-
Comtesse Riza du Parc
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses.Rycina pochodzi z obszernego wydawnictwa z roku Dictionaire des roses Maxa Singera z roku 1885 .
Herbatnia.
Hodowca – Joseph Schwartz, rok 1876
Kwiaty różowe,
Pochodzenie – Siewka Comtesse de Labarthe.
Pomijając wszelkie inne nieścisłości jakie mogą się pojawić, łącznie z brakiem pewności czy ta odmiana jeszcze gdzieś się znajduje, to chciałbym wyrazić sw2oje najgłębsze przekonanie, że4 nazwa tej róży ze wszech miar jest godna zachowania.
-
Vicomtesse de Wautier
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses .Herbatnia,
Hodowca Alexandre Bernaix, rok 1883
Kwiaty różowe.
Pochodzenie – Madame de Taqrtas x Anne Olivier .
Odmiana utracona.
-
Souvenir de Rosierist Rambaux
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses.Herbatnia .
Hodowca – Rambaux/wdowa po hodowcy?/, rok 1883.
Kwiaty – różowe z żółtymi naleciałościami.
Zapach – pachnąca.
Krzew bujny, o kopiastym, nieporządnym pokroju, wysokości około 150 cm. W czasie gdy byłem w Tete d’Or, gdzie można ją jeszcze spotkać, to nie kwitła a ogólne wrażenie robiła jak najgorsze, ale raczej z powodu zaniedbań pielęgnacyjnych
Liście – ciemno zielone, półmatowe.
Pochodzenie – siewka innej herbatniej – Gobault.
-
Queen of Queens
Rycina pochodzi z książki The Rose Garden W. Paula – rok 1903.Remontantka .
Synonim – Reine des Reines .
Hodowca – William Paul, rok 1882.
Kwiaty – różowe, kuliste, średnicy 8-9 cm, złożone z 30-40 płatków.
Zapach – nie pachnie.
Krzew -
Liście -
Pochodzenie – Victor Verdier x / La reine x Maidens Blush / .
Skromie i lakonicznie, ale cóż się dziwić skoro William Paul w swoim dziele The Rose Garden na stronie 293, poświęca tej odmianie tylko jedno zdanie: “Kwiaty różowe z jaśniejszymi brzegami płatków, kwiaty duże, i dobrze wypełnione, krzew o dobrym wigorze, jedna z lepszych odmian.” Od siebie dodam, że nazwa tej odmiany z pewnością jest jedną z jej silnych stron.
-
Villosa
rycina z wikipedii.Species, gatunek krzewu należący do rodziny różowatych. Występuje na obszarach prawie całej Europy oraz na Bliskim Wschodzie (Turcja, Zakaukazie, Iran). W Polsce występuje głównie w północnej części kraju. Dawniej była uprawiana i zdziczała. Status gatunku we florze Polski: kenofit czyli roślina obcego pochodzenia. Jest rośliną dość rzadką.
Synonimy -Róża jabłkowata, Apfelrose, Apple Rose, Rosa pomifera Herrm. synonym, Rosa villosa L., Rosa villosa ssp. villosa , Rosa villosa supsp. pomifera Crép. synonym, Rosier Velu, Pomifère, Shaggy Rose.
W wydawnictwie z 1902 roku zatytułowanym Les Roses cultivees a L’Hay, znajdziemy jeszcze dwie nazwy synonimiczne r.mollis sm. 1812, oraz r.mollissima Fries 1828.
Pierwszy opis rosa villosa pochodzi od Linneusza , rok 1753.
Kwiaty – różowe, pojedyncze, pięciopłatkowe, średnicy 4-5 cm. Nie powtarza kwitnienia.
Zapach – kwiaty o zapachu jabłek.
Krzew – to duża roślina o prostych pędach wysokości 2-3m. Produkuje duże / 3-5 cm/ozdobne owoce o walorach użytkowych. Zwłaszcza współczesna odmiana *Karpatia *o której przeczytamy w odrębnym wpisie. Siedlisko: obrzeża lasów, zarośla, suche zbocza. Kwitnie od czerwca do lipca.Mrozoodporna.
Liście jasno zielone, złożone z 5-7 jajowato-eliptycznych listków. Listki eliptyczne, sinozielone, zazwyczaj z obu stron owłosione i ogruczolone (zwłaszcza pod spodem). Po roztarciu wydzielają charakterystyczny zapach terpentyny. Brzegi listków ząbkowane, przy czym ząbki są ogruczolone i skierowane do przodu. Przylistki mają proste, lub zagięte do środka koniuszki.
We wspomnianym już wydawnictwie wymienia się też trzynaście rodzajów i odmian r.villosa a śród nich Rosa. Andrzejewskii Stew. Inne przykładowo to r.innocua Ripart, Obovata czy Orientalis. Spotkamy tam też wśród róż uprawianych w Roseraie L’Hay takie hybrydy villosa jak: australis Kerner - będąca hybrydą z r. pendulina, czy pomifera z semperflorens. Z kolei w ogrodzie różanym Davida Austina spotkałem Rosa villosa Duplex – na fotografii poniżej.
