Moje róże – moja pasja

Blaze

Ciekawą kwestią jest zaklasyfikowanie tej odmiany. Może jako floribundę? A może trafniejsze będzie opisanie jej jako mieszańca wichury?

Hodowca – wyhodowana w roku 1932 w Stanach Zjednoczonych przez Josepha Kallaya. Ma on na swoim koncie wyhodowaną jedynie tę odmianę.

Synonim – Po wykupieniu na nią licencji, Jan Bohm/ zapłacił za nią 100 dolarów/ sprzedawał ją w Europie i na Bałkanach pod nazwą Plamen lub Paprsek . Później uzasadniał swoją decyzję wielkim powodzeniem jej poprzedniczki New Dawn – a przecież czerwone pnące róże mają największe powodzenie u rosomanes.

Kwiaty – ciemno czerwone/szkarłatne/, średnicy 5-6 cm, złożone z około 20 płatków, zakwitają na pędach całymi kiściami tworząc jedyne w swoim rodzaju show kwiatowy. Kwitnienie rozciąga się w zasadzie na cały czerwiec a przy sprzyjających warunkach atmosferycznych możemy się spodziewać powtórzenia kwitnienia, choć już w znacznie skromniejszym wymiarze. Lepiej powtarzają rośliny dojrzałe, dobrze zadomowione, co trwa w jego przypadku do czterech lat.   Kwiaty dobrze zachowują się w wazonie a więc doskonale nadają się na kwiat cięty.

Zapach kwiatów – lekki do  umiarkowanego.

Krzew jest imponującej bujności klimberem o pędach dorastających w ciągu sezonu nawet do 3m długości. Po łagodnych zimach, gdy roczne pędy nie przemarzają, przyrosty przekraczać będą 4m. Tę naturalną bujność  rośliny, należy przy zakupie brać poważnie pod uwagę. Listowie ciemno zielone , błyszczące. Niestety nie jest tak by odmiana ta była pozbawiona wad. Z dzisiejszego punktu widzenia jej odporność na czarną plamistość nie jest wystarczająca. Ma dobrą odporność mrozową, ale bez przesady

Pochodzenie: Paul’s Scarlet Climber x Gruss an Tepliz . Eh! To ciągłe niezadowolenie człowieka, to nieustanne dążenie do uzyskania czegoś lepszego. Kallay dokonując krzyżówki doskonałego, najlepszego wówczas czerwono kwitnącego klimbera jakim jest Paul’s  Scarlet z jeszcze lepszą Gruss an Tepliz Geschwinda, zapewne spodziewał się uzyskać super różę. I nie zawiódł się. Jest tak piękna jak jej matka Paul Scarlet Climber, ale jej kwiaty wydają się być jeszcze lepsze, zwłaszcza ich czerwień wydaję się być jeszcze bardziej żarliwa. A i samo kwitnienie wydaje się mieć charakter bardziej ciągły, choć na toby chętnie kwitła przez całe lato trzeba jednak poczekać i cztery lata. Długo się zadomawia.             Jeszcze więcej szczęścia miał czeski rosarianin Jan Bohm, który kupił w roku 1933, prawa do sprzedaży tej róży od firmy Jackson&Perkins i wyselekcjonował od niej sport, który w Czechach sprzedawany był pod nazwą Demokracie , a gdy wrócił niejako do Stanów Zjednoczonych, uzyskał tam dużą popularność pod nazwą Blaze Superior . Wydaje się być jeszcze lepszy od odmiany wyjściowej.

fotografie: Elżbieta i Marian Sołtys w Roseraie l’Hay 2011.

Jan Bohm , zachęcał klientów do nabywania swoich ofert produkując mniej lub bardziej udane wierszyki. A propos tej odmiany popełnił taki oto panegiryk

Czy kochasz piękno wytrwałe?
Tak wspaniałe, że aż serce drży ‘
Zamów słodką różę pnącą
na jej widok, aż dusza zapragnie ją mieć!
I jej nowy odpowiednik różyczkę
Máničku Bóhmovou.

