Pernetiana. Mieszaniec herbatni.

Synonim – Morning Blush.

Hodowca – wyhodowany przez Hiszpana Pedro Dota w roku 1931.

Kwiat w kolorze pulsującym pomiędzy żółcią a różem we wszelkich możliwych i niemożliwych odcieniach. Taką niebywałą paletę kolorystyczną może nam zapewnić jedynie dziedzictwo pernetian. to wszystko możemy zobaczyć i u tej odmiany. To prawda, że kwiat jej złożony z zaledwie 20-25 płatków szybko rozwija się w dość niekształtny zbiór płatków, ale powtórzę raz jeszcze, kolorystyka tej odmiany jest niebywała.

Zapach umiarkowany.

Krzew – wyprostowanego pokroju i wysokości nie przekraczającej 100cm.

Liście duże, gęsto rozmieszczone na pędach, ciemno zielone, błyszczące. Pernetiany są na ogół bardzo wrażliwe na czarną plamistość. Duqueza zdaje się tu być chlubnym wyjątkiem. W okresie międzywojennym chętnie też była nagradzana na pokazach i wystawach róż.

Pochodzenie - Souvenir de Claudius Pernet x nieistniejąca już odmiana Dota – Rosella . To dobrze, że Claudius Pernet wybrał się w daleką drogę do Hiszpanii, by poznać tam urodziwą  Rosellę. Ich krótka znajomość zakwitła wspaniałą różą , którą miałem przyjemność właśnie opisać.

Owa tytułowa Duqueza to przedstawicielka starożytnego angielsko hiszpańskiego rodu arystokratycznego.

Fotografia: Marian Sołtys  roseraie l’Hay 2011.

Duquessą, zainteresował się poważnie  słynny amerykański hybrydyzer Herb Swim. Oto jak zajmująco opowiada o swych perypetiach związanych z użyciem tej odmiany do swego programu hodowlanego:

Ze względu na swój wigor i wspaniałą formę pąków i kwiatów, moim celem, po tym, jak program pozyskał Charlotte Armstrong, było przeniesienie tych cech do każdej róży  którą uprawiały Szkółki Armstrong lub którą moglibyśmy zdobyć. Jedną z konsekwencji było przejście do interesującego HT od Pedro Dot, którego nazwał Duquessa de Penarada. Róża ta nie była zbyt silna, ale miałem nadzieję, że jej pochodzenie jest wystarczająco odległe od pochodzenia Charlotte, aby potomstwo mogło przywrócić pewną ilość wigoru hybrydy. Ten rodzic nasion był wyjątkowy pod co najmniej dwoma względami. Kolor kwiatu był miedziano-pomarańczowy, znacznie bardziej stabilny niż barwa jakiejkolwiek innej odmiany w jej gamie kolorów na dzień dzisiejszy. Amalgamat czerwieni i żółci może dać nam więcej róż w kolorze Duquessa, ale z większym wigorem i miejmy nadzieję, z pączkiem i kwiatem Charlotte Armstrong.

Duquessa miała również bardzo atrakcyjne liście, duże, ciemnozielone i lekko poszarpane. Do tego doszły zaskakująco silne haczykowate kolce na grzbietach ogonków. Jednak z tej krzyżówki wybrano tylko jedną sadzonkę, która jednak nie miała więcej wigoru niż jej matka. Miała jednak dwie bardzo charakterystyczne cechy. Kwiaty miały wspaniały odcień delikatnego, ale głębokiego różu, który utrzymywał swój kolor aż do opadnięcia płatków. Miała również duże, ciemnozielone, poszarpane liście Duquessy. Wierzę, że gdyby JUNO – bo o niej tu mówimy  -zachowała wigor Charlotte, z pewnością miałaby długie życie na rynku.
dr.von Abrams użył  Juno w krzyżówce z jednej ze swoich sadzonek powstałych w wyniku Georg Arends x NewDawn .. Zaskakujące, że wszystkie delikatne róże w swoim rodowodzie Pink Favourite nie były same w sobie delikatnym różem. Abrams i tak odnosił sukcesy pod dwoma względami, gdzie mi się nie udało.
Jego PinkFavorite miała zarówno wspaniałe liście, jak i bardzo silny wzrost.
Zastanawiam się, czy próbowano dalej odzyskać cudowny kolor Juno. Zwykle myślałem o różu jako o rodzaju koloru „do wyrzucenia” – co oznacza, że ​​różne jego odcienie uzyskano jako produkt uboczny przy próbie znalezienia innego koloru. Odcień różu w Juno nie był zwykłym różem w moich oczach i warto go było spróbować uchwycić w roślinie, która dawałaby satysfakcję . Niestety Juno nie kwitła wystarczająco długo. Myślę, że prawdopodobniej zniknęła już ze wszystkich ogrodów. Przypomnijmy, wprowadził ją Armstrong w tym samym roku co Sutters Gold. H. Swim “Roses from Dream to Reality” strona 32.