Fotografia – Elżbieta Sołtys w rosarium im. Cervantesa w Barcelonie 2012.

Remontantka.

Hodowca – J. Margottin, rok 1855.

Kwiaty czerwone do purpurowo czerwonych. Kwiaty płaskie, zbliżone kształtem do rozetowych , z oczkiem , co jest dość niespotykaną cechą u remontantek. Kwiaty duże, średnicy przekraczającej 10 cm, złożone z 25-30 płatków. Odmiana ta , tuż po jej wyhodowaniu cieszyła się ogromną popularnością wśród ówczesnych rosomanes.

 Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses i z dzieła Hippolite Jamain – Les Roses.

Zapach umiarkowany.

Krzew rozlazły, o cechach klimbera o pędach przekraczających z reguły 1,5 m. Zalecane prowadzenie w formie kolumnowej.

Liście – jasno zielone, matowe.

Pochodzenie – nieznane. Znana są natomiast jej piękne siewki  Madame Jules Grolez i  Alexandre Dupont.

D.Schramm w biuletynie 1/2020 RHS, tak o niej pisze:” Jedną z pięciu zachowanych róż J. Margottina seniora,  jest  remontantka „Triomphe de l’Exposition”. Na Wystawie Paryskiej w 1855 r. Margottin zdobywa nagrodę za najpiękniejszą różę na wystawie. Dumnie, pompatycznie lub jedno i drugie,
nazwał ją tak ze względu na swoje zwycięstwo. Głęboko czerwona róża, pełna i ćwierćrozetowa z   oczkiem i wydzielająca  słodki zapach, „Triomphe de l’Exposition” jest różą mało znaną w świecie anglojęzycznym. W Kanadzie sprzedawana była jeszcze  w 2011 roku . Ząbkowane liście zaczynają się od żółto-zielonego i dojrzałe do ciemnej, błyszczącej zieleni. Kolce są stosunkowo nieliczne. Krzew szybko zapełnia się licznymi  pędami  kwiatowymi, tworząc bardzo zgrabny krzew o wysokości do półtora metra.”