-
Jean Rameau
Fotografia – przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.Róża burbońska.
Hodowca – została wyselekcjonowana przez niejakiego Darclanne w roku 1918 a wprowadzona do obrotu handlowego przez Eugene Turbata , jako sport od Madame Isaac Pereire.
Kwiaty różowe o nieco ciemniejszych rewersach płatków. Jej duże, około 10 cm srednicy kwiaty rozwijaja się z pięknych wysmukłych pąków. Powtarza kwitnienie.
Zapach – pachnąca.
Krzew – z nielicznych dostępnych mi opisów wynika, że jest to odmiana o wzroście co najmniej tak bujnym jak odmiana wyjściowa, tj. powyżej 2 m wysokości.
Liście – średnio zielone, matowe.
Pochodzenie – sport o Madame Isaac Pereire.
-
Mademoiselle Blanche Lafitte
Fotografia – Przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.Róża burbońska, zwana też po prostu Blanche Lafitte .
Hodowca – Henry Pradel, rok 1851.
Kwiaty – rozetowe, białe o lekkim blado różowy rumieńcu. Kwiaty średnicy około 8 cm, złożone z około 40 płatków. Kwiaty są dobrej jakości i nadają się na kwiat cięty. Kwitnie bardzo obficie, praktycznie w sposób ciągły.
Zapach – umiarkowany, słodki.
Krzew – roślina kształtuje się w foremny krzew wysokości do 2m, nie wymagający przycinania.
Liście – ciemno zielone, matowe.
Pochodzenie -
-
Maiden’s Blush Small
Fotografia – Przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.Alba .
Synonimy – Small Maiden’s blush, Alba rubigens, Aureata, Bella Donna Flore minore, Couleur de Chair, Petite Cuisse de nimphe, Regia Carnea, Rubigens.
Hodowca – znaleziona została w ogrodach Kew Garden w roku 1797.
Kwiaty – kuliste, delikatnie różowe, średnicy nie większej jak 8 cm złożone z około 50 płatków. Nie powtarza kwitnienia.
Zapach – pachnąca.
Krzew – kształtny, dobrze rozbudowany, wysokości różnie określanej . Od jednego do dwu metrów. Mrozoodporna.
Liście -Zbliżone wyglądem do centifolii, raczej zielone niż szaro zielone jak u alby o wyraźnym rysunku nerwów na blaszce liściowej.
Pochodzenie – najprawdopodobniej jest to sport od Maiden’s Blush. Rolf Sievers uważa, że jest to samoistna krzyżówka z r. centofolia.
I tak żyła by sobie spokojnie, nie zwracając na siebie uwagi, tak jak to od 200 lat z górą lat było, gdyby nie spoczęło na niej czujne oko Rolfa Sieversa, który uczynił z niej główną aktorkę, kreatorkę w swoim programie hodowlanym. I tak oto ze Small Maiden’s Blush jako rośliną mateczną w latach siedemdziesiątych ub. wieku powstały takie oto obiecujące wspaniałości jak: Crimson Blush Lemon Blush Morning Blush Royal Blush Red Blush White Blush Golden Blush Summer Blush Yellow Blush Tender Blush czy Northern Blush.
-
Palmengarten Frankfurt
Fotografia – Przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.Trudno jakoś bez narażenia się “uczonym” tą odmianę zaklasyfikować. Powiedzmy , że należy ona do szerokiej rodziny The Fairy i jej niezliczonych bliższych i dalszych potomków. To ważne, gdyż tym samym sadząc ta odmianę, mniej więcej wiemy czego możemy się po nie spodziewać. Na pewno nie blisko trzy metrowej wysokości krzaczora jak to możemy zobaczyć na jednej z fotografii HMF. u nas, ze względu na klimat nic takiego się nie zdarzy.
Synonimy – Beauce, Country Dream, Our Rosy Carpet .
Hodowca – wyhodowana w firmie Kordes & Sons w roku 1988.
Kwiaty – to ciemno różowe pomponiki o średnicy nie większej jak 4 cm. Pojawiają się na krzewie w wielkiej obfitości przez cały sezon.
Zapach – bez zapachu .
Krzew – roślina o dużym apetycie na wzrost, ale w naszym klimacie nie powinna robić większych niespodzianek. Ot, półtora metr, to wszyastko na co ją powinno być stać.
Liście – drobne ciemno zielone o żelaznej odporności na choroby grzybowe.
Pochodzenie – /The Fairy x Temple Bells/ x / Bubble Bath x /Lili Marleen/ .
