English roses, choć Austin  robi pewne zastrzeżenie, że nie jest to typowa austinka. Równie dobrze możemy ją zaliczyć do krzewów nowej generacji róż. Została wyhodowana przez Davida Austina w roku 1984.Odmiana bardzo podobna do swojego przodka Golden Wings ale obficiej kwitnąca. Kwiaty średnicy 5-7cm, półpełne, złożone z 10-15 płatków w jasno żółtym kolorze w miarę rozwijania się jaśnieją. Wprawdzie powtarza kwitnienie, ale musimy mieć świadomość , że należy do tej grupy róż, których kwitnienie skoncentrowane jest w okresie wiosenno letnim z okazjonalnym kwitnieniem jesiennym.By zachęcić ją do kwitnienia jesiennego, musimy usuwać przekwitnięte  kwiaty. W przeciwnym wypadku będziemy mieli dużą obfitość owoców. Kwiaty  o mocnym zapachu mirry, owoców cytrusowych i fiołków.

Krzewiasta, o pokroju wyprostowanym i pędach dorastających do 130cm. Liście półmatowe, jasno zielone o stosunkowo wąskich listkach. Mrozoodporność 5 strefa usda.Pędy, jeżeli nie przemarzną, będą wymagały dość ostrego przycięcia.

Pochodzenie:Nienazwana i nieopatentowana siewka D.Austina x /Canterbury x Golden Wings/. Sama z kolei była dawcą pyłku w krzyżówce z Abraham Darby. Owocem tego związku jest Jude the Obscure. Inna piękność o której Austin mówi, że w jego sercu walczy z Golden Celebration o miano  najpiękniejszych kwiatów. Windrush , to nazwa rzeki w południowej Anglii.

Fotografie: Dzięki uprzejmości Pani Elżbiety Kozak.