Floribunda, bukietowa róża krzewiasta

Hodowla – hodowli Edwarda Le Grice z roku 1956, tak przynajmniej podaję się oficjalnie, zapewne jako datę wprowadzenia na rynek, ale sama krzyżówka jest o wiele wcześniejsza, jeszcze z lat czterdziestych.

Kwiaty w kolorze złoto żółtym o średnicy 8-9 cm, zbudowane z 20-25 płatków , odmiana ta może się pochwalić jednym z najczystszych złotożółtym kolorem. Ma jeszcze jedną zaletę. Kwiaty jej nie blakną w miarę rozwijania się.Rozwija się z pękatych pąków przez cały sezon od lata do jesieni tworząc wiechy kwiatowe. P. Harkness w swojej Encyklopedii Róż na str. 76 tak o niej pisze: ” Przez wiele lat była najzdrowszą żółtą różą dostępną w handlu. Na jej zwartym krzewie, kwitnie wiele jasnych, wdzięcznych kwiatów … niebywała jest trwałość ich barwy, prawie niezmiennej aż do przekwitania kwiatów. Liście drobne, błyszczące, intensywnie zielone, rzadko spotykane u nowszych odmian. Aby pobudzić jej wzrost, należy mocno ciąć u podstawy młode drzewo.”Bardzo dobrze i szybko powtarza kwitnienie.

Zapach – umiarkowany.

Krzew gęstej zwartej budowy o wysokości około 50 – 90cm. Okryty jest gęstym drobnym, ciemno zielonym i  błyszczącym listowiem. Jeżeli nie będziemy usuwać przekwitających kwiatów doczekamy się obfitości dekoracyjnych owoców. Dobra odporność na choroby. Mrozoodporność 5 strefa usda. W książce Johna Mattocka” Fifty Favourite Roses” na stronie 78 znajdziemy takie oto zdanie: “Od czasu wyhodowania w 1910 roku przez Perned Ducher Rayon d’Or wyhodowane zostało, z lepszym bądź gorszym skutkiem, wiele żółtych róż, ale dopiero pojawienie się Allgold autorstwa Edwarda LeGrice pozwoliło wyeliminować największe z wad jakie przyniosło wprowadzenie do hodowli R.foetida.” Oczywiście chodzi o czarną plamistość. Otrzymała Złoty Medal Royal National Roses Society za rok 1956.

I jeszcze opinia Samuela McGredy’ego pochodząca z roku 1971, zawarta w jego książce A Family of Roses na stronie 141. Allgold przyszedł z  Norfolk,  od  hodowcy róż  Le Grice. to była w owym czasie  najlepsza żółta floribunda. Kwiaty miała raczej małe a i roślina nawiedzana była przez czarną plamistość, ale przez dłuższy czas była punktem orientacyjnym w hodowli. Nadto nadal dobrze się sprzedaje.”

Pochodzenie:Goldilocks x Ellinor Le Grice . Obie te odmiany miały swoje wady, ale wiedziony intuicją Le Grice, krzyżuje je.  “W efekcie otrzymał ponad 8000 siewek, co świadczy o tym, że intuicja go nie zawiodła, nie pomylił się wysoko ceniąc możliwości tej pary rodzicielskiej” – P. Harkness Fotograficzna Encyklopedia Róż str. 76. Peter nie wspomina, że z tych  ośmiu tysięcy siewek Le Grice wybrał dwie. Właśnie omawianą  Allgold i Golden Delight o niezwykłej, jak na owe czasy budowie kwiatu. Golden Delight pozostała po dzień dzisiejszy bezpotomna, natomiast by omówić , choć pobieżnie potomstwo Allgold, musielibyśmy skrobnąć na ten temat odrębny artykuł.

W roku 1961 , Douglas Gandy wyselekcjonował odmianę pnącą , która została nazwana Allgold Climbing. Krzew dorasta do ponad 3 m wysokości zachowując wszystkie opisane powyżej dobre cechy kwiatów.

 

Fotografie – Marian Sołtys w rosarium Ogrodu Botanicznego w Bratysławie 2012.