Moje róże – moja pasja

Blatna

Jest to mieszaniec herbatni wyhodowany przez Jana Bohma w roku 1927. Była to pierwsza róża Bohma uzyskana z własnej krzyżówki. Jak sam pisze, siewka tej róży zakwitła po raz pierwszy w roku 1922.Gdy robiłem przegląd szkółki, zwróciła moją uwagę swym zwartym , niskim wzrostem i dobrą zdrowotnością.

Przywiózł ja na wystawę do Brna w roku 1927, gdzie otrzymała srebrny wieniec.

Kwiaty  początkowo kuliste , potem rozwijają się do formy płaskiej, rozetowego kształtu przypominające kwiat ogromnej kamelii,ciemno czerwone do szkarłatno czerwonych z widocznym żyłkowaniem na płatkach. Kwiaty złożone z 0koło 20-25 płatków , rozwijają się bez problemów nawet podczas niesprzyjającej pogody. Pąk ładny, spiczasty, prawie czarny.

Zapach – mocny , przypominający zapach starych remontantek.

Krzew o wyprostowanym pokroju i średniej sile wzrostu. Kupiłem odmianę tą w szkółce Hany Vesely Obchod s Rużami. Szkółka ta ma w swojej ofercie niezwykle bogaty asortyment odmian, a zwłaszcza unikalnych odmian czeskich. Polecam.

Pochodzenie: Lieutenant Chaure x Oscar Cordel.

Blatna, to nazwa miasta w Czechach, podówczas siedziba firmy Bohma.

Fotografie: Marian Sołtys w Pruhonicach 2011, oraz kolekcja własna.

Temno

Synonim – Ruze Belohorska. Nawiązuje ona do wydarzeń historycznych z początku XVI wieku i klęski protestanckich Czech z katolicka konfederacją  w bitwie pod Białą Górą.  Bohm, z tej okazji popełnił wiersz , którego pierwsza zwrotka w przybliżeniu tak oto by brzmiała:

Ta róża w tym czasie rozkwitła,

Gdy serce było pełne buntu

To czeskie serce pamiętało

O naszych pod Białą Górą…

Mieszaniec herbatni wyhodowany przez Jana Bohma w roku 1933.

Kwiaty w ciemno czerwonej barwie o nieco fuksjowatym odcieniu o średnicy  10 – 15 cm, złożone z 45 – 50 płatków Bohm twierdzi, że jest to róża w najciemniejszym kolorze jaką udało mu się do tego czasu wyhodować.

Złożone są z 35-40 płatków.

Krzew niewielki, około 80 cm wysokości, liście półmatowe jasno zielone. Mrozoodporność 6 strefa usda.

Pochodzenie. Jest to siewka wielkiej sławy róż mieszańców herbatnich tj . Chateau de  Clos Vogueot.

Odmianę tą kupiłem w szkółce* Obchod s rużemi* Hany Vesely w Prerov.

Fotografie; Marian Sołtys w rosarium Pruchonice 2011, oraz kolekcja własna.

Parkfeuer

Mieszaniec róży foetida. Wyhodowana została w roku 1906 przez niemieckiego hodowcę Petera Lamberta.

Kwiaty ma niewielkie, średnicy 5-6cm, pojedyncze , złożone z z 4-6 płatków w kolorze szkarłatno czerwonym o delikatnym zapachu. Mnie zapach ten przypomina najpopularniejszy krem Nivea. Zakwita na przełomie maja i czerwca kwitnąc bardzo obficie, ale tylko raz w sezonie. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Krzew jest rodzajem nieco przerośniętego klimbera o pędach przekraczających 5 m długości. Wymaga nieco cierpliwości w pierwszych dwu latach uprawy gdyż jest bardzo nieufna i i długo i opornie się aklimatyzuje, później jednakże jej rozmiary przekraczają potrzeby mniejszych ogrodów. Jest to typowa róża parkowo krajobrazowa.

Liście drobne ciemno zielone z brunatnoczerwonymi przebarwieniami.

fotografie – przez uprzejmość – Pani Joanna Smolińska w rosarium w Powsinie 2012.

