Mieszaniec piżmowy.Róża wyhodowana w roku 1936 przez Johna lub Ann Bentall. Ewidentna kontynuacja dorobku Pembertona. Kwiaty drobne, różowe,półpełne o mocnym zapachu.Kwitnie przez cały sezon.

Krzew solidnych rozmiarów o pędach dorastających nawet do 2m długości, wdzięcznie przewieszających się pod ciężarem kwiecia.Doskonale uchwyciła to jedna z fotografii Pani Elżbiety Kozak.

fot. obok Marian Sołtys Ogród Botaniczny Lublin 2011.

Krzew wielkiego wdzięku – moim zdaniem znacznie bardziej interesujący od wprowadzonej mniej więcej w tym samym czasie Balleriny. Ot, nieodgadnione ścieżki łaski klientów.

Fotografie – przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka Europa Rosarium Sangerhausen 2013.

Pochodzenie: nieznane. Nazwana imieniem wnuczki Bentallów.

Fotografie, przez uprzejmość Pani Elżbieta Kozak.

“Chociaż nie należy do najlepiej znanych mieszańców piżmowych, Belinda ma znaczną liczbę zwolenników, szczególnie w cieplejszej części USA. Kwiaty są  umownie rzecz biorąc ciemnoróżowe – blaknące do jasno-różowych, chyba że częściowo rosną w cieniu – z żółtymi pręcikami i białymi środkami kwiatu.
Są indywidualnie małe, ale ułożone w bardzo duże skupiska, zwykle złożone z 30-60 kwiatów – tak, że czasami gałęzie są pochylone pod ich ciężarem. Każdy z klastrów znajduje się na końcu długiej łodygi i jest OK jeśli pęd zostanie przycięty.
Liście są jasnozielone, ale wydają się całkowicie zagubione w różowej pianie kwiecia, gdy krzew jest w pełnym rozkwicie. Roślina dobrze powtarza kwitnienie i  jej wigor sprawia, że  w gorącym klimacie szybko osiąga 4 m” Tal zachwala ją Charles Quest Ritson w swojej Encyclopedia of Roses, rok 2003.