Marie de St. Jean
Chromolitografia pochodzi z dzieła Hippolite Jamain – Les Roses.
Odmianę tą zaliczamy do bardzo wąskiej grupy róż damasceńskich powtarzających kwitnienie. Niektórzy z autorów, przez wzgląd właśnie na cechę powtarzania kwitnienia zaliczają ją do róż portlandzkich. Przy czym jej podobieństwo do powszechnie znanej portlandki – Jacques Cartier - w fazie w pełni rozwiniętego kwiatu, jest wprost uderzające.
Hodowca – Frederic Damaizin, rok 1969.
Kwiaty rozwijają się z zabarwionych na czerwono pąków. Potem w zasadzie białe, o bardzo delikatnym odcieniu różu z nieznacznymi karminowymi przebarwieniami na zewnętrznych płatkach. Kwiaty średniej wielkości, złożone z około 40 płatków, mają początkowo formę kulistą , a w trakcie rozwijania się przybierają formę płaską. budowa rozetowa. O podobieństwie Jacques Cartier – już wspomniałem.
Zapach – pachnące.
Krzew – zgrabnej, wyprostowanej budowy przypominającej raczej właśnie róże portlandzkie niż damasceńskie, wzrost do jednego metra.
Liście – Oliwkowo zielone o matowej teksturze. Liść składa się z 5-7 listków o wydłużonym rysunku.
Pochodzenie -