Są bardzo odporne na choroby grzybowe tak, że krzew nie straci na dekoracyjności nawet po zakończonym kwitnieniu. Zakłada również ozdobne, pomarańczowo czerwone owoce. Pędy dość oszczędnie uzbrojone w kolce a nawet możemy mieć szczęście trafić na okazy prawie bezkolcowe. Rozlicznych jej zalet dopełnia dobra mrozoodporność przekraczająca -30C.

Pochodzenie: mieszaniec, siewka rosa foetida. Fotografie: Marian Sołtys, kolekcja własna.

xxxxx

Opis po uwzględnieniu artykułu autorstwa samego hodowcy, „Einige Rosen als schöne Parksträucher”, Rudolf Geschwind, opublikowanym w „Oesterreichische Garten-Zeitung”, Vol. 2, 1907, pp. 52-55:]

Mieszaniec róży foetida. mieszaniec róży canina.

Synonimy – Zwana też wg. słów hodowcy –  ”Czerwoną Caniną”.

Hodowca – Rudolf  Geschwind, rok 1906. Wprowadzona do obrotu handlowego przez Petera Lamberta w tymże roku.

Kwiaty- niewielkie, średnicy 5-6 cm, pojedyncze , złożone z z 4-6 płatków w kolorze szkarłatno czerwonym. Kolorystyka /intensywność koloru/ w dużym stopniu uzależniona jest od warunków środowiskowych.  Zakwita na przełomie maja i czerwca kwitnąc bardzo obficie, ale tylko raz w sezonie. Geschwind, w przywołanym już artykule pisze, że kwitnie na przełomie czerwca i lipca. Nie potwierdzam tego, kwitnienie jest o wiele wcześniejsze.

Zapach – delikatny. Mnie zapach ten przypomina najpopularniejszy krem Nivea.

Krzew-  jest rodzajem nieco przerośniętego klimbera o pędach przekraczających 5 m długości. Wymaga nieco cierpliwości w pierwszych dwu latach uprawy gdyż jest bardzo nieufna i i długo i opornie się aklimatyzuje, później jednakże jej rozmiary przekraczają potrzeby mniejszych ogrodów. Jest to typowa róża parkowo krajobrazowa. Pędy dość oszczędnie uzbrojone w kolce a nawet możemy mieć szczęście trafić na okazy prawie bezkolcowe. Zakłada również ozdobne, pomarańczowo czerwone owoce. Rozlicznych jej zalet dopełnia dobra mrozoodporność przekraczająca -30C.

Liście – drobne ciemno zielone z brunatnoczerwonymi przebarwieniami.Są bardzo odporne na choroby grzybowe tak, że krzew nie straci na dekoracyjności nawet po zakończonym kwitnieniu.

Pochodzenie - r. lutea bicolor x r. canina . Tak charakterystyczne cechy Rosa lutea nie ujawniły się odmianie Parkfeuer.

Pani Kamili bardzo dziękuję za sprostowanie.

Quadra

Mieszaniec róży kordesii. Róże kanadyjskie – seria explorer.

Hodowca – Wyhodowana w roku 1981 przez Felicitas Svejdę i i Iana Ogilvie. Wprowadzona do obrotu handlowego dopiero 15 lat później, już po zakończeniu programu hodowlanego firmowanego przez Svejdę.

Kwiaty ciemno czerwone,budowy rozetowej . Kwiaty złożone z ponad 50 płatków białych u swej nasady o aksamitnej teksturze, średnicy około 8cm przypominają do złudzenia swym kształtem róże Davida Austina.  Kwitnie w mini kiściach , do 4 kwiatów, bardzo obficie powtarzając kwitnienie.

Fotografie – kolekcja własna .

Zapach – pachnące .

Krzew-  solidnych rozmiarów o pędach przekraczających 2 m długości, może być prowadzona jako forma kolumnowa. Roślina o wybornej odporności na choroby grzybowe i pełnej mrozoodporności.Dobrze rozmnaża się przez sadzonki zielne. Ma bardzo duże walory krajobrazowe.

