Moje róże – moja pasja

Irina

Fotografia – Święto Róży – Kutno 2019 .

Mieszaniec herbatni.

Synonim – Irina Bondarenko.

Hodowca – Christian Evers, rok 2007.

Kwiaty – w zasadzie czysto białe, z bardziej lub mniej przebarwionym na kremowo centrum kwiatu. Rozpoczyna kwitnienie  pąkiem w stylu klasycznym, który przekształca sie z wolna  w bogaty formą rozetowy, duży / ponad 10 cm/ kwiat  złożony z około 100 płatków.

Niepokalana biel tej róży przywołuje zaśnieżone przestrzenie Rosji, miejsca narodzin Iriny Bondarenko. Podobnie jak jej matka chrzestna, modelka największych projektantów mody na świecie, kwiat naturalnej elegancji ujawnia swe wdzięki, gdy otwiera swoje wysublimowane piękno i wyrafinowany zapach.

Zapach – umiarkowany .

Krzew – to sporych rozmiarów , osiągający do  120 cm

White Meilove

fotografia – kolekcja własna rok 2019

Floribunda.

Synonim – Iner Wheel.

Hodowca – Wyhodowana w firmie Meilland International w roku 2008.

Kwiaty czysto białe z kremowym centrum kwiatu. Kwiaty  średnicy  8 – 9 cm. luźnej budowy, złożone z około 25 płatków. Kwitnie kwiatostanami zebranymi z 3-5 kwiatów praktycznie ciągle przez cały sezon.

Zapach – pachnące.

Krzew dorasta do 60 cm , pędy pokładające się, prawie bezkolcowe. Dobrze sprawdza sie w uprawie doniczkowej.

Liście – ciemno zielone, półmatowe, o bardzo dobrej odporności na choroby grzybowe i dużych walorach dekoracyjnych.

Pochodzenie -

Róże z grupy meilove wystepują w różnych odcieniach kolorystycznych a cechuje je dobre kwitnienie rozciągnięte na cały sezon.

Wspomnienie Lata

Mieszaniec piżmowy.

Hodowca – Łukasz Rojewski. Rok 2012.

Kwiaty – początkowo lekko różowe do morelowego, potem kremowo białe. Kwiaty niewielkie, średnicy 3-4 cm , z reguły pojedyncze. Kwitnie dużymi wiechami kwiatowymi składającymi  się z kilkudziesięciu kwiatuszków. Kwiaty szybko osypują się. Dobrze powtarza kwitnienie.

Zapach – Pachnąca.  Sekcja “Nosy” PTR, tak gopisuje ten zapach: “Wyraziaste, opadające fale herbaty Roibos z jarzębiną , żywicą drewna i piżma.”

Krzew- rośliny są zwartego , kompaktowego pokroju wysokości około jednego metra.  Krzewy mają bardzo schludny wygląd. Świetnie będzie się sprawdzać zarówno jako składnik mieszanych rabat bylinowych jak i  do tworzenia jednolitych rabat różanych.

Liście – ciemno zielone, drobne, odporne na choroby.

Pochodzenie – Lavender  Dream x Ghislaine de Feligonde.

Sam hodowca tak ją opisuje:

Kwitnie w wiechach drobnymi kwiatkami w kolorze lekkiego różu i bzu. Kwiaty osadzone w gęstych, dużych wiechowatych kwiatostanach na szczytach pędów (30- 40 kwiatów w kwiatostanie). Kwiatostany mogą osiągnąć 30 cm długości. Silnie pachnie piżmem z nutami korzennymi, jest uwielbiana przez pszczoły. Płatki zewnątrz różowe, wewnątrz jasnoróżowe rozjaśnione ku podstawy, pręciki żółte, kwiaty małe (Ø 2,5-3 cm), półpełne, 15-18-płatkowe, jaśnieją i płowieją wraz z przekwitaniem, pąki kwiatowe kuliste, różowe. Odmiana kwitnie bardzo obficie przez cały sezon. Pokrój krzewiasty jak u mieszańców piżmowych. Liście: średniej wielkości (8-12 cm długości), z wierzchu ciemnozielone spodem jaśniejsze, błyszczące, 5-listkowe, listki wąskie, eliptyczne, pojedynczo piłkowane.

W 2020 roku została wyróżniona medalem w prestiżowym konkursie nowości różanych w Barcelonie.

Pupa Carmine

Fotografia- Ogród różany w Monza rok 2018

Floribunda

Hodowca – Rolando Zandri , rok 1988.

