Chińska / Bengalska, Species , Herbatnia.

Synonimy –  Bengale à odeur de thé, Rosa indica fragrans Redout. & Thory synonym, Rosa indica odoratissima Lindley, Rosa odorata (Andrews) Sweet, Rosa odorata Thea, Rosa X odorata (hort ex. Andrews) Sweet, Rose de la Chine carnée,  Rosier des Indes odorant ,Thea carnea . Została ona pierwotnie nazwana R. indica odorata a później R. indica fragrans. Skąd pojawia się wyraz indica? W tym czasie nazwa Indie Wschodnie obejmowała również Chiny.

Hodowca - Wyhodowana została przez nieznanego chińskiego hodowcę. Kiedy? Kto to wie, ale na pewno w co najmniej XVIII wieku albo i wiele wiele wcześniej. Jeżeli chodzi natomiast o introdukowanie w Anglii , to zdania są podzielone.Wiele zasług można z pewnością przypisać  Johnowi Reeves, który w tym czasie pracował w Chinach jako Główny Inspektor East India Company w Kantonie i  najprawdopodobniej był odpowiedzialny za ten import  jak też odegrał kluczową rolę w wprowadzeniu wielu innych nowych roślin z  Chin  do Europy. Ja, w każdym razie tych zasług bym mu n ie przypisywał jako, że inspektorem w Chinach został trochę później bo w 1812 roku. Część autorów piszących   o tych sprawach zasługi odkrycia jej w Chinach przypisuje Josephowi Banksowi w 1809 roku. Zasługi przypisuje się też Sir Abrahamowi Hume – jakie , nie wiem zapewne głównie takie , że był adresatem tej cennej przesyłki, zapewne też sfinansował. Nadał jej też nazwę jak w tytule na cześć swojej żony Lady Amelii Hume.  Dość powiedzieć, że James Colvill rozmnożył ją i rozpowszechniał pod nazwą właśnie  Hume’s Blush Tea-scented China.

Kwiat – o niestabilnej barwie przechodzący od jasnych fioletów do bieli.Kwiaty duże, półpełne złożone z około 20 płatków. Jest znana ze swoich dużych, eleganckich, blado różowych kwiatów, które są w nieustannym rozkwicie.

Zapach – Pachnąca.

Krzew – o jasno zielonych z rzadka uzbrojonych haczykowatymi kolcami pędach. Dobrze się krzewi , ale nie dorasta więcej jak 60 cm wysokości.

Pochodzenie – Najprawdopodobniej jest to krzyżówka jakiejś róży chińskiej i r. gigantea. C.C.Hurst szacuje, że w jej genomie przeważają cechy róży herbatniej w stosunku jak  2:1. Dziś , coraz powszechniej wyrażana jest opinia jakoby to co aktualnie jest w obrocie handlowym nie odpowiada opisom dziewiętnastowiecznym i ta prawdziwa Hume’s Blush przepadła, została utracona.