Fotografia: Courtessy Wilfried B. w roseraie L’Hay 2011.

Jest to róża noisette/mieszaniec róży noisette/Jedna z najpiękniejszych róż tej grupy.

Hodowca – wyhodowana przez  Jean Pierre Vibert, rok 1828.

  fotografia – przez uprzejmość Tadeusz Kurek

Synonim - Nivea, Unique. Odille Masquelier twierdzi, że w obiegu była również nazwa Bouquet de la Mariee .

Ta  Chromolitografia z Journal des roses 1905/5 , przedstawia  Aimme Vibert a Fleur Jaune z 1902 roku, wyhodowaną przez Pierre Peny jako siewkę  Aimee Vibert – Viberta. HMF wymienia jeszcze jedną, Aimee Vibert Jaune, wyselekcjonowaną przez Ulricha Brunnera w roku 1890 jako sport od Aimee Vibert. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses 1881/1

Kwiaty białe z lekkim narzutem koloru różowego, kuliste w kształcie złożone z około 15-25 płatków o średnicy 4-5cm. Powtarza kwitnienie.Jedna z ulubionych białych róż Gertrudy Jekyll.

Zapach – umiarkowany, piżmowy.

We Florist i Pomologist  z września 1878 znajduje się ciekawa relacja o żywopłotach złożonych z róż Noisette   Aimee Vibert ‘ i ‘Fellemberg ‘. z kilkoma „Gloire de Dijon” i „Duchesse de Cazes” w celu nadania różnorodności koloru. Wyhodowano je z sadzonek a wieczorem zapewniały pyszny zapach na terenie posesji. Podaję za G.Thomasem.

Krzew to  nieco “chudy”klimber, a w zasadzie przerośnięty krzew. Liście żywo zielone, półmatowe o dobrej odporności na choroby grzybowe.

Liście – ciemno zielone, atrakcyjne.

Pochodzenie:  Champney’s Pink Cluster x r.sempervirens plena.

Aimee , to córka hodowcy.

Odmiana ta wyginęła w Europie , ale została znaleziona na jednym z cmentarzy Kalifonii , gdzie sobie zdrowo rosła od XIX wieku.

I jeszcze entuzjastyczna opinia Grahama Thomasa, co u tego autora jest prawdziwą rzadkością gdyż słynie z powściągliwości w wyrażaniu swych myśli.”  Pojawienie się jej wywołało spore poruszenie. Wspina się do 5m, gdy jest prowadzona przy ścianie . Jako krzew, ale może również pozostać łukowatym luźnym krzewem, pokrytym jednymi z najpiękniejszych ze wszystkich różanych liści, ciemnozielonymi, głęboko żyłkowanymi, błyszczącymi, o długich spiczastych i ząbkowanych, i wdzięcznie się prezentującymi. Latem wypuszcza duże, rozgałęzione, prawie bezkolcowe, brązowawe pędy, na końcu których mamy  wiązankę kwiatów . Pąki są zakończone na różowo, otwierają się do dość pełnych białych kwiatów, z żółtymi pręcikami i specyficznym zapachem, podobnym do zapachu ‘Souvenir de la Malmaison. Znakomita do cięcia; czysta biel; a kwiaty powstają od około połowy lipca na krzewach na otwartej przestrzeni, aż do jesieni. To późne kwitnienie jest częściowo spowodowane tym, że jest nieco delikatna, tracąc wiele pędów kwiatowych w ostre zimy. Na osłoniętej ścianie daje  znacznie wcześniejszy plon, w czerwcu lub pod koniec maja na dojrzałych pędach; duże, późne zbiory kwiatów są bez wątpienia dziedzictwem pierwotnego R. moschata.

Uroda jej sprawi, że wszyscy będziemy chcieli ją uprawiać; jest to w końcu jedyna „wiecznie kwitnąca biała róża pnąca o jakiejkolwiek” jakości.  Rose Book str.155.