Fotografia – Przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka w ogrodzie Clary Mains 2012.

Róża dzika, zwana też Pracht-Hagenbuttenrose. Istnieje kilka odmian tej dzikiej róży: Rosa sweginzowii var. Grandulosa, Rosa sweginzowii var. inermis, Rosa sweginzowii var. stevensii, Rosa sweginzowii var. Sweginzowii, Rosa sweginzowii “Macrocarpa”.

Kwiaty różowe, pojedyncze, złożone z 5-8 płatków, zakwitają na pędzie pojedynczo. Nie powtarza kwitnienia.

Zapach – umiarkowany

Krzew – są to potężne, rozłożyste  krzaczory z  kolczastymi pędami dorastającymi do 5m długości. Zakłada ozdobne , jaskrawo czerwone, podłużne, do 5 cm długości, owoce, które – jak się wydaje – są jej największą ozdobą.

Liście 11 listkowe.

Aleksander Iwanowicz Zvegincow /Александр Иванович Звегинцов – 1869-1915/.  Jest to pochodzący ze starej, rosyjskiej arystokratycznej rodziny oficer . Od pierwszych dni wojny A.S.Zvegintsov służył jako szef departamentu wywiadu w siedzibie 3. Armii, najpierw jako kapitan, a następnie a stopniu podpułkownika. 05 listopada 1915 poleciał samolotem na zwiad i nad Baranowiczami został przez Niemców zestrzelony. Tu, nas nie interesują zbytnio jego przewagi militarne a to,że w roku 1898 został wysłany na tereny Korei – de facto z misją szpiegowską. Wyprawa odnalazła tam i opisała szereg nieznanych do tej pory roślin,  między innymi i różę która od nazwiska swego znalazcy nazwana została  sweginzowii . Autorzy zachodni raczyli zupełnie zignorować i wyprzeć ten fakt. Wprawdzie przyjęli do wiadomości fakt odkrycia nowej odmiany róży,  ale o odkrywcy “zapomnieli”. Wystarczy powiedzieć słynny rodolog  Gianfranco Fineschi pisząc o etymologii taksonów gatunków w hodowli róż podaje następujące wyjaśnienie:” Imię tej róży sprowadzonej do Europy z Chin w 1909 roku, używane przez rosarian i hodowców prawdopodobnie odnosi się do nazwiska polskiego botanika. To trudne do wymówienia nazwisko, prawdopodobnie o zniekształconej pisowni.”