Więc zyskacie w swoim ogrodzie
doskonałe piękno!
Jak słońce Plamen Ci rychło
Oświetli ogród rozjaśnić policzki,

a co więcej:
Wszystko to będzie sukces z małą ofiarą!

Victoria

Dziś nazwanie róży Victoria nie jest najlepszym pomysłem. I choć Tantau zrobił to jako ostatni w roku 1988 w przypadku opisywanej aktualnie odmiany to po pobieżnym przejrzeniu internetu, doliczyłem się ośmiu różnych odmian róż. Ta, jest floribundą i pochodzi z roku 1988, zwą ją jeszcze Peter Wessel. Kwiaty ma intensywnie czerwone , foremnie zbudowane z około 40 płatków w kolorze ciemnej czerwieni. Nie pachnie.

Krzew wysokości do 100cm. Pochodzenie: nieujawnione.

Tą właśnie sfotografowałem w rosarium  Baden k. Wiednia 2011.

Druga, to mało znana Floribunda Leendersa z roku 1948. Gwoli uczciwości dodam, że najprawdopodobniej, gdyż ktoś w rozkosznej naiwności swojej w rosarium lubelskim na tabliczce namazał jeno imię.

Choć więc kwiat jej jest niewątpliwie urodziwy, na tej prawdopodobnej informacji poprzestanę. I mimo tego, że  inne słowa cisną się tu na usta – zmilczę.

Fotografie: Marian Sołtys w Ogrodzie Botanicznym Lublin 2011.

Red parfum

Fotografia: Dorota Blicharz Bagatelle 2011. Rambler . Wyhodowana przez Andre Eve w roku 1972.

Odmiana o lokalnym znaczeniu, można powiedzieć, że zapomniana i nie wyróżniająca się niczym szczególnym poza owym tytułowym mocnym zapachem. Kwitnie niewielkimi kiściami ciemno czerwonych kwiatów o średnicy 8-9cm. Kwiaty w miarę rozkwitania jaśnieją przybierają ciemnoróżową barwę o fioletowym odcieniu.

Krzew o pędach dorastających do około 3m długości. Obfite ulistnienie, wygląda na odporną na choroby grzybowe.

Fotografia obok: Elżbieta i Marian Sołtys w Bagatelle 2011.

Tomas Bata

Mieszaniec herbatni wyhodowany przez wielkiego czeskiego rosarianina Jana Bohma w roku 1932. Kwiaty ma ciemno czerwone, podobne w kształcie do innej jego sławnej róży Temno, ale znacznie od niej jaśniejsze. Przekwitając dostaje amarantowych odcieni. Kwiaty kuliste w kształcie o średnicy około 9cm, złożone z około 25 płatków a rozwijają się z nieco pękatych, przysadzistych pąków. Zapach mocny.Bardzo efektowna odmiana, świetnie wpisująca się w tak modny dziś trend retro.

Krzew do 70cm wysokości dość luźnej budowy. Liście oliwkowo zielone, półmatowe. Wydaje się być odporna na czarną plamistość.

Pochodzenie: Fisher & Holmes x Prince Camille de Rohan. Tomas Bata/1876-1932/ Słynny czeski przemysłowiec. Założyciel firmy Bata zajmującej się produkcją światowej jakości obuwia.

Fotografie: Marian Sołtys w rosarium Borova Hora 2011

Mildred Sheell

 Fotografie: Marian Sołtys Rosarium Bagatelle 2011.

Mieszaniec herbatni.

Hodowca – wyhodowany przez Mathiasa Tantau w roku 1976.

Synonim –  Deep Secret.

