-
Freiherr von Marschall
Chromolitografia z Rosen ZeitungHerbatnia .
Hodowca – Peter Lambert , rok 1903.
Kwiaty – praktycznie wszyscy autorzy którzy piszą o tej róży mówią, że jej kolor to karminowo czerwony. Hm… nie powiedziałbym tak, ale wśród wron kraczę tak jak i one. Kwiaty średnicy 10 cm, złożone z 20-25 płatków. Kwiat zachowuje jakąś tam dyscyplinę w pierwszej fazie kwitnienia, ale potem to już tylko przysłowiowy pędzelek.
Zapach – umiarkowany.
Krzew o pokroju wyprostowanym, świetnie się zagęszcza rozgałęziając. wysokość 120 cm.
Liście – średnio zielone, matowe.
Pochodzenie - Princesse Alice de Monaco x Rose de Evian .
-
Frau Therese Gluck
Chromolitografia z Rosen Zeitung.Herbatnia .
Hodowca – Otto Gluck, rok 1893.
Kwiaty – łososiowo różowe.
Odmiana utracona.
-
Frau Geheimrat von Boch
Chromolitografia z Rosen Zeitung .Herbatnia.
Hodowca – Peter Lambert, rok 1897.
Kwiaty – kremowo żółte z różowymi brzegami płatków.
Pochodzenie – Princesse Alice de Monaco x Duchesse Marie Salviati .
Odmiana utracona.
-
Meriam de Rothschild
Chromolitografia z Rosen Zeitung .Herbatnia .
Synonim – pisana również jako Meriame de Rotshild.
Hodowca – Pierre Cochet , rok 1897.
Kwiaty – od jasno do ciemno różowych.
Odmiana utracona .
-
Kaiserin Friedrich
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses 1910/11
Herbatnia . Oczywiście nie jest to czysta herbatnia, ale nie odważył bym się jej nazwać mieszańcem herbatnim .
Synonim – Kaiserin Frederic .
Hodowca – Heinrich Drogemuller, rok 1885 .
Kwiaty – to niebywała mieszanka kolorów i każdy znajdzie jakiś swój ulubiony. Od jasno żółtego poprzez jakieś tam morele po różowe. Kwiaty przecudnej urody, może nawet i ładniejsze od sławnej mamuśki , którą jest Gloire de Dijon, ćwierćrozetowe. Kwiaty do 10 cm , złożone z ponad 50 płatków. Wszystko to dopełnia uroczy o proweniencji owocowej – zapach. Mieliśmy dużo szczęścia, że ta odmiana jest jeszcze z nami.
Zapach – Pachnąca mocno.
Krzew – To solidna roślina o mocnych pędach dorastających do 2 m długości, ale nie nazwał bym jej klimberem.
Liście – raczej jasno zielone, półmatowe.
Pochodzenie – Gloire de Dijon x Perle des Jardins . Patronka tej róży, to starsza córka królowej Wiktorii.
-
Isabella Sprunt
Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska Montisfont Abbey.Herbatnia.
Hodowca – Wyhodował ją Reverend James M. Sprunt z Kenansville, Północna Karolina w roku 1855. Wyhodował on zresztą jeszcze jedną różę a mianowicie James Sprunt. Odmiana ta była obecna na rynku amerykańskim przez prawie sto lat , ale obecnie chyba nie oferuje jej żadna szkółka. Większym zainteresowaniem cieszy się omawiana właśnie odmiana. Sprunt w roku 1860 wysłał kilka sadzonek Isaac Buchananowi celem dalszej sprzedaży a ten rozpowszechniał ją jako Katherine Sprunt, ale sprzedaż nie szła najlepiej. Zresztą nic dziwnego. Trwała przecież wojna secesyjna. Dopiero po wojnie, po skorygowaniu nazwy i rozszerzeniu praw sprzedaży również na Roberta Buista odmiana ta się upowszechniła.
Kwiaty – żółte, budowy klasycznej, średnicy około 9 cm, złożone z około 15 płatków. Odmiana ta kwitnie w sposób ciągły przez cały sezon. Charakteryzuje się też dużą łatwością kwitnienia w okresie zimowym.
Zapach – mocny.
Krzew – jest to niewielki klimber, dorastający do 2m wysokości.
Pochodzenie – wyselekcjonowana została jako sport od Safrano a nazwana imieniem jednej z córek hodowcy.
W roku 1881 w USA, ukazała się mała książeczka An Essay onRoses autorstwa Mrs. M.D.Wellcome a w niej czytamy: “Jest to jedna z trzech , obecnie najpopularniejszych herbacianych róż wyhodowanych specjalnie dla kwiatów ciętych. Jej sprzedaż jest ogromna. Jest sportem Safrano , którą zresztą bardzo przypomina , mając jednakże bardziej intensywny kolor. Pochodzi od pastora Jamesa Sprunta, który tak opisuje okoliczności jej wyhodowania w liście do Ellwangera -” Wiosną 1855, przenosząc się do nowego miejsca zamieszkania zabrałem ze sobą Safrano. Niestety, lato było bardzo suche i bardzo zmarniała. Została mocno przycięta przy samej glebie i wypuściła nowe przyrosty a jeden z pędów przyciągnął moją uwagę swoją odmiennością. Miał nieco inny kolor łodygi i liści. Obserwowałem go uważnie i gdy zakwitł , kolor również był bardziej intensywny jak Safrano. Od tego sportu, który nazwałem Isabella Sprunt od jednej z moich córek, pobrałem sadzonki, które wysłałem panu Isaakowi Bunchanan. Trzy lata później pokazał się na pierwotnej roślinie kolejny sport. Był to kwiat w połowie jak Safrano a w połowie jak Isabella Sprunt. Próbowałem go rozmnożyć , ale nie powiodło się.”
W książce wydanej w 2010 roku pod tytułem: ” The Suinstable Rose Garden”, znajdziemy artykuł o nazewnictwie róż herbatnich, napisany między innymi przez Lynnie Chapman. pisze tam, że w swoim ogrodzie ma krzew róży Izabella Sprunt, który w 2003 wrócił do swojej formy wyjściowej tzn do Safrano. roku
-
Mlle Blanche Martignat
Chromolitografia z Rosen Zeitung , oraz Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses.Herbatnia .
Synonim – Blanche Martignat.
Hodowca – Andre Gamon, rok 1904 .
Kwiaty – kulistej budowy,w kolorze łososiowo różowym żółtymi przebarwieniami, rewersy płatków karminowo różowe. Kwiaty osadzone na długich pędach, średnicy 9-10cm, złożone z około 25 płatków. Jesienią zakłada kwiaty lepszej jakości.
Zapach – mocny .
Krzew -
Liście – średnio zielone, matowe.
Pochodzenie – niektóre źródła, np. portal Evry rose, podaje, że jest to siewka Marie van Houtte.
-
Mme Chedane Guinoisseau
Chromolitografia z Rosen Zeitung.Herbatnia.
Hodowca – Chedane – Guinoisseau, rok 1880.
Kwiaty – żółte.
Odmiana utracona .
-
Mme Rene Gerard
Chromolitografia z Rosen ZeitungHerbatnia .
Hodowca – Pierre Guillot. rok 1897.
Kwiaty – żółto – miedziane.
Odmiana utracona.
-
Mme Badin
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses i Rosen Zeitung .Herbatnia.
Hodowca – Jean Croibier, rok 1897.
Kwiaty - odmiana różu.
Odmiana utracona.
