Chromolitografia z Rosen Zeitung a fotografia z Journal des Roses  1904/6.

Mieszaniec herbatni.

Hodowca – Joseph Pernet Ducher, rok 1903.

Kwiaty – wiśniowo czerwone, średnicy 10 cm , złożone z około 40 płatków.

Zapach – mocny.

Krzew -

Liście – jasno zielone, matowe.

Pochodzenie – Madfame Abel Chatenay x Fisher Holms .

Przytoczmy jeszcze opinię o tej odmianie z Journal des roses, rok 1904/6 . “Odmiana wysokiej jakości i godna najwyższej uwagi. nie powinna być pominięta w żadnym ogrodzie. Kwitnienie o charakterze ciągłym a jej ciemno czerwone kwiaty , czasem aż czarniawe mogą by przypalane przez słońce.. Dobry słodki zapach. długo utrzymujący się. Kwiaty zawiązuje z reguły pojedynczo na długich mocnych łodygach. Dobra odporność na mróz.”

Karol Józefski w czasopiśmie  Journal des roses” donosi, że J. Pernet-Ducher, z Venissieu , dał światu nową różę, którą śmiało Uważać można za większą, piękniejszą i cenniejszą, niż słynna amerykańska Bridesmaid. Jest nią Etoile de France, której opis podajemy. Ulistnienie ma ciemno-zielone, duże, zdrowe; roślina w naturalnej swej postaci tworzy zwarty, z mocnych pędów złożony krzew, na którym pojawiają się bardzo .długie cynobrowc albo purpurowe pączki. Duże i grube ]iście kielichowe, gdy się rozwiną, odsłaniają nam ciemno-purpurowe wnętrze; Pąk pomału nabrzmiewa i rozszerza listki, które tworzą zwarte koło. W takim stanie-kiedy róża staje się najbardziej pożądana-zachowuje swój kształt podłużny, powiększa się, rozpęka, nie blednąc nawet na najsilniejszych promieniach słonecznych wreszcie stopniowo przybiera formę czary, wypełnionej dużymi płatkami kwiatu, których wnętrze pozostaje purpurowem, a strona zewnętrzna nabiera żywego, lśniącego koloru wiśniowego. Etoile de France jest zatem pięknością, nie dającą się zaćmić, dosięga w średnicy 12-13 centymetrów, jest niby Paul Neyron która przyswoiła sobie kształt, barwę i jakiś styl nieokreślony, jaki niekiedy róże herbaciane nadają swojemu pokoleniu