Floribunda, wyhodowana w roku 1911 lub 1912/w zależności od źródeł/przez Dines Poulsena. Kwiaty wielkości 8-9cm średnicy, półpełne złożone z około 25 płatków w wiśniowo czerwonym kolorze. Nie pachnie.

Krzew wysokości około 150cm, liście jasno zielone. Podatna na czarną plamistość.

Pochodzenie: Nie ma wątpliwości, że rośliną mateczną jest Madamme Norbert Levavaseur. Jeżeli chodzi natomiast o dawcę pyłku to opinie są podzielone. Jedni twierdzą iż była to Richmond inni natomiast, że Liberty Dicksona. Nazwa Rodhatte znaczy ni mniej ni więcej tylko Czerwony Kapturek. Jest już kilku tych Czerwonych Kapturuków. I Geschwind i Kordes no i ta ….

Jest to pierwsza floribunda. Powstała w roku 1911 w wyniku bardzo prostego pomysłu Poulsena by skrzyżować polyantę z mieszańcem herbatnim. w roku 1911 skrzyżował on polyanthę Madame Norbert Levavaseur z  mieszańcem herbatnim Richmond. Zapoczątkował w ten oto sposób nową klasę róż bukietowych nazwaną później floribunda a będącą czymś pośrednim pomiędzy polyanthami a mieszańcami herbatnimi. Mają one wszystkie istotne cechy jednych i drugich.

” Obfitość kwitnienia, właściwość osadzania kwiatów w bukietach oraz dobre krzewienie się uzyskały od starych drobnokwiatowych róż bukietowych. znaczniejszą zaś wielkość kwiatów i ulistnienie przejęły od mieszańców herbatnich. Wytwarzane przez nich baldachogrona mają poza tym kształt raczej płaski a nie kopulasty oraz są znacznie większe niż u starych odmian.” Kazimierz Wizner Róże w gruncie, strona28. I dalej czytamy:” Ta rasa róż bukietowych w niedługim czasie stała się niezwykle popularna, wypierając w cień stare poliantki, które nie mogły wytrzymać z nimi konkurencji. Są one bardziej efektowne, mają bogatszą skalę barw i dlatego stanowią w dalszym ciągu niezwykle cenną rasę róż o masowym zastosowaniu. Jak pamiętamy czytając dzieje mieszańców piżmowych Pembertona rozwój również i tej grupy róż został zahamowany prze burzliwą karierę floribund.

Sama Rothatte nie zrobiła jednakowoż jakiejś większej kariery ale za sprawą Auguste Nonina , który skrzyżował ją powtórnie z Richmond i tak to otrzymaliśmy inną floribundę Joseph Guy, która cieszyła nasze oczy przez ponad pół wieku i jeszcze w latach siedemdziesiątych ub. wieku miała wielkie powodzenie w sprzedaży.

Powiedziałem, że Rodhatte nie zrobiła większej kariery. To zdumiewające, bowiem  to bardzo wytrzymała, cierpliwa różyczka. Bowiem w  latach 1915 – 16  w sztokholmskim ogrodzie publicznym nasadzono kilka rabat tej róży. Jak podaje  raport kontrolny z roku 1939 a więc ponad 20 lat po nasadzeniach. Rabaty nadal prezentowały się świeżo i nie odnotowano ani jednego przypadku wypadów w nasadzeniach . – Podaję za “The early floribindas” strona 20 – Brent Dickerson.

I jeszcze jeden cytat: Stosowana bardzo szeroko w Skandynawii i Niemczech jako róża rabatowa cechującą się wprost niezwykłą odpornością i razem z Kirsten i Else Poulsen upiększały północne regiony  Szwecji Norwegii i Finlandii gdzie były bardziej popularne niż inne powtarzające kwitnienie róże. W zimne i deszczowe lata i jesienie rozwijają się najlepiej. Podobnie  dobrze sprawdza się w północnej Anglii i Szkocji. Tamże, strona 180.

Fotografie: Marian Sołtys w rozarium Pruhonice 2011, oraz Elżbieta Sołtys w Roseraie l’Hay.