Kwiaty – Kwiaty białe z lekko zaróżowionymi zewnętrznymi płatkami. Uroczy kwiat do złudzenia przypomina  kwiat lilii wodnych i doprawdy nie kojarzy się nam z tą ekstrawagancką nazwą.

Zapach -

Krzew – o pokroju wyprostowanym, wysokości do jednego metra.

Pochodzenie – /Sea Foam x Pirontina/ x Red Wave .

Rosier de la Liberte

Fotografia za stroną  ogrodu botanicznego w Powsinie.

Mieszaniec róży pnącej i rugosy

Synonimy – Rose de la Liberte. Mela Rose,   Fräiheetsrous .

Hodowca – Jean – Lin Lebrun, rok przed 2015.

Kwiaty -  pojedyncze, białe Kwitnie niewielkimi kiściami , bądź z rzadka rozrzuconymi po krzewie kwiatami. Powtarza kwitnienie.

Zapach – umiarkowany , piżmowy.

Krzew – wysokości do 150 cm o dobrze rozgałęziających się pędach. Mrozoodporna.

Liście matowe, jasno zielone.

Na stronie www.ogród-powsin.pl – czytamy:

“W połowie kwietnia nasza kolekcja róż powiększyła się o odmianę, która została podarowana przez Ambasadę Luksemburga. Odmianę Melarosa pani Als ochrzciła Rose de la Libérté – Róża Wolności. Udało jej się nawet do tych chrzcin namówić   Wielkiego Księcia i Wielką Księżną Luksemburga, którzy byli rodzicami chrzestnymi krzaczka, a na uroczystości obecny był również premier Luksemburga Xavier Bettel.

A oto krótka historia tej odmiany opowiedziana przez panią Als: „Róża Melarosa, stworzona przez francuskiego hodowcę róż Jean-Lin Lebruna, jest symbolem pokoju i solidarności i stanowi żywy łącznik między przeszłością i przyszłością. Róża ta jest dedykowana pamięci poległych podczas II wojny światowej niezależnie od przyczyny ich śmierci. 70 lat temu 5700 Luksemburczyków poniosło śmierć za ojczyznę. Te kobiety i mężczyźni poświęcili swoje życie, aby następne pokolenia mogły żyć w wolności i demokracji”.

W Luksemburgu róża Melarosa została zasadzona obok Pomnika Narodowego Solidarności w Kanounenhiwel i oznaczona tablicą pamiątkową upamiętniającą 70. rocznicę zakończenia wojny.

W naszym Ogrodzie zaś 20 sztuk sadzonek Melarosy trafiło w ręce nikogo innego, jak dr Marty Monder – kurator Narodowej Kolekcji Odmian Róż Uprawnych, która liczy sobie już około tysiąc odmian.

Teodolinda

Fotografie – Ogród różany w Monza rok 2018.

Mieszaniec herbatni.

synonim – Zwana też Teodolinda 96.

Hodowca – Nisso Fumagali , rok 1988.

Kwiaty – czysto białe, średnicy do 10 cm, złożone z około 20 płatków. Kwitnie niewielkimi bukietami na sposób floribundy.

Krzew o pokroju wyprostowanym , wysokości około jednego metra.

Tę różę spotkałem w ogrodzie różanym przy Villa Reale w Monza. To bardzo piękne miejsce pełne niesamowitych kolorów i zapachów, szczególnie w maju i czerwcu, kiedy róże kwitną. Ogród ten został założony w roku 1964 przed  Pałacem Królewskim w Monza. Założył go Nisso Fumagalli, prezes Włoskiego Stowarzyszenia Róż .

Ten Ogród różany, z łagodnie pofalowanym terenem, stawem i dobrze zaprojektowanymi ścieżkami, jest domem dla ponad 4000 odmian róż, w tym wspaniałej kolekcji starych odmian. Na szczególną uwagę zasługuje ” The Secret Garden of Perfume “, założony przez projektantkę krajobrazu Annę Furlani, który zawiera najbardziej pachnące róże, w tym właśnie odmianę TEODOLINDA 96   stworzoną przez Niso Fumagalli w 1988 roku. Róża ta, została wybrana jako godło I Regionalnej Konferencji poświęconej różom, która odbyła się w roku 1996 w Cawriglia i Monza.

Układ ogrodu przedstawia różne sekcje tematyczne według zasadzonych róż kolekcji. Stare odmiany znajdują się wokół stawu, a róże pnące znajdują się wzdłuż poręczy i pergoli. Jednak większość miejsca poświęcona jest różom biorącym udział w corocznych konkursach różanych.