Liście –  Liście błyszczące, ciemno zielone o wyraźnych purpurowych przebarwieniach  na odwrocie liścia, skórzastej tekstury. Do rozlicznych zalet tej odmiany , zaliczyłbym jeszcze praktycznie zupełną odporność na przędziorki. To bardzo ważna cecha, o czym przekonał sie każdy kto próbował uprawiać róże przy południowej ścianie. U mnie Quadra rośnie właśnie na południowej ścianie posadzona razem z Marie Louise. W suche lata przędziorki potrafią  zniszczyć Marie Louise, natomiast Quadra im wyraźnie nie smakuje.

Pochodzenie: ((‘Queen Elizabeth’ x ‘Arthur Bell’) x (‘Simonet’ x ‘Von Scharnhorst’)) x ((R. kordesii x (‘Red Dawn’ x ‘Suzanne’   )) x (‘Red Dawn’ x ‘Suzanne’ ).

William Booth

Fotografie – kolekcja własna

Mieszaniec róży kordesii, wyhodowany został przez zespół kanadyjskich naukowców Dr. Iana Ogilive i Felicitas Svejdę w roku 1984 jedna z odmian mrozoodpornej serii explorer. Kwiaty ma pojedyncze 5-8 płatków w kolorze ciemno różowym z jasno różowymi rewersami płatków o średnicy około 5cm.Kwiaty mają białe oczko. Prawie każdy kwiat zawiązuje owoce w ramach otwartego zapylania się.

Zapach – lekki.

Zapewne z tego powodu jest przyrównywana do American Pillar, ale jest to porównanie niesprawiedliwe dla Williama. W przeciwieństwie do swej amerykańskiej kuzynki pachnie, ma znacznie większe kwiaty, dłużej kwitnie i jest mrozoodporny. Na takie porównanie mogli się zdobyć tylko amerykańscy rosomanes niewiele widzący poza czubkiem swego nosa.

  Fotografia – Przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.

Dla mnie kwiaty jej przypominają odmianę Dortmund. Kwitnie dużymi kiściami kwiatowymi. Jest to odmiana świetnie dostosowana do warunków krótkiego okresu wegetacyjnego jako, że kwitnie w zasadzie raz , ale kwitnienie w warunkach Kanady rozciąga się właśnie na całość owego krótkiego okresu.

Jest to krzew o dość luźnym pokroju i przewieszających się pędach dorastających do 2m długości. Liście oliwkowo zielone, półmatowe. Może być prowadzona jako klasyczny klimber lub jako forma kolumnowa.  Jest to żelazna roślina o pełnej odporności mrozowej o doskonałej odporności na choroby grzybowe.Łatwo rozmnaża się przez sadzonki zielne. Posadziłem ją w swoim ogrodzie w 2012r.

Pochodzenie: r. kordesii i Max Graf/ x nienazwana własna siewka F. Svejdy. Osobie tej róży zbiegają trzy ważne wątki genetyczne, r.rugosa, r. laxa i rubiginosa. Efekt wizualnie nie rzuca na kolana nadto kwitnienie powtarza czysto umownie. Natomiast obfitość dużych owoców jakie zakłada, zastępuje niejako drugie kwitnienie. Apel do hybrydyzerów. William Booth to wspaniały materiał wyjściowy do dalszych prób, w roli rośliny matecznej.

William Booth to /1829-1912/ pastor metodysta. Założyciel Armii Zbawienia i jej pierwszy generał.

Rodhatte

Floribunda, wyhodowana w roku 1911 lub 1912/w zależności od źródeł/przez Dines Poulsena. Kwiaty wielkości 8-9cm średnicy, półpełne złożone z około 25 płatków w wiśniowo czerwonym kolorze. Nie pachnie.

Krzew wysokości około 150cm, liście jasno zielone. Podatna na czarną plamistość.

