Ta piękna, wysmakowana kompozycja jest autorstwa Pani Oleny Kovalovej.

Mieszaniec herbatni.

Jest to jeden ze znakomitych przykładów powtórnego życia starych odmian, bo że jest to stara odmiana nie mamy ani przez moment wątpliwości. Została sprowadzona z Chin przez Hazel le Rougotel w roku 1982. Może to jest odmiana, która uprawiana była tam już od setek lat? Chińczycy wszak uprawiali róże powtarzające kwitnienie  wiele,  wiele lat przed zachodem. A może to kolejny przykład udanego reeksportu? Ktoś zawiózł tym razem drogą odwrotną jakiegoś mieszańca herbatniego do Chin , by potem po stuleciu wrócił do Europy  w tej samej, bądź jakoś przekształconej postaci. Mamy więc tu do czynienia z różą herbatnią albo daleko przekształconą postacią mieszańca róży herbatniej. Jest bowiem niezwykle delikatna. Wymaga szczególnych warunków uprawy/szklarni bądź osłon/ by opieka nad nią mogła zakończyć się sukcesem. Peter Beales w swoim katalogu skarży się że potraktowana standardowo nie przetrzymała zimy.

Kwiaty przecudnej urody, jak powiedziałby Piotr Bałtroczyk .W jakimś tam odcieniu różowego  koloru z odcieniami żółtego i morelowego. Delikatne kwiaty nie tolerują wilgotnej pogody  i bardzo łatwo tworzą mumie. Wychwalana jest przez wszystkich znawców za wyborny zapach.

Krzew kompaktowy o wzroście ściśle zależnym od warunków uprawowych, liście ciemno zielone, błyszczące.

Co za piękna nazwa! Ale czy na prawdę nie potrzebujemy zaglądać do Kopalińskiego by skojarzyć co ta nazwa sugeruje?   Nie gorsza od Cuisse de Nymphe. Rzekłbym nawet iż owo udo nimfy jest bardziej prostackie od owej podpitej konkubiny. Jednakże podejrzewam, że dziś kojarzy się to tylko z paznokciami.

Urodziła się w roku 712 jako Yang Yuhuan. Na dworze cesarskim pojawiła się jako konkubina księcia Shouwanga. Szybko rozkochała w sobie starzejącego się cesarza, który w 745 r. uczynił ją swoją drugą żoną i nadał jej imię Guifei. Bez skrupułów wykorzystywała swój wpływ na cesarza i zaczęła odgrywać decydującą rolę na dworze. Wymusiła tytuły książęce dla swoich braci i olbrzymie majątki dla sióstr, a jeden z jej kuzynów, Yang Guozhong, został dzięki protekcji kanclerzem. Gdy w 755 r. wybuchła rebelia An Lushana, cesarz musiał uciekać wraz z dworem ze stolicy. W czasie ucieczki doszło do buntu cesarskiej gwardii, w wyniku czego został zamordowany kanclerz Yang Guozhong. Chcąc uniknąć zemsty ze strony wszechwładnej Yang Guifei zbuntowani żołnierze zażądali od cesarza wydania na nią wyroku śmierci. Obawiający się o własne życie Xuanzong rozkazał jej popełnić samobójstwo.Postać Yang Guifei zapisała się w chińskiej literaturze jako symbol demoralizacji i zepsucia. Słynęła ze swojego zamiłowania do owoców liczi, które kazała sprowadzać z południa kraju. Ponieważ są to owoce krótkotrwałe, kurierzy galopowali dzień i noc by dostarczyć cesarskiej konkubinie świeżych liczi. W przypadku gdy owoce się zepsuły, kurier był karany śmiercią. Skąd jednakże ten przydomek Tipsy Imperial Concubine? Poza liczi miała bowiem inną pasję. Pasjami pijała wino, które dla niej stary cesarz sprowadzał aż z Persji. Nic więc dziwnego, że chodziła wiecznie zamroczona alkoholem. Z angielska – tipsy – podpity.

Przy tworzeniu tej historii posiłkowałem się notką wikipedii.