Paquerette
Polyantha, zwana również Ma Paquerette lub z angielska Daisy. Wyhodowana została przez Guillota w roku 1875. Kwiaty białe, średnicy około 2,5cm, kwitnące przez cały sezon wiechami. Pachnie.
Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses
Chromolitografia z angielskiego tygodnika ogrodniczego The Garden.
Krzew niewielki , dorastający do 60 cm o bezkolcowych pędach.
Pochodzenie: Siewka rosa multiflora “Polyantha”. Guillot otrzymał dwie siostrzane siewki. Właśnie Paquerette i Mignonette. Gdy w roku 1875, firma Guillota wprowadziła na rynek Ma Paquerette, biało kwitnąca różę o licznych drobnych, białych płatkach, zwracała uwagę przede wszystkim jej zdolność do ciągłego kwitnienia. Dziś z perspektywy około 150 lat wiemy, że były to pierwsze róże z grupy róż polyantha.
Choć Paquerette i Mignonette są siostrami, ich późniejsze zasługi nie są równe. Rozpatrując, śledząc ich linie genealogiczne zauważymy , że Mignonette występuje jako przodek u jednej czwartej wszystkich nowoczesnych róż. Paquerrette była bardziej leniwa i tym samym doczekała się “tylko” około 12o potomków. Jak widać i tu trzeba mieć szczęście bo to na jej drodze znalazły się słynna Mme Norbert Levavaseur a zwłaszcza Orleans Rose, zda się niewyczerpane źródło samoistnych mutacji, które to zliczył dr, Walter Lammerts i doliczył się ich grubo ponad 20.
xxx
Fotografie: Marian Sołtys Roseraie l’Hay 2011.
I jeszcze zacytuje opis piórem Józefa Kaczyńskiego, zamieszczony w periodyku Ogrodnik polski, rok 1886 nr.14.
Odmianę niniejszą otrzymał,Guillot syn w 1875 roku a jest ona?jak i inne z grupy R. Połyantha, do której należy, bardzo delikatna, na mróz niewytrzymała, a przeto wymagająca starannego okrycia na zimę. Kwiaty jej drobne, pełne, czysto-białe, zebrane w baldach, kwitną obficie przez całe lato; piękną formą przypominają kwiat stokroci i dlatego też Guillot nadał jej nazwę Päquerette—po polsku „Stokrotka.“ Krzak jest nizki, krzewisty; gałązki barwy zielonej, lśniącej prawie, nie mają kolców;liście gładkie, błyszczące,składają się z 3-5-listków. Päquerette przydatną być powinna do bukietów i wszelkich delikatnych wiązanek, jako też nadaje się do wczesnego pędzenia na grudzień i styczeń i do hodowli doniczkowej. Ponieważ nisko rośnie, obsadzać nią można brzegi rabat kwiatowych i różanek.
Guillot syn, sam tak opowiada nam /rok 1878 r./ historię swojej małej Pâquerette:
“W lutym 1869 r. Zasiałem dość dużą liczbę nasion, które zebrałem z krzewu róży Polyantha, odmiany multiflora pochodzącej z Japonii, z bardzo małym, prostym kwiatem, przypominającym nasiona jeżyn lub truskawki kwitnące w wiechach. Krzew róży Polyantha wydaje się być krzyżówką R. chinensis i R. multiflora. Kontynuujmy: Ze wszystkich tych nasion otrzymałem znaczną liczbę podobnych do siebie siewek Wiele z nich ma średniej wielkości, proste, półpełne i pełne kwiaty, z dość dużymi płatkami, podobnie jak nasze róże w kolekcji, z odmianami kolorystycznymi: żółtym, białym, jasnoróżowym – żadne nie przypominało rośliny matecznej.
Wśród dużej liczby nasion, które nie kwitły aż do drugiego lub trzeciego roku, był jeden, którego kwiat miał dwa rzędy płatków o pięknej, czystej bieli, o rozmiarach od dwóch do trzech centymetrów, nie przypominających innych, ale które dały pewne nasiona . Zasadziłem go w lutym 1872 roku. Stąd pochodzi moja śliczna różowa Pâquerette, którą wprowadziłem na rynek w listopadzie 1875 roku. Wśród tych nasion uzyskałem jeszcze bardziej równomierne odmiany karłowate z żółto-białym podwójnym kwiatem, mniejszym niż Pâquerette, który zachował kształt i charakter krzewu różanego Polyantha. I dziwne maleństwo tak bardzo podobne, jak Pâquerette, ale z miękkimi, pełnymi, małymi różowymi kwiatami;
W 1873 roku na Wystawie Światowej w Lyonie wystawiłem moją małą różową Pâquerette, która została zdyskwalifikowana przez jury, ale była bardzo ceniona przez publiczność i bardzo podziwiana na Wystawie Światowej w Paryżu wiosną tego roku.
I kończy krótkim opisem przykładów zastosowania w ogrodzie Pâquerette:
Mały krzew róży Pâquerette, może być włączony do grupy krzewów róży Lawrance’a dla bordurów, jest piękny uprawiany w doniczce, ma średnią wysokość od 30 do 40 centymetrów.
Widziana dziś Pâquerette jest nadal równie urocza i nadal ma nieskazitelną biel.