Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .

Mieszaniec herbatni, ale z przewagą krwi herbatnich.

Synonim – Zwana też z francuska Grimpant Herbert Stevens.

Hodowca – odmianę tą wyselekcjonował Joseph Pernet Ducher w roku 1922.

Kwiaty -w zasadzie czysto białe, tylko pąki przebarwione są na karminowo. Kwiaty średnicy około 9 cm, luźne, złożone około 20 płatków. Podobnie jak odmiana wyjściowa wybornie nadają się na kwiat cięty , zwłaszcza, że spiczasty, długi pąk jest jej dodatkową niewątpliwą ozdobą. Stanowi niewątpliwą ozdobę tej grupy róż, które zwykliśmy nazywać edwardiańskimi.

Zapach umiarkowany , herbatni.

Krzew – niezwykle bujny, w sprzyjających warunkach pędy dorastają nawet do 5 metrów długości. Ten wielki wigor był przyczyną dla której w Anglii sadzono go przy drzewach na które z ochotą się wspinała. Oczywiście odpowiednie do tego są drzewa o mniej intensywnym ulistnieniu. Dobrze czuje się w miejscach zacienionych. Jeden z najelegantszych , białych klimberów.

Liście – jasno zielone, półmatowe.

Pochodzenie – sport od Mrs Herbert Stevens.To znaczy ,że rodzice tej odmiany to Frau Karl Drushki x Niphetos .

Odmiana ta jako krzew została wyhodowana przez Samuela McGredy w roku 1910. Była niezawodna w kwitnieniu i świetnie się sprawowała w ogrodzie, ale gdyby nie jej forma pnąca pewnie by nie przetrwała do dnia dzisiejszego, ze względu na duży udział róż herbatnich w swoich genach tak po Niphetos jak i po Frau Karl Drushki. Po tej drugiej odziedziczyła nienaganną biel kwiatów  a po Niphetos ich jedwabistą teksturę. Nadto Niphetos zapewniła jej piękne ulistnienie, co nie jest najmocniejszą stroną Frau Karl Druschki. Poza tym, jej  samoistna forma pnąca dopełnia całości niezwykle udanego mariażu i odmiana ta po dzień dzisiejszy przyciąga wzrok swoją jak gdyby niedzisiejszą elegancją.