Róża herbatnia. Wg. C.C.Hursta, należy ją traktować jako zaginioną od 1882 roku, ale być może da się ją jeszcze  odnaleźć w Chinach. Jest to bardzo ciekawe, jako że odmiana ta w pierwszej połowie XIX wieku była niezwykle popularna. Eugene Hardy – ten od róży Madame Hardy – gdy tylko ją w 1825 roku dostał w swoje ręce, szybko rozpowszechnił  ją tak, że stała się we Francji bardzo popularną rośliną doniczkową.

Synonimy - Flavescens (syn. ‘Park’s Yellow’), Jaune ancien (tea), Jaune ancienne, Lutescens Flavescens , Old Yellow Tea, Rosa indica var. ochroleuca Lindley, Rosa odorata ochroleuca Rehd.,Rosa X odorata ochroleuca. Kilka słów o tych dwu ostatnich synonimach: Autorem tych nazw jest Lindley , który opisują tą różę celowo pominął łacińskie słowo flavescens/żółty/ na rzecz greckiego ochroleuca/żółto zielony/ jako lepiej określającego kolor jej kwiatów.

Hodowca –  Róża ta, została pokazana brytyjskiemu Królewskiemu Towarzystwu Ogrodniczemu w 1824 roku,  a przybyła najprawdopodobniej w roku 1823  roku. Towarzystwo  to było w owym czasie na niezłym minusie, jednakże nie pożałowało 1200 funtów, sumy wówczas ogromnej , by wysłać swego przedstawiciela do Chin i na Jawę  z zadaniem – uwaga – przywiezienia jak największej ilości odmian chryzantem. Szczęśliwie, jako poboczny łup obok około 15 nowych odmian chryzantem znalazła się i nasza bohaterka. Dziś uważa się, że odkrył ją John Damper Parks, ale John Reeves, wówczas Główny Inspektor East India Company w Kantonie w latach 1812/31,  najprawdopodobniej był odpowiedzialny za ten import i odegrał kluczową rolę w wprowadzeniu wielu innych roślin z  Chin  do Europy w tym czasie. We Francji nadano jej imię R. indica sulphurea , gdzie też została szybko wprowadzona do uprawy. Podobnie jak Hume’s China, była w większym stopniu pod wpływem rodzica, róży herbatniej, a wyposażona została przez naturę w duże, żółte kwiaty z grubymi herbatą pachnącymi płatkami i jasno zielone  liście. To był ważny przodek wielu żółtych róż Herbatnich w XIX wieku.

Kwiaty – jej kuliste,  siarkowo żółte kwiaty rozwijają się z eleganckich długich pąków w pierwszej fazie przebarwionych na różowo. Kwiaty średnicy około 10 cm, składają się z około 15 płatków.

Zapach – umiarkowany, herbatni.

Krzew tworzą go dobrze rozgałęziające się pędy dorastające do 150 cm długości. Nie jest wzorem odporności, HMF lokuje ją w 7 strefie usda.

Liście – jasno zielone, półmatowe.

Pochodzenie – nieznane, możemy jedynie domniemać o dużym wpływie rodzica, róży herbatniej.