Fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico Cavriglia 2014

Herbatnia/ mieszaniec herbatni/.

Hodowca – Alexandre Bernaix rok 1897.

  Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska -  Montisfont Abbey .

Kwiaty – delikatnie różowe z ciemniejszymi rewersami płatków. Kwiaty idealnie uformowane,  kuliste, ćwierćrozetowe, średnicy 9-10 cm, złożone z około 30 płatków. Stara, dobra robota . Kwiaty zachowały wszelkie walory i urodę rośliny matecznej jaką była Gloire de Dijon a jednocześnie roślina otrzymała bardziej zwięzły pokrój. Journal des Roses z roku 1897, podsumowując opis tej odmiany, robi to jednym słowem: Piękna! Dodajmy jeszcze ,że to doskonały wybór jeżeli ktoś poszukuje odmiany z zastosowaniem na kwiat cięty.

Zachęcam do wymawiania jej imienia z francuska. To tak eleganckie i jak dobrze brzmi! To stylowa  i kapryśna Pani, która zawsze ubiera się zgodnie z najlepsza modą i ubarwia się różnymi kolorami każdy dzień, który wita z dumnie podniesioną głową. Podziwiajmy to, gdyż następnego dnia spotkamy ją najprawdopodobniej całkowicie zaniedbaną o zmierzwionej fryzurze i postrzępionych płatkach. Wszelkie pozory ” joie de vivre” zniknęły jak za dotknięciem różdżki czarodziejskiej. Ale zawsze ma ten swój dzień, który potem łatwo i lekkomyślnie porzuca.

Zapach – pachnące.

Krzewy – o pokroju wyprostowanym, pędy przebarwiają się na czerwono dochodząc do długości  4m. Jest to jedna z tych herbatnich które mogą być uprawiane w chłodniejszym klimacie, w tym oczywiście i u nas, no ale wówczas nie będzie to więcej jak 150 cm. Nadto jej piękne kwiaty pokażą pełnię swoich możliwości tylko podczas najlepszej pogody

Liście – początkowo brunatno fioletowe, potem ciemno zielone, błyszczące. Nigdzie nie znalazłem informacji co do jej zdrowotności, ale mam nadzieję, że jest bardziej odporna na czarną plamistość od mamusi.

Pochodzenie – Gloire de Dijon x* Madame Lombard*.