Fotografia krzewu dzięki uprzejmości Pani Małgorzaty Kralki.

Jest to róża Ayrshire, mieszaniec r. arvensis. Czas i okoliczności jej powstania giną w pomroce niespisanych dziejów. Jedyne co wiemy, że dożycia ją ponownie przywrócił W. Kordes reintrodukując ją w roku 1928, podejmując równocześnie całkiem udane próby hybrydyzerskie.

Kwiaty ma białe z różowymi przebarwieniami zwłaszcza u starszych kwiatów.

fotografie owoców- przez uprzejmość Pani Joanna Smolińska rosarium Powsin 2012.

Kwiaty są półpełne około 15 płatków, płaskie w kształcie z grupką żółtych pylników. Kwitnie raz w sezonie wiosną, ale za to raczy nas dekoracyjnymi owocami, które zakłada w dużej obfitości. Zapach umiarkowany.

[SinglePic not found]

Krzew solidnej budowy o bardzo ciernistych pędach dorastających do 5m długości. Na fotografii wykonanej w rosarium w Haigerlocher, widzimy prześlicznie rozrośnięte egzemplarze niezwykle starannie rozpięte na siatce ogrodzeniowej, ale może być też uprawiana w strefie zacienionej. Wprost modelowa prezentacja. HMF podaje, że jej mrozoodporność to 4 strefa usda/sic!/.

Pochodzenie: mieszaniec Rosa arvensis hud. Niewątpliwie najsławniejszym jej potomkiem jest  Dusterlohe, mieszaniec Miss van Rossem, wykonany przez Kordesa w roku 1931 . Z tego samego okresu pochodzi inna próba hybrydyzerska Kordesa, gdy to Dusterlohe skrzyżuje z Gallica Macrantha . Już współcześnie Hans Jurgen Weichrach  uzyska w roku 2007 czysto żółtą siewkę/ prawdopodobnie z zapylenia otwartego -Weichrauchs Moonlight Serenade.

Znam  trzy róże z grupy mieszańców ayrshire, które możemy traktować jak mrozoodporne. poza tu omawianą jeszcze Ruga i Ayrshire Splendens.

Kolejne Marian Sołtys w rozarium Pruhonice i Borova Hora 2011, oraz Małgorzata Kralka i Urszula Trętowska w ogrodzie Klary Mains 2012.

A teraz z ogrodu włoskiego:

 fotografie – Marian Sołtys w Roseto Botanico, rok 2014.