Korona Królowej Teodolindy to nazwa nagrody dla  najpiękniej pachnącej róży na dorocznym konkursie w Monza.

Teodolinda (ok. 570 – 628) – królowa Longobardów, córka Garibalda, księcia Bawarów.

W 588 poślubiła króla Longobardów Autarisa. Małżeństwo to przyczyniło się do wzmocnienia Longobardów w opozycji do Franków i zbliżyło do kościoła katolickiego. Po śmierci Autarisa w 590 poślubia jego następcę Agilulfa, po którego śmierci (616) objęła regencje w imieniu swego niepełnoletniego syna Adaloalda. Teodolinda ufundowała wiele kościołów, w tym katedrę w Monzie, w której skarbcu jest przechowywana jej korona w formie opaski inkrustowanej 180 kamieniami szlachetnymi.

foto za wikipedią.

Wewnątrz ołtarza głównego katedry w Monzie, w kaplicy Teodolindy, znajduje się Żelazna Korona, jedno z najważniejszych dzieł złotniczych w całej historii Zachodu. Do tej pory zachowana jako cud, Korona składa się z sześciu złotych talerzy – ozdobionych różanymi reliefami, klejnotami i emalią – z metalowym pierścieniem w środku, który nazywa się “żelazną” Koroną,

White Angel

Fotografie – Ogród różany w Monza rok 2018.

Bliżej nieustalony współczesny mieszaniec.

Hodowca  – Michel Adam, rok 2014.

Kwiaty – czysto białe, płaskie, średniej wielkości, półpełne , złożone z około 15 płatków. Szkółka oferująca tę odmianę, zaleca przyginanie pędów , który to zabieg w przypadku tej odmiany wpływa znacząco na podniesienie obfitości kwitnienia.

Zapach – pachnące.

Krzew  – jest to klimber o wiotkich, łatwych w układaniu pędach dorastających do 250 cm długości.

Liście – ciemno zielone, błyszczące, o dobrej odporności na choroby grzybowe.

Interesująca odmiana , zauważona na szeregu wystaw  różanych jak : Baden Baden, Lyon czy  Rzym.

Crystal Fairy

Fotografia – ogród testowy Hradec Kralove 2016

Polyantha.

Hodowca – odmiana ta została wyselekcjonowana przez holenderskiego szkółkarza Emiel Keirena. ponieważ Keiren był tylko producentem, wprowadzeniem tej interesującej mutacji The Fairy/ któraż to już z rzędu”?/ zajął się Jan Spek, który do handlu wprowadził ja w roku 2001.

Kwiaty – czysto białe, pełne, średnicy do 4 cm.

Zapach – bez zapachu.

Krzew – kompaktowego pokroju, wysokości do 90 cm. to bardzo udana mutacja starej, poczciwej The Fairy i od momentu wprowadzenia jej na rynek  zdobyła cały szereg nagród i wyróżnień – a to w Hradec Kralove, Glagow czy belgijskim Roeulx .

Pochodzenie – sport od the Fairy .

Menage

Alba, mieszaniec róż alba.

Hodowca  -  Jean Pierre Vibert, rok 1847.

Kwiaty rozetowe, średnicy około 8 cm. Kwiaty białe z dość wyraźnie przebijającymi się różowymi przebarwieniami.

Zapach – pachnąca.

Krzew – wysokości do 150 cm, szeroko rozrastający się.

Zapewne nosi ona imię Jean Baptiste Menage /1744-1832/potomka bardziej słynnego Gillesa  Menage – pisarza. Jean Baptiste, kupuje on w 1772 roku , stary zrujnowany zamek w Soucelles 15 kilometrów od Angers. Zamek przebudował, dodał nowe budowle,   jak np. świątynię z jońskimi kolumnami, czy kaplicę, ale przede wszystkim  zakłada duży park, którego istotnym elementem stają się róże.  W tych latach, jest to najważniejsza kolekcja róż. W tym czasie Józefina jeszcze nawet nie kupiła swego słynnego Malmaison. Kolekcja ta jest stosunkowo dobrze znana we Francji, ponieważ kiedy Jules Gravereaux, twórca ogrodu różanego L’Hay, podejmuje się, około roku 1910-1912, aby dokonać inwentaryzacji odmian róż istniejących w Pierwszym Imperium, będzie miał w ręku rękopis, który wymienia  róże z Soucelles. Pod panowaniem Imperium, w 1808 r. Ménage został burmistrzem wioski i pozostał nim przez dwadzieścia dwa lata,prawie aż do śmierci. Dosłużył się też tytułu hrabiego.