Kwiaty – czerwone do ciemno czerwonych, dobrze trzymają kolor, średnicy 10 cm, złożone z około 30 płatków. piękna w każdej fazie rozwoju. Tak w fazie pąka jak i w fazie półrozwiniętego czy całkowicie rozwiniętego kwiatu. W latach osiemdziesiątych, gdy ukazała się na rynku, była to najprawdopodobniej najlepsza i jedna z najpopularniejszych czerwonych róż. Jednak by wykształcić naprawdę piękne i najwyższej jakości kwiaty, potrzebuje chłodnej pogody i zacienionego stanowiska. Jest nieco wrażliwa na deszcz.

Fotografie – Regent’s Park , Queen Mary Garden 2016.

Zapach – mocny, można by powiedzieć że pachnie jak prawdziwa czerwona róża .

Krzew – o pokroju wyprostowanym, wysokości do 120 cm.

Liście – ciemno zielone, błyszczące.

Miss Edith Cavell

Fotografie: Marian Sołtys Roseraie l’Hay 2011.

Polyantha,

Hodowca – znalazł ją  Gerrit de Ruiter  szykując zrazy z odmiany  Orleans Rose w   1914 roku a już w roku 1917 Jan Spek, który zajął się jej introdukcją, był gotowy z wejściem na rynek z pełną ofertą!. Oto jak opisuje to zdarzenie sam znalazca: “Był sierpień 1914 r., Kiedy jako młodzieniec wycinałem zrazy, znalazłem ładny   pęd kwitnący na czerwono wśród wielu różowych róż poliantha, var. Orleans Rose. Pomyślałem, że to wielkie odchylenie koloru. Po tej sesji rok później wyhodowałem cztery krzewy. To był początek mojej pierwszej nowości, róży polianty Miss Edith Cavell. Po tym, jak zdarzyło mi się znaleźć ten sport, stało się to moim hobby aby uważnie obserwować i wybierać pojawiające się mutacje róż. Dzięki temu udało mi się uzyskać odmiany w kolorach różowym, łososiowym, czerwonym i pomarańczowym, które można ogólnie opisać jako „Orleans Rose Group”.

Jan Spek przygotował 80 000 roślin.  To od  Miss Edith Cavell zaczęła się kariera Gerrita de Ruitera i wypuścił na rynek jeszcze wiele sportów od polyanth, ale to było jeszcze przed tym,nim na dobre zajął się hodowlą róż. Po jego śmierci dzieło kontynuował jego syn Gysbert.

Polyantha ta, powtórnie przywrócona została do życia przez Petera Bealesa w roku 1985, to jedna z najlepszych polyanth jakie wyhodowano.

Kwiaty –  w kolorze szkarłatnym do szkarłatno czerwonego o lekkim zapachu, była to wielka poprawa w zakresie czerwieni w klasie polyanth.  Zakwita, ogromnymi stożkowatej budowy kiściami małych, o średnicy 2 -3 cm kwiatuszków. Kwitnie cały sezon. tworząc czerwone dywany w masowych nasadzeniach.

Zapach – Delikatnie pachnie.

oraz Baden k. Wiednia.

Krzew niewielki, dorastający do 60cm wysokości o bardzo dobrej odporności na choroby grzybowe, nadaje się do uprawy w miejscach zacienionych. Roślina o wszechstronnym zainteresowaniu. Onegdaj służyła jako róża rabatowa. Dziś uprawiać ją możemy z równym powodzeniem ale już jako uzupełnienie rabat mieszanych, czy też w uprawie pojemnikowej.

Fotografie: Marian Sołtys rosarium Pruhonice 2011.

