Róża chińska .

Hodowca – Jean Baptiste Guillot, rok 1887

Kwiaty – różowo łososiowe o miękkim odcieniu. Baza płatków przebarwiona na żółto. Kwiaty średnicy 6-8 cm rozwijają się z niezwykle dekoracyjnych wydłużonych pąków a złożone są z około 15 – 20 płatków. Łatwo ulega oparzeniom słonecznym.

fotografia pochodzi z książki Roses and rose growing to tytuł książki wydanej 1908, autorstwa Rose G. Kingsley.

Zapach – pachnące a zapach jest szczególnie intensywny w godzinach porannych.

Krzew wysokości 60 – 120 cm. Doskonale nadaje się do uprawy w pojemnikach.

Rycina pochodzi z angielskiego tygodnika ogrodniczego The Garden .

Liście – raczej drobne, ciemno zielone, początkowo bardzo silnie przebarwione na czerwono.

Pochodzenie – Rival de Paestum x Madame Falcot/ potomkini słynnej Safrano/. Sama jest wspaniałym rodzicem, ja doliczyłem się około czterdziestu potomków w pierwszej generacji a najsłynniejszym z nich jest zapewne Francois Juranville . Jest to krzyżówka  r.wichuraiana z 1906 roku. Z tego samego krzyża, bracia Barbiere uzyskali równie interesującą białą Francois Guillot. Są to najprawdopodobniej siostrzane siewki.

Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .

Odmiana ta posłużyła Braciom Barbiere jako zapylacz przy wyhodowaniu jeszcze  takich odmian jak;  Jules Levacher czy Joseph Lamy.

Madame Laurette Messimy, /  Laurette Marie Anne Girodon/ była matką francuskiego ministra wojny z roku 1914 -  Adolphe Messimy.  W 1910 roku Pierre Guillot, otrzymał zlecenie by zaaranżować ogród różany   w posiadłości państwa Messimy, w Charmoz l’ Ain co ilustruje entuzjazm ówczesnych elit dla krajobrazu ozdobionego różami i pokazuje, że trwałość relacji, międzyludzkich przyczynia się do tworzenia sieci towarzyskich i spełnia  ambicje domu Guillot. Róża stworzona w 1887 roku przez Jean Baptiste Guillot Fils  – Laurette Mesimy, dedykowana została żonie Paula Messimy’ego, notariusza w Lyonie i matce Adolphe’a Messimy’ego. Był to niewątpliwie jeden z istotnych elementów utrzymywania trwałych relacji z tą bogatą rodziną.

Nic więc dziwnego, że lata potem, Pierre miał przywilej urządzić  ogród różany z prawie 1200 różami wybranymi spośród najlepszych odmian. Otwarty dla zwiedzających 6 czerwca 1911 r., budzi podziw i zachwyt, o czym świadczy relacja z tego dnia opublikowana w Les Amis des roses: Czy tam tam w  W Journal  Societe francaise des rosieristes strony 132-134.
„Po południu, około pięćdziesiąt osób udało się do  Charnoz, gdzie znajduje się nowy Ogród Różany Madame Messimy, Madame Laurette Messimy, matka wybitnego obecnego ministra wojny, wraz z córką czyniła honory swojego Ogrodu Różanego z najwspanialszą i najżyczliwszą uprzejmością. Madame Messimy uwielbia bowiem róże i znalazła w panu Guillot utalentowanego hodowcę róż, który wiedział, jak perfekcyjnie wykonać zamysł naszego gospodarza, i dał Królowej Kwiatów najpewniejszy sposób promowania jej wdzięków w  najbardziej przyjemny sposób, zresztą Madame Messimy jest namiętną przyjaciółką kwiatów, wszystkich kwiatów.

Stosunki utrzymywane z rodziną Messimy nie są zresztą pozbawione nuty interesowności i zapewniają Pierre’owi Guîllot, oprócz niemałej korzyści finansowej, wsparcie Alphonse’a Messimy’ego, ministra wojny, który działa na jego korzyść, aby przekonać prefekta du Rhône aby nadał mu 2 listopada 1912 r.  Legię Honorową. Z kolei wdzięczny Pierre ochrzcił w 1914 roku  nowo wyhodowanego, żółtego mieszańca herbatniego – Rose Andree Messimy w hołdzie dla żony swego dobroczyńcy.