujawnienie się tylko jednego z nich, nazwał Mendel dominowaniem , a brak efektu drugiego czynnika – recesywnością.

Drugie Prawo Mendla:
Prawo niezależnego dziedziczenia się cech – stwierdza, że przy krzyżowaniu się 2 organizmów różniących się więcej niż jedną cechą – każda z cech dziedziczy się niezależnie. Tzn. gdy dwie cechy uwarunkowane są przez dwie pary czynników dziedzicznych , to przy powstawaniu gamet czynniki ( geny) należące do różnych par , łączą się dowolnie, niezależnie.