Pochodzenie: Jest to jeden z pierwszych sportów jakie wydała słynna Orleans Rose. Sama też wydała sporty- Orange Perfection , Ideal i Orange Miss Editth Cavell. Nadto jest roślina mateczną takich odmian jak Frensham, Robin Hood czy Mrs. Trensham Gilbey. Pod nazwą Edith Cavell, spotkamy też żółto kremowego mieszańca herbatniego,którego firma Chaplin Bross wypuściła na rynek w roku 1918, ale po niej dziś ślad już zaginął. Twórcy nowych odmian róż nie mogą przewidzieć co stanie się z jego nowa kreacją w przyszłości. Miss Edith Cavell wspaniale wpisała się w ten ciąg przyszłych zdarzeń. Dała nam Robin Hooda a ten  niebawem Iceberg. Iceberg z kolei świetnie przysłużyła się Austinowi w jego programie hodowlanym. I tak bez końca…

Fotografie obok: Marian Sołtys rosarium Borova   Hora 2011.

Ponieważ polyanthy są mistrzyniami świata jeżeli chodzi o wydawanie sportów, a któż by bardziej niż firma Ruiter zdawał sobie z tego sprawę rozpoczął się tam dość niecodzienny wyścig. Nie było wszak pewności czy ktoś inny nie znajdzie równie atrakcyjnej mutację. W ciągu mianowicie półtora roku firma wypuściła na rynek 80 tysięcy sadzonek. A wtedy jeszcze nie znano mikrorozmnażania! Zdarzenie to opisuje Jack Harkness w swojej książce Roses z roku 1978.

Nie uchroniło to jednakże jej przed niszczycielska siłą zapomnienia. Minęła moda na polyanthy, zaczęły więc wegetować na łaskawym chlebie rosomanes, szczęśliwe że podarowano im  marny kąt , za to, że nie wyrzucono po prostu na kompost. Podobny los spotkał i tą właśnie omawianą  Miss Edith Cavell . Przywrócenie jej ludzkiej pamięci, niejako już w ostatniej chwili, zawdzięczamy Peterowi Beales. Opisuje je Hazel le Rougetel, spotkałem tę informację również w The Guardian z roku 2013 w artykule poświęconym Bealesowi po jego śmierci. Otóż Peter w roku 1985 spotkał ją wegetującą w  kącie ogrodu w Broads/Norfolk/ i przywrócił do życia.

Miss Edith Cavell to brytyjska pielęgniarka, którą w czasie I Wojny Światowej  w roku 1915 , niemcy aresztowali  jako szpiega za pomoc w ucieczce jeńców wojennych.Mimo interwencji dyplomatycznych została rozstrzelana przez Niemców jako szpieg w roku 1915. Dziś pamięć jej zachowuje pomnik w Londynie, szczyt górski w Kanadzie, szpital w Brukseli i samotny krzew róży jej imienia w kaplicy pamięci pielęgniarek w Christchurch  w Nowej Zelandii.

Passion

Mieszaniec herbatni wyhodowany przez Hiroshi Hirabayashi z Japonii w roku 1999. Jest to róża szklarniowa o ciemno czerwonych, o aksamitnej teksturze płatkach. Sam kwiat zbudowany jest klasycznie z 30-35 płatków i osiąga średnicę około 10-11cm.

Krzew wyprostowanego pokroju osiąga wysokość około 100cm. Listowie ciemno zielone, półmatowe.

Pochodzenie: nieujawnione. Fotografia: Grzegorz Wróbel wystawa róż Warszawa 2011.

Marcel Pagnol

Fotografie: Marian Sołtys w rosarium Bagatelle gdzie to rośnie w wielu miejscach. Jako rabatowa i w formie piennej.Uroda tej odmiany chwyta za oczy, ale sfotografowanie jej niecodziennego koloru jest dużym wyzwaniem, któremu – trzeba to powiedzieć – nie sprostałem.

Mieszaniec herbatni wyhodowany w roku 1994 w firmie Meilland international.Kwiaty w kolorze czerwieni, nieco wpadające w czerwień kardynalską. Kwiaty duże o średnicy przekraczającej 12-13cm , złożone z około 40 płatków. Mocny zapach kwiatów o owocowym aromacie przypominającym maliny. Zakwita z reguły pojedynczymi kwiatami na pędzie ale czasem pojawia się kilka kwiatów.