Dużo później, już pod koniec swojej kariery,maestro  Jean-Pierre Vibert, kiedy przeniesie się  do Angers  czuje, że Menage nie powinien być zapomniany  i w roku 1847  jedną ze swoich alb   nazwie  “Ménagge”. Dla porządku dodajmy , że nazwę Menage noszą dwie różne róże. Poza tu omawianą, również trochę późniejsza róża mchowa, którą w roku 1858 wyhodowali Moreau&Robert.

Cajun Moon

Cajun Moon to jeden z najpiękniejszych mieszańców herbatnich  wyhodowanych w ostatnim czasie w USA i zyskała sobie zupełnie zasłużona sławę jako laureatka niezliczonych konkursów i wystaw róż. Od czasu wprowadzenia jej do obrotu handlowego przez firmę Week Roses, znana jest jako siostrzana siewka bardziej od niej znanej *Moonstone* i obie są rezultatem krzyżówki Crystaline i Lynn Anderson . Stworzona została przez różanego czarodzieja Toma Carruth’a w roku 2002 i początkowo nie była planowana do obrotu handlowego.
Obie były uprawiane w sąsiadujących ze sobą sekcjach. W roku 1999 zadecydowano, że Weeks wprowadzi odmianę   która ostatecznie otrzymała nazwę Moonstone początkowo pod nazwą Cadillac de Ville. Ponieważ były do siebie bardzo podobne, Weeks nie planował wprowadzenia siostrzanej siewki. Mniej więcej w tym samym czasie Weeks zdecydował o sprzedaniu Cadillac de Ville do namnożenia do szkółki Spring Hill,ale musiała zaistnieć pomyłka i Spring Hill otrzymał również siewki siostry, która w rezultacie stała się Cajun Moon.
Wkrótce potem Weeks zmienił nazwę Cadillac de Ville na Moonstone i róża została szeroko rozpowszechniona po Stanach Zjednoczonych. Wielu najlepszych wystawców USA nabyło w Spring Hill obie róże jako Moonstone. Właśnie wówczas jeden z wystawców, Lynn Snetsinger zauważyła, że w zasadzie dysponuje różami, które mają niewielkie, ale istotne różnice w wyglądzie.Dotyczyło to odcieni kolorystycznych i mniejszej ilości cierni. W rezultacie wyodrębniona została siostrzana siewka i została zarejestrowana jako Cajun Moon.
Weszła ona oficjalnie do obiegu w trzy lata później, niemniej jednak nigdy nie otrzymała tak szerokiego komercyjnego wsparcia w dystrybucji jak Moonstone. Tak więc jest mało prawdopodobne by można było znaleźć ją np. w jakimś lokalnym centrum ogrodniczym. Jednak znalazła się w pierwszej dziesiątce najbardziej poszukiwanych róż wystawowych w USA. To całkiem dobrze, jak na różę którą trudno zdobyć.
Znana consulting rosarian Susan Horn, która opowiada tę historię na łamach biuletynu Pacific Rose Society mówi, że Moonstone nie rośnie dobrze w każdym mikroklimacie. Na przykład w jej ogrodzie o wiele lepiej sprawuje się Cajun Moon, który bezproblemowo kwitnie przez cały rok a jako bonus daje nam praktycznie pozbawione kolców łodygi.
Kwiaty ma bardzo duże, czysto białe z delikatnym różowym obramowaniem, która to krawędź nadaje mu delikatny wygląd przypominający farfurki z porcelany.choć płatki składają się de facto z silnej substancji. Kwiat składa się z 35 – 45 płatków.
Krzew jest wyprostowany, silny,osiągając wysokość do 180 cm.
Liście są ciemno zielone, błyszczące dające doskonałe tło dla cudownie pięknych kwiatów o niezaprzeczalnych walorach wystawowych.
Jedynym jej minusem jest praktyczny brak zapachu.
To nie tylko wspaniała róża wystawowa lecz też świetnie sprawdzi się jako roślina ogrodowa przez swoją dobrą odporność na choroby i niesprzyjające warunki atmosferyczne.
Charakteryzuje się też  dobrą żywotnością w wazonie – 4,5 dni co czyni ją  idealną różą do cięcia w domu.

” Cajun Moon” to utwór muzyczny napisany przez Jima Rushinga i nagrany przez amerykańskiego artystę country  Ricky’ego Skaggsa, wydany w    1986 roku.