Róża dzika. Pochodzi z subtropikalnych prowincji Chin i Wietnamu.

Synonimy – rosa nivea, laevigata, camelia, amygdalifolia i wiele jeszcze innych. Prawdopodobnie pełen zestaw zobaczymy na HMF.

Kwiaty białe, pojedyncze, pięciopłatkowe. Pylniki w kolorze żółtym. Kwiaty duże, powyżej 8 cm średnicy, zakwitają na pędach pojedynczo , nie powtarza kwitnienia.

Zapach – pachnąca.

Krzew – jest to bujna roślina o pędach długości ponad 6m, ale niestety nie u nas gdyż jej mrozoodporność jest prawdopodobnie mniejsza jak  mieszańców herbatnich.

Liście duże, ciemno zielone, błyszczące.

Jednak nie wszyscy tubylcy byli tym, na kogo wyglądali. Nawet doświadczeni botanicy mogą być zdezorientowani rzekomo rodzimym pochodzeniem rośliny = bądź świadkiem dziwnej historii róży Cherokee. Ta róża została ‘odkryta’ przez wielkiego francuskiego botanika i badacza roślin Andre Michaux, który
przybył do Ameryki w 1785 roku uzbrojony na zlecenie króla Francji Ludwika XVI. w tym samym roku, w którym francuski odkrywca i oficer marynarki Jean Francois de Gallup de La Perouse wyruszył w podróż dookoła świata
Obaj mężczyźni zginęliby podczas swoich poszukiwań.
La Perouse i jego całość
272 i 273
Ekspedycja zaginęła gdzieś na Pacyfiku w 1788 roku.
Wciąż botanizujący Michaux zmarł na febrę na Madagaskarze, tak jak jego amerykańska Flora miała być drukowana w Paryżu.
Jako pierwszy wyszkolony botanik, który prowadził szeroko zakrojone badania w Ameryce Północnej, Michaux przybył z misją zbierania nasion i roślin w celu wzbogacenia francuskich ogrodów i lasów, które zostały poważnie uszczuplone przez
wojny morskie z Anglikami. Jego American Flora wymienia cztery rodzime róże, które nazwał Rosa caroliniana, z Georgii i Karoliny; R. seffgera (róża preriowa) z południowej Karoliny; R. pensylwanica (R. palusrrfs) z okolic Pensylwanii i Nowej Anglii; i R. levigata (róża Cherokee) z Georgii, silnie wspinająca się lub zwisająca roślina zimozielona, która wiosną wytwarza czysto białe, pojedyncze kwiaty, smukłe i pachnące z puszystymi, złocistożółtymi pręcikami.
Ale róża Cherokee wcale nie pochodzi z Ameryki. Pochodzi z Chin, gdzie został zilustrowany przez Chiu Huang Pen Ts’ao w jego Zielniku Głodu na początku XV wieku. Leonard Plukenet, królewski profesor botaniki i ogrodnik królowej Marii, po raz pierwszy wprowadził ją do literatury europejskiej pod nazwą Rosa alba Cheusanensis w dziele z 1705 roku.