Krzew o pędach wzniesionych, mało kolczastych, dorastających do 150 cm długości. Listowie ciemno zielone, skórzaste, gęsto rozmieszczone na pędach.Odmiana ta nadaje się do bardzo szerokiego zastosowania. Od uprawy pojemnikowej do uprawy na kwiat cięty.

Pochodzenie: Fragrant cloud x /Oklahoma x Royal William/ .Marcel Pagnol/1895-1974/ to znany francuski pisarz, dramaturg i reżyser filmowy.

  Fotografie – Marian Sołtys Święto Róży Końskowola 2015.

Johann Wolfgang von Goethe

Fotografia: Grzegorz Wróbel wystawa róż Warszawa 2011.

Synonimy – Goethe Rose, Parfum de Honfleur, Pure Poetry.

Mimo dziewiętnastowiecznie brzmiącej nazwy, jest to jak najbardziej róża współczesna.

fotografie z wystawy róż w Końskowoli 2013.xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Jest to mieszaniec herbatni a powstała   najprawdopodobniej przed rokiem 2009 w firmie Tantau a twórcą jest / w zależności od źródeł/ Hans Jurgens lub Chrystian Evers. Kwiaty ma ogromne, rzadko spotykanej wielkości,gdyż osiągają 14-15cm średnicy.

Są przy tym bardzo zwięzłe gdyż potrafią się składać nawet ze 100 płatków.Kolor kwiatów ciemno czerwony z lekką tendencją do wpadania w odcienie fioletowe w miarę tego jak się kwiat starzeje.

Zapach – mocny, korzenno owocowy.

Krzew o krzaczastym, szerszym niż to zwykle bywa u mieszańców herbatnich, pokroju.

Pochodzenie: Nieujawnione.

fotografie – Marian Sołtys Rosengaden Forst 2013.

Pochodzenie – nieujawnione.

Niemieccy hodowcy stosunkowo często sięgali po nazwisko swego wielkiego poety. I tak: Peter Lambert tak właśnie nazwał swoją różę mchową, również Ludwig Weigand tak ochrzcił wyhodowaną przez siebie remontantkę.

  Fotografie – Marian Sołtys Święto róży w ogrodzie botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego 2014.

Black Baccara

Mieszaniec herbatni wyhodowany przez Jacques Mouchotte w roku 2000. Jest to w zasadzie róża  szklarniowa, florystyczna i do takich też potrzeb została zaintrodukowana w Stanach Zjednoczonych przez firmę Conard Pyle. Kwiaty niezwykle wytwornej, regularnej formy, są bardzo ściśle wypełnione przez około 50  bardzo ciemno czerwonych płatków a sam kwiat osiąga średnicę około 9cm. To zewnętrzne płatki wiatu, bardzo ciemne, prawie czarne, są  powodem takiej nazwy tej odmiany.

Jest nadal w produkcji jako kwiat cięty w Arend Roses. Kwiaty są egzotyczne, tajemnicze i spektakularne. Ze względu na ciemnoczerwone, aksamitne płatki róża ta wydaje się prawie czarna. Ta teatralna piękność jest jedną z najciemniejszych róż na świecie i jest idealną do aranżacji, które wymagają przyciągającego wzrok z poczuciem dramatyzmu. Pączek jest pełny i kwitnie szeroko otwarty, a płatki lekko się zwijają. W rezultacie łapią światło w specjalny sposób, a aksamitny wygląd i faktura róży stają się jeszcze lepsze.

Zapach – Nie pachnie.

Krzew o wyprostowanym pokroju  i bardzo długich pędach przekraczających 150 cm. liście ciemno zielone , błyszczące.

Pochodzenie: Celica x Fuego Negro.

Fotografie Marian Sołtys w Roseraie l’Hay 2011