Fotografie w ogrodzie różanym Davida Austina w Albrighton 2016 -
Baronne de Noirmont
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses.Róża Burbońska.
Hodowca – Louis Xavier Granger, rok 1861.
Kwiaty – różowe, budowy kulistej, złożone z 25- 30płatków.
Zapach – pachnące.
-
Angelique Quetier
Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .Mchowa.
Hodowca – Pierre Victor Ouetier, rok 1839.
Kwiaty różowe, średnicy 8 cm, złożone z ponad 40płatków, rozetowej budowy. Nie powtarza kwitnienia, wymaga dobrych warunków pogody ciepłej i suchej , inaczej to będzie zwykłe paskudztwo podobnie jak i wiele innych mchowych.
Zapach – mocny.
Krzew wysokości około 150 cm.
Liście matowe.
-
Alida Lovett
Mieszaniec róży wichury.
Hodowca – Walter van Fleet , rok 1905. To jedna z trzech róż wyhodowanych przez Van Fleeta w 1905 roku. Do obiegu handlowego weszły one znacznie później, bo dopiero w roku 1917 za sprawą szkółkarza z New Jersey J.T.Lovett’a i to on nadał tym różom imiona swych córek tj. Alida Lovett, Bess Lovett i Mary Lovett . Wspominam o tym dlatego, że wszystkie są dość popularne w Ameryce, ale tylko Alida znana jest szeroko w świecie.
Kwiaty różowe, nieco jaśniejące,średnicy do 9 cm, złożone z około 40 płatków o ciemniejszych nieco rewersach. Kwitnie kiściami złożonymi z około 1o kwiatów , ale nie powtarza kwitnienia.
Zapach – umiarkowany, przyjemny.
Krzew – jest to klimber , dorastający do 4m wysokości o prawie bezkolcowych pędach. Już na pierwszy rzut oka widać, że z tą odmianą jest coś nie tak. Pierwsze, to mocno napakowane kwiaty o delikatnych płatkach, co gwarantuje nam prawie na pewno kłopoty z otwieraniem się ich w bardziej niesprzyjającą pogodę. Drugie , to ewidentna wrażliwość na czarną plamistość. Wprawdzie HMF próbuje zaklinać rzeczywistość twierdząc, że ma dużą odporność na choroby grzybowe, ale fotografie temu ewidentnie przeczą.
Liście – ciemno zielone, błyszczące, podatne na czarną plamistość.
Pochodzenie - Souvenir du President Carnot x rosa wichuraiana. to wg. HMF, tak też twierdzi Quest Ritson w encyklopedii ARS. Ale są też inne opinie jak np. ta wyrażona w ARA z roku 1917 – rosa wichuraiana x jakaś bliżej niesprecyzowana remontantka.
No to spójrzmy jeszcze jak pojawienie się tej odmiany anonsuje Th American Rose Annual z roku 1917. ” Doktora W.van Fleet znamy jako tego, który odpowiedzialny jest za wyhodowanie wielu najlepszych amerykańskich róż pnących. Przypisuje się mu również wyhodowanie ulepszonej wersji Crimson Rambler, znanej jako Philadelphia, oraz wielu hybryd róży rugosa z których niewątpliwie najlepszą jest Sir Thomas Lipton. Ostatnimi czasy dr, Van Fleet, dał do obrotu komercyjnego trzy róże poświęcone rodzinie Lovett – przypomnijmy że są to – Alda, Bess i Mary. Alida jest chyba najlepszą z nich. Jest to mieszaniec pomiędzy różą wichury i jakąś remontantką jako dawcą pyłku. Jest to dobrego wigoru, pnącze z udowodnioną odpornością mrozową, będące pod ostrą obserwacją od pięciu lat. Wzrostem , pokrojem i formą kwiatów przypomina odmianę Dr. W van Fleet, ale ma lepszy , bardziej interesujący kolor, który jest opisywany jako miły dla oka jasny róż z żółtawymi przebarwieniami u nasady płatków.
Róża ta, poświęcona jest pamięci córki hodowcy – to wg jednych źródeł. Według innych jednej z trzech sióstr hodowcy
-
Docteur Grandvilliers
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses .Herbatnia .
Hodowca – Pierre Perny, rok 1893.
Kwiaty to przenikające się dwa kolory – różowy i żółty. Kwiaty złożone z 20-25płatków.
Zapach -
Krzew -
Liście ciemno zielone, matowe.
Pochodzenie – Isabelle Nabonand x Aureus .
-
Barbara Hauenstein
mieszaniec herbatni.
Hodowca – Niels Poulsen rok 1957.
Kwiaty – różowe, klasycznej budowy, średnicy 10 cm , złożone z 25 30 płatków.
Zapach -
Krzew o pokroju wyprostowanym, wysokości do 0,6 -0,7 metra.
Pochodzenie -
Fotografia: Cezary Blicharz Europa Rosarium Sangerhausen 2009.