Podsumowując cały ten nieco przydługi opis: Róża jak róża – nie wiadomo o co ten cały krzyk.
-
Rosa wirginiana
Fotografia – Przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.Species. Wywodzi się z północno wschodniej Ameryki.
Synonimy – Virginia Rose, Rosier Luisant, Rosa lucida, etc.
Kwiaty – różowe, pojedyncze, średnicy 5 cm. nie powtarza kwitnienia.
Zapach – mocno pachnąca.
Fotografie – na wystawie róż Święto Róży 2019 Kutno .Krzew – jest to foremny, zwarty krzew dorastający do 150-200 cm, przy szerokości nie większej jak 100 cm. Mrozoodporność 5 strefa usda.
Liście – 9 listkowe o wąskich , ciemno zielonych, błyszczących liściach – nie bez powodu zwana jest rosa lucida.
To wąska grupa. Wywodzą się od niej – virginiana alba,* d’Orsay*, Marie Graebneriae, Rose d’amour czy r. virginiana woodsii.
-
Waldfee
Fotografia – Przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz Europa Rosarium 2012.Mieszaniec międzygatunkowy.Najprościej byłoby określić tą odmianę jako remontantkę.
Hodowca – Reimer Kordes , rok 1960.
Kwiaty – intensywnie czerwone, czysto czerwone. Kwiaty średnicy 9-10 cm, złożone z 15-20 płatków. Powtarza kwitnienie, ale w opisach odmianowych z reguły spotkamy uwagę, że kwitnienie jesienne jest oszczędne.
Zapach – umiarkowany, bardzo różnie opisywany.
Krzew – jego wysokość jest bardzo zróżnicowana i zależna od warunków środowiskowo klimatycznych i zawiera się pomiędzy 150 a nawet 300 cm.
Liście – ciemno zielone, błyszczące.
Pochodzenie – Independence x Mrs John Laing .
Odmiana ta ma dwie cechy na które należy zwrócić uwagę. Jedna to wspaniały, intensywnie czerwony kolor. I druga to pięknie pomyślana krzyżówka, kora nie znalazła kontynuacji hodowlanej. W literaturze różanej można znaleźć sugestie , że u Kordesów pracowano nad powtarzającymi kwitnienie różami galijskimi . ale nie tylko również nad interesującymi mieszańcami róż mchowych. Wszystkie te świetnie zapowiadające się eksperymenty hodowlane zostały zarzucone. Pewnie pod naciskiem komercji , która im zjadła innowacyjność.
-
Oeillet Parfaite
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses.Galijska. Wcześniej klasyfikowana jako damasceńska, choć nie brak i takich, którzy uważają ja za mieszańca róży damasceńskiej.
Hodowca – Literatura przedmiotu mówi o co najmniej dwu różach o takiej nazwie. Ta o której piszemy jest najprawdopodobniej owocem pracy Oscara Fular z roku 1841.
fotografie – przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz, kolekcja własna.Kwiaty, to klasyczna striped o białych i liliowo różowych paskach. Kwiaty kuliste , średnicy około 8 cm.
Zapach umiarkowany, łagodny.
Krzew wysokości około 150 cm.
Pochodzenie – nieznane.
C.P.Strassheim , który wówczas był naczelnym Rosem Zeitung, robiąc w roku 1887 zbiorczą ocenę róz w grupie Versicolor, wymienia 7 odmian, ale wszystkie ocenia nisko, poniżej średniej. Są to: Belle des Jardins, Perle Panachee, Commendant Baeurepaire, Oeilet Flamande, Georges Vibert , Tricolore de Flandre i właśnie Oeilet Parfaite. Najwyżej ocenia Georges Vibert.
-
Old Yellow Scotch
fotografie – przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz, kolekcja własna.Mieszaniec spinossimy ./pimpinellifoliae/.
Synonimy – Old Yellow lub Scotch Yellow.
Hodowca – Początki tej róży giną gdzieś w wieku osiemnastym albo i wcześniej a hodowcą jest zapewne wiatr lub owad.
Kwiaty – jasno żółte, półpełne złożone z około 20 płatków. Nie powtarza kwitnienia .Kwiaty jej są bardzo lubiany przez pszczoły.
Zapach – delikatny, lub wcale .
Krzew – to bujnie rosnąca roślina o kopiastym pokroju osiągająca ponad 150 cm wysokości przy co najmniej takiej samej szerokości. Mrozoodporna i odporna na choroby grzybowe. Nadaje się do uprawy w cieniu.
Liście – drobne, gęsto rozmieszczone, podobne do liści paproci.
