Remontantka,mieszaniec herbatni.

Hodowca – hodowli L. Wilhema Hinnera z roku 1910.

Kwiaty różowe a kolor ich staje się intensywniejszy jesienią lub jeżeli krzew rośnie w miejscach częściowo zacienionych. Mają dość luźnej budowy kwiaty, gdyż złożone są z około 30 płatków, są bardzo duże, osiągają średnicę około 12cm, o bardzo silnym zapachu, przypominającym zapach róż z grupy centifolii. Rozmiar i elegancja kwiatów tej odmiany, robi wrażenie nawet przy zastosowaniu dzisiejszych standardów.Kwiaty  są przepiękne,  czysto różowe, miękkie, jedwabiste a wrażenie to dodatkowo wzmacnia ich  srebrzysty połysk. Bardzo dobrze powtarza kwitnienie aż do późnej jesieni, przy czy dobrze reaguje na usuwanie przekwitniętych kwiatostanów. Swego czasu była uprawiana z przeznaczeniem na handel kwiatami ciętymi.

Krzew o formie pośredniej pomiędzy różą krzewiastą  a klimberem, osiągający ponad dwa metry wysokości. Liście ciemno zielone, skórzaste. Pędy – na ogół bez kolców, lub z nielicznie rozmieszczonymi kolcami-  nie są zbyt mocarne, wyginają się więc wdzięcznie w łuk pod ciężarem własnym i kwiecia. Mrozoodporność 4 strefa usda. Tolerancyjna na zacienienie ale podatna na mączniaka, zwłaszcza gdy trafi się jej niesprzyjająca pogoda.

Gdy w roku 1908 Hinner opuścił szkółki Geduldiga, założył własną szkółkę w wiosce o nazwie Lohausen, dziś przedmieścia  Düsseldorf. Najwyraźniej tym razem po wielu perypetiach jego szkółki odniosły sukces! Najbardziej wybitną różą  Hinnera z tego okresu  niewątpliwie  był Georg Arends.Nie tylko to jest bardzo udana odmiana, ale również stała się znana jako archetyp idealnego mieszańca herbatniego według wytycznych American Rose Society.

Pochodzenie: Frau karl Druschki x La France.

George Arends/1863 – 1952/  to jeden z czołowych niemieckich szkółkarzy, prowadził  w latach 1945 – 1960, szkółkę roślin ozdobnych koło Wuppertal. Miłośnicy bylin borze mają “osłuchane” jego nazwisko, że wspomnę tylko tawułkę arendsa czy phlox arendsi. Sam wprawdzie nie hodował róż, ale na przykład był jednym z założycieli Verein Deutscher Rosenfreunde. Uważa się go też za jednego z pionierów współrzędnej uprawy róż i bylin w formie tzw rabat mieszanych i odejścia od jednolitych rabat różanych.

Fotografie :Pani Elżbieta Kozak oraz  Frank Harrell .