Mieszaniec róży multiflora/lambertiana/ .

Hodowca – wyhodowana została przez Czecha, dr. Gustava Bradę w roku najprawdopodobniej 1928, a do obrotu handlowego weszła w roku 1933. Jednakże warto tu wspomnieć o promotorze, wybitnym hodowcy i szkółkarzu Czeskim Janie Bohm, który tzw. młodym i zdolnym w tym i Bradzie ułatwiał wyjście na świat. Brada nie był ogrodnikiem. To inżynier, który zajmował się tak przyziemnym zajęciem jakim była produkcja cukru, ale znany był w świecie różanym. Należał np. do Niemieckiego Towarzystwa Przyjaciół Róż. Poema jest chyba najbardziej znaną jego introdukcją. Otrzymała na ten przykład główną nagrodę na wystawie róż w Paryżu. Brada był laureatem kilku innych nagród a miał taki dobry obyczaj, że wszelkie nagrody tego tytułu przekazywał na fundusz potrzebującym pomocy dzieciom.

Kwiaty – ma nieco przypominające mi kwiat jabłoni, w zasadzie półpełne złożone z około 20 płatków, ale ułożone w dwu okółkach po otwarciu wyglądają na pojedyncze. Zakwita ogromnymi kiściami kwiatów – w opisach odmianowych spotkałem się ze stwierdzeniem, że potrafią one liczyć nawet do 100 kwiatów – kwitnąc przez cały sezon. Kwiaty różowe  do ciemno różowych z tendencją do jaśnienia pod koniec kwitnienia, ponieważ kwiaty jej są bardzo trwałe.Płatki kwiatowe są bardzo odporne na niesprzyjające warunki atmosferyczne, a zwłaszcza na deszcz i odporne na działanie słońca. Kolor ten jest bardzo żywy i atrakcyjny, czysty i bardzo piękny.  Z pewnym uproszczenie da się go porównać do koloru starego mieszańca herbatniego La France.

Zapach – Nie pachnie.

Krzew jest bujnym klimberem, który swój niespożyty wigor i apetyt na rozwój odziedziczył zapewne po swoim przodku Tausednschon a zdolność powtarzania kwitnienia po ojcu którym był mieszaniec herbatni Farbenkonigin. Pędy dorastają do 3m długości, są ciemno zielone i praktycznie pozbawione kolców. Ich długość uzależniona jest też bardzo od warunków uprawowych i metody cięcia. Jednakże odmiana ta, potrzebuje nieco czasu na zadomowienie się i tak na prawdę właściwe przyrosty zaczyna wytwarzać dopiero na trzeci rok po posadzeniu. Zgodnie z nieubłaganą zasadą, że nic za darmo, krzyżówka z mieszaniem herbatnim dała jej zdolność powtarzania kwitnienia ale obniżyła odporność mrozową, niemniej jednak , jak pisze sam hodowca, wytrzymała ona syberyjskie mrozy jakie przeszły przez Czechosłowację w roku 1929 – bez szwanku.

Liście – ciemno zielone, błyszczące i bardzo zdrowe. Jak podaje Bohm, w czasie siedmio letniego okresu testowego , nie stwierdzono śladów porażenia przez choroby grzybowe.

Fotografie – przez uprzejmość Pani Małgorzata Kralka Europa Rosarium Sangerhausen 2013.

Pochodzenie: Tausendschon x Farbenkonigin .

Nazwać tę niewątpliwie ładną różę poemat – to pewna marketingowa przesada, ale tak Bradzie jak i Bohmovi , róża ta tak bardzo się spodobała, że ogłosili konkurs na jej nazwę. Nagroda była niebagatelna – 1000 koron czeskich. Konkurs ten został rozstrzygnięty w czerwcu 1933 roku a komisja konkursowa wybrała nazwę właśnie Poema a nagroda przypadła ogrodnikowi z Dusznik , panu Dolansky.

Fotografie: Przez uprzejmość Pani Kornelia Smutek, oraz Pani Małgorzata Kralka.