Pochodzenie -
-
Rosa Nitida
fotografie – przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz, kolekcja własna.
Species
Synonimy -Glanz-Rose Rosa nitida Willd. R. redutea rubescens Rosa redutea staxon rubescens Redouté & ThoryRosier Redoute a tiges et a epines rouges , Shining Rose .Synonimy polskie to róża błyszcząca, lśniąca.
Na stronie Związku Szkółkarzy Polskich, znajdziemy taki oto opis autorstwa Marty Monder:
“Róża ozdobna przez cały rok: wiosną z ładnych liści i kwiatów, później z dekoracyjnych owoców a zimą z rudych pędów. Pojedyncze, różowe kwiaty o średnicy od 2 do 5 cm rozwijają się od końca maja. Kwitnie jest niezbyt obfite, ale trwa stosunkowo długo. Krzewy zawiązują liczne, kuliste owoce średnicy około 1 cm, zebrane w małe grona. Po dojrzeniu owoce przybierają pomarańczowo-czerwoną barwę, utrzymują się na krzewach przez całą jesień, a nawet zimę. Pędy proste, sztywne, wzniesione, słabo się rozgałęziają, bardzo kolczaste. Kolce są szczeciniasto-igiełkowate, zmiennej barwy: od czerwonorudych po brunatne na starszych pędach. Pędy w okresie bezlistnym są bardzo ozdobne, swoją barwą kontrastują zimą ze śniegiem. Liście jasnozielone, bardzo błyszczące od góry, lśniące w słońcu, delikatne, o licznych, wąskich listkach, jesienią przebarwiają się dość wcześnie na żółto, pomarańczowo i czerwono. Opadają późną jesienią. Krzewy osiągają około 1 m wysokości rozrastając się szeroko za pomocą licznych odrostów korzeniowych. Gatunek tolerancyjny pod względem zasobności, wilgotności, rodzaju i odczynu gleby. Dobrze toleruje stanowiska półcieniste. Doskonała róża parkowa i okrywowa do obsadzania trudnych stanowisk pod względem warunków uprawy, np. skarp lub szlaków komunikacyjnych. Polecana do uprawy w parkach i ogrodach, zwłaszcza o charakterze naturalistycznym, oraz do sadzenia na terenach zurbanizowanych. Pędy z owocami można suszyć i używać do suchych kompozycji.”
Od siebie dodajmy jeszcze, że jest mrozoodporna,
-
Wild Edric
Mieszaniec rosa rugosa.
Synonim – spotkałem się z funkcjonującą u nas spolszczoną nazwą: Dziki Edzik. Sympatyczne.
Jest to jedna z nielicznych róż ze stajni Davida Austina, której to nie zaliczył do kolekcji English Roses. Nawet nazwa hodowlana – Aushedge – wskazuje na jej czysto utylitarne przeznaczenie. Niemniej jednak jest to wspaniała róża i podczas swej wizyty w ogrodach londyńskich zaznaczyłem ją sobie jako jednej z tych które chciałbym jak najszybciej mieć w swej kolekcji. Zwraca uwagę swoją urodą.
Hodowca – David Austin, rok 2005.
Kwiaty – aksamitno różowe z domieszką fioletów. Kwiaty średnicy powyżej 10 cm , półpełne. Powtarza kwitnienie.
Zapach – interesujący zapach. Austin zwraca uwagę na to, że inaczej pachną pręciki a inaczej płatki.
Krzew – Pokrój typowy dla rugosas,ale zwięzły wysokości do 120 cm. Wspaniałe prezentuje się jako akcent na trawniku posadzona w grupie np. trzech sztuk.
Liście – karbowane jak u typu ale już wyraźnie wygładzone i nieco błyszczące.
Pochodzenie – siewki własne.
Wild Edric , to postać na poły mityczna z połowy XI wieku, Saksoński właściciel ziemski.
Wszystko co napisałem powyżej to prawda, ale chciałbym dodać kilka uwag nasuwających się po rocznej obserwacji tej odmiany we własnym ogrodzie. Rodzi kwiaty nierównej jakości i deszcze im szkodzą i tworzą się niesympatyczne mumie, ale i pełne słońce jest niewskazane bo wypala kwiaty. Tak na prawdę, dopiero jesienią zobaczyłem te kwiaty, które mnie urzekły w parkach angielskich. Oczywiście rok obserwacji to za mało by wydawać jakieś kategoryczne sądy , ale wygląda na to, że nie jest to odmiana dostosowana do naszych warunków klimatycznych.
