Remontantka.

Synonimy – General Korolkov, Prince Eugene .

Hodowca – wywodzi się z firmy Soupert & Notting z Luxemburga z roku 1875. Jej w bogatej czerwieni kwiaty o uroczym zapachu, oraz jej wieczna gotowość do kwitnienia, zwłaszcza w ciepłe miesiące, oczarują każdego , kto ją zobaczy. Kwiaty o średnicy 8-9 cm, półpełne złożone z około 20 płatków, mocno pachnące kwitną w sposób ciągły przez cały sezon. Czerwień jej kwiatów nie jest stabilna. Kwiaty w miarę dojrzewania i rozwoju zmieniają barwę na czerwono różową. Odmiana ta zdobyła dużą popularność w Stanach Zjednoczonych na przełomie XIX i XX wieku.

 Chromolitografia z Gallica Biblioteque Numerique – Journal des Roses

Krzew osiąga wysokość do 150 cm ale nie jest to zbyt urocza roślina, podobnie jak większość remontantek, które to wywodzą się z czasów gdy nie zwracano szczególnej uwagi na pokrój krzewów a jeno na urodę kwiatów. I te warunki Eugene Furst spełnia znakomicie.

Odmiana niecałkowicie odporna na choroby grzybowe. Wymaga umiejętnego cięcia jako, że kwitnie równie dobrze na nowych jak i na starszych pędach. Mrozoodporność podawana jest różnie np.wg. HMF to 6 strefa usda, ale inni np. strona rosefile podaje jako 4 strefa usda.

Pochodzenie: siewka Baron Bonstetten . Eugene Furst to niemiecki ogrodnik i wydawca Frauendorfer Blatter. Róża ta wydała dwa sporty. Jeden to mało znana róża Mackensen. Za to druga stała się sławniejsza od odmiany wyjściowej. Jest to wyselekcjonowany w roku 1897 przez Reverchrona Baron Girod l’Ain.

Przyczyniła się też do powstania – w pierwszym pokoleniu – takich róż jak: Madame Maurice de Luze, Reveil Dijonais Emmanuela Buatois, souvenir de Madame Metral, czy przede wszystkim Marqiuse Litta, rdzawo czerwonej róży, która stanie się ważnym przekaźnikiem czerwonej barwy w procesie powstawania współczesnych czerwonych róż. O tym procesie opowiadam w odrębnym artykule.

Fotografie: Marian Sołtys w rosarium ogrodu botanicznego w Lyonie, oraz Elżbieta Sołtys w rosarium Barcelona 2012.