Fotografie: Marian Sołtys w Roseraie l’Hay 2011.

Polyantha

Hodowca – wyhodował ją S. Bide z Surrey w roku 1923 .

Kwiaty półpełne, średnicy około 3 – 4 cm,w kolorze morelowo różowym, bardzo zmiennym. Bardzo mnie się podoba to wykorzystanie miksu pastelowych kolorów. To połączenie żółtego różowego i morelowego uważam za bardzo ładne. Kwitnie przez cały sezon, – choć nie jest ono zbyt obfite -  a jej duże, luźne kwiatostany pojawiają się na nowych przyrostach pędów. Ową zmienność kolorystyczną, którą z całą pewnością zawdzięcza Perle D’Or,  doskonale pokazują fotografie robione w różnych ogrodach. Wnosić stąd należy , że również poszczególne egzemplarze roślin posiadają swoją odrębność kolorystyczną. W związku z powyższym aż ciśnie się pytanie : A gdzie jest granica pomiędzy ową zmiennością a sportem? Abstrahując od tak trudnych pytań powiem tylko, że najbardziej mi się podoba wersja z Montisfont Abbey.

fotografie – kolekcja własna 2019

Dodajmy jeszcze , że kwiaty jej są bardzo trwałe, rozwijają się powoli z dumą eksponując swą unikalną zdolność zmian kolorystycznych i długo utrzymują na pędach. Nie są też specjalnie wrażliwe na niekorzystne warunki atmosferyczne.

Zapach – delikatny, słodki.

fotografie – przez uprzejmość Pani Kamila Szlązkiewicz, kolekcja własna.

Doceniony został oryginalny kolor jej kwiatów gdyż otrzymała w roku 1924 złoty medal RNRS, oraz The Royal Horticultural Society Award of Garden Merit w roku 1993.

fotografie – Marian Sołtys , ogród różany Florencja 2014. Na tej fotografii widzimy ją jak jest rozpięta na potężnym murze oporowym , praktycznie go osłaniając i maskując. Uważnie przyglądając się fotografii zauważymy wyraźne ślady obecności czarnej plamistości na jej liściach. Czy to tylko efekt kiepskiego przewietrzania rośliny opartej o przyporę?

Krzew – Jest to klimber o pędach bardzo bujnych, praktycznie bezcierniowych pędach w ciągu sezonu dorastających do 3m długości. W okresie międzywojennym nie było chyba lepszej róży która dawała by nam zadowalający mix ciągłego kwitnienia i  znośnej mrozoodporności niż Phyllis Bide.

Liście – ciemno zielone, drobne, dobrze zharmonizowane z rozmiarem kwiatów.

Pochodzenie: Perle D’Or x Gloire de Dijon. Ale Jack Harkness bardzo w to powątpiewa sugerując , że może to być William Allen Richardson.

Fotografie – przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey .

Te trzy ostatnie fotografie zostały zrobione  w kolekcji własnej