Pochodzenie: Nie ma wątpliwości, że rośliną mateczną jest Madamme Norbert Levavaseur. Jeżeli chodzi natomiast o dawcę pyłku to opinie są podzielone. Jedni twierdzą iż była to Richmond inni natomiast, że Liberty Dicksona. Nazwa Rodhatte znaczy ni mniej ni więcej tylko Czerwony Kapturek. Jest już kilku tych Czerwonych Kapturuków. I Geschwind i Kordes no i ta ….

Jest to pierwsza floribunda. Powstała w roku 1911 w wyniku bardzo prostego pomysłu Poulsena by skrzyżować polyantę z mieszańcem herbatnim. w roku 1911 skrzyżował on polyanthę Madame Norbert Levavaseur z  mieszańcem herbatnim Richmond. Zapoczątkował w ten oto sposób nową klasę róż bukietowych nazwaną później floribunda a będącą czymś pośrednim pomiędzy polyanthami a mieszańcami herbatnimi. Mają one wszystkie istotne cechy jednych i drugich.

” Obfitość kwitnienia, właściwość osadzania kwiatów w bukietach oraz dobre krzewienie się uzyskały od starych drobnokwiatowych róż bukietowych. znaczniejszą zaś wielkość kwiatów i ulistnienie przejęły od mieszańców herbatnich. Wytwarzane przez nich baldachogrona mają poza tym kształt raczej płaski a nie kopulasty oraz są znacznie większe niż u starych odmian.” Kazimierz Wizner Róże w gruncie, strona28. I dalej czytamy:” Ta rasa róż bukietowych w niedługim czasie stała się niezwykle popularna, wypierając w cień stare poliantki, które nie mogły wytrzymać z nimi konkurencji. Są one bardziej efektowne, mają bogatszą skalę barw i dlatego stanowią w dalszym ciągu niezwykle cenną rasę róż o masowym zastosowaniu. Jak pamiętamy czytając dzieje mieszańców piżmowych Pembertona rozwój również i tej grupy róż został zahamowany prze burzliwą karierę floribund.

Sama Rothatte nie zrobiła jednakowoż jakiejś większej kariery ale za sprawą Auguste Nonina , który skrzyżował ją powtórnie z Richmond i tak to otrzymaliśmy inną floribundę Joseph Guy, która cieszyła nasze oczy przez ponad pół wieku i jeszcze w latach siedemdziesiątych ub. wieku miała wielkie powodzenie w sprzedaży.

Powiedziałem, że Rodhatte nie zrobiła większej kariery. To zdumiewające, bowiem  to bardzo wytrzymała, cierpliwa różyczka. Bowiem w  latach 1915 – 16  w sztokholmskim ogrodzie publicznym nasadzono kilka rabat tej róży. Jak podaje  raport kontrolny z roku 1939 a więc ponad 20 lat po nasadzeniach. Rabaty nadal prezentowały się świeżo i nie odnotowano ani jednego przypadku wypadów w nasadzeniach . – Podaję za “The early floribindas” strona 20 – Brent Dickerson.

I jeszcze jeden cytat: Stosowana bardzo szeroko w Skandynawii i Niemczech jako róża rabatowa cechującą się wprost niezwykłą odpornością i razem z Kirsten i Else Poulsen upiększały północne regiony  Szwecji Norwegii i Finlandii gdzie były bardziej popularne niż inne powtarzające kwitnienie róże. W zimne i deszczowe lata i jesienie rozwijają się najlepiej. Podobnie  dobrze sprawdza się w północnej Anglii i Szkocji. Tamże, strona 180.

Fotografie: Marian Sołtys w rozarium Pruhonice 2011, oraz Elżbieta Sołtys w Roseraie l’Hay.

Matka Vlast

Mieszaniec róży wichury. wyselekcjonowana została przez czeskiego rosarianina Jana Bohma w roku 1934. Kwiaty ma o średnicy do 5cm półpełne  złożone z około 20 płatków w kolorze ciemno czerwonym z fioletowymi odcieniami. Nie pachnie. Kwitnie raz w sezonie.

Jest to klimber o o pędach dorastających do 3m długości. Liście ciemno zielone, błyszczące. Mrozoodporność strefa 5 usda.

Pochodzenie: Jest to sport od Dorothy Perkins. Matka Vlast to po Czesku Ojczyzna.

