Fotografie: pierwsza z książki T.W.Sandersa Roses and their cultivation, druga Marian Sołtys w Roseraie l’Hay 2011.

Remontantka. Bardziej jednakże przypomina mieszańca herbatniego. Zapewne dlatego dochodziło do pomyłek pomiędzy tą odmianą a wyhodowanym mniej więcej w tym samym czasie mieszańcem herbatnim George Dickson.

Hodowca – Hugh Dickson, rok 1905.

Kwiaty ciemno różowe do szkarłatno purpurowych o bardzo efektownym i przyjemnym  kolorze i nie mniej interesującym wyglądzie. Nic więc dziwnego, że hodowca pozwolił sobie na nazwanie jej swoim imieniem. Kwiaty budowy rozetowej średnicy 11-12cm, złożone z około 50  misternie pofryzowanych na brzegach płatków, co przydaje kwiatom mimo ich słusznych rozmiarów, niezwykłej lekkości .Należy tu wspomnieć, że odmiana ta w swoim czasie cieszyła się niezwykłą popularnością wśród rosomanes. I nie jest to specjalnie zaskakująca obserwacja jako , że jeszcze w roku 1937, J.H.Nicolas w swojej gawędzie o różach “A rose odyssey” powołując się na spostrzeżenia Darlingtona pisze, że w owym czasie  owszem było sporo czerwonych i ciemno czerwonych róż obdarzonych mocnym zapachem, jednakże  wszystkie miały mniejszą ale raczej większą przerwę w kwitnieniu i rosomanes, który chciał mieć stale tego rodzaju róże w swoim domu musiał uprawiać kilka podobnych odmian w nadziei, że ich okresy kwitnienia nie będą się się całkowicie ze sobą pokrywały. Chlubnym wyjątkiem była tu właśnie odmiana Hugh Dickson, której zwyczaj kwitnienia podobny był raczej do mieszańców herbatnich i cechował się większą ciągłością kwitnienia.

 Fotografie – Nina Wroobel w Brooklyn Botanic Garden 2014 .

Zapach – zapach mocny.

Krzew – jest dużych rozmiarów rośliną o pędach długości ponad 2m. i nawet jak na zwyczaje remontantek bardziej przypomina klimber i zasadzie tak powinien być uprawiany, zwłaszcza w bardziej sprzyjającym klimacie. Ogólnie rzecz biorąc jego niezgrabny pokrój wymaga podsadzenia bądź innymi różami bądź bylinami wówczas będzie się mniej rzucał w oczy.

  Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska Montisfont Abbey.

Liście jasno zielone, matowe o dobrej odporności na choroby grzybowe.

Pochodzenie – Lord Bacon x Gruss an Tepliz.