Fotografie: Przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka.

Anicka

Miniaturowa polyantha, wyhodowana przez czeskiego hodowcę Frantiska Valaska chyba w roku 1940.Napisałem, że chyba ponieważ w zależności od źródeł data jej powstania podawana jest różnie od 1930 do 1949 roku.

Kwiaty – czerwone, drobne ,do 2-3 cm średnicy w kształcie uroczych ciemno czerwonych pomponików, nie pachną. Zakwita rozproszonymi wiechami, ciesząc nas swoim kwieciem przez całe lato.

Odmiana ta jest niewielkim, do 60cm wysokości mocno rozgałęzionym krzewem, świetnie nadającym się do tworzenia obwódek rabat czy do tak modnej obecnie uprawy pojemnikowej.

Przodkowie nieznani. Wprawdzie nie jest to sformułowane nigdzie expresis verbis, jednakże w końcu należy o tym powiedzieć. Są ewidentnie dwie Anicki. Obie pochodzą od tego samego hodowcy. Zapewne ta z roku 1957 jest pomarańczowym sportem od tej z roku 1940

Fotografia przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka wykonana w Arboretum Borova Hora, oraz Pani Kamil Szlązkiewicz w Sangerhausen.

Super Excelsa

Klimber,wyhodowany przez Karla Hetzela w roku 1986.   Kwiaty ma w kształcie drobniutkich pomponików, czerwone z białym centrum kwiatu. Powtarza kwitnienie , aczkolwiek nie tak super, raczej dość niemrawo.

Oto jak opisuje ją G Stypuła na stronie – rozaria.pl -

“Róża Super Excelsa to poprawiona wersja popularnej, odpornej na mróz starej odmiany Excelsa. Otrzymała prestiżowy certyfikat ADR. Jest odporniejsza na zachorowania i powtarza kwitnienie. To dwie cechy której brakowało poprzedniczce. Kwitnie dużymi gronami po 10 – 15 sztuk jaskrawo – malinowych kwiatów z białawym centrum. Przekwitają do lekko purpurowych, a płatki od wewnętrznej strony robią się srebrzysto – różowe. Odmiana o słabszym wigorze niż Excelsa, którą ledwie można nazwać klimberem, ale kwiaty pojawiają się po pierwszym, bardzo obfitym kwitnięciu również w ciągu całego lata. Liście ma ciemne, błyszczące i drobne. Pędy wiotkie wymagają podwiązywania, obficie wyrastające od samego dołu róży. Krzak z czasem rozłożysty, ale zachowuje zwartą formę, szybko rosnący. Co kilka lat można odmłodzić róże przycinając wiosną najstarsze, grube pędy tuż przy ziemi. Zawiązuje dużo drobnych i błyszczących owoców pozostających przez całą zimę na krzewie. Odmiana dla każdego bezproblemowa.”

 Fotografie – Marian Sołtys w kolekcji Barni Pistoia 2014.

Krzew o pędach dorastających do 3m długości. Niezupełna odporność na choroby grzybowe. Mrozoodporność 5 strefa usda. Mimo tych ograniczeń otrzymała w roku 1991 certyfikat jakości ADR. Zapewne nie było wystarczająco silnego konkurenta. Choć Pani Ewa na swoim blogu *rosarium*wyraża się o niej bardzo ciepło zwracając szczególną uwagę na jej witalność i odporność na niesprzyjające warunki środowiskowe. Na mnie, największe wrażenie robią jej formy pienne

Pochodzenie: Siewka Excelsa.

Fotografie: Przez uprzejmość Pani Elżbieta Kozak.

The Bishops Rambler

Rambler z dorobku Johna Scarmana z roku 1995. Kwiaty różowo czerwone z owym tytułowym “biskupim” odcieniem. Nic specjalnego.

Bujnie rosnąca roślina. Jej pędy osiągają do 5m długości. Tak jak jej wigor tak i kolor sprawiają, że staje się mocnym akcentem w naszym ogrodzie.

Fotografia przez uprzejmość Pani Elżbieta Kozak.