Mieszaniec herbatni.

Hodowca – wyhodowana przez Jean Marie Gaujarda w roku 1957. To jeden z tych mieszańców herbatnich, tak wówczas popularnych, które oparły się próbie czasu.

Kwiaty – Zjawiskowa róża. Niezwykle ciężko jest oddać naturę tego kwiatu, jej kolorystykę na fotografiach.

Aparaty cyfrowe bowiem mają to do siebie, że bardzo lubią przekłamywać jeżeli trafi się im niewygodny zestaw kolorystyczny. Tak jest też i tym razem. Kwiaty wiśniowo różowe ze srebrzysto różowymi rewersami płatków.

Średnica kwiatu około 10 cm, a złożone są z około 70 płatków.

Zapach – zapach umiarkowany.

Fotografie: Marian Sołtys w rosarium  Bagatelle 2011 i w Bratysławie 2012.

 Fotografie – Marian Sołtys w kolekcji Barni Pistoia 2014.

Krzew dobrze się krzewi, często wychodząc poza formułę wyprostowanego krzaczka, dorasta do 100-130 cm wysokości, liście skórzaste, ciemno zielone, błyszczące. Nagrodzona złotym medalem RNRS za rok 1958.

Pochodzenie: Peace x siewka od Opera.

Fotografie :  przez uprzejmość Elena Pshestemska, oraz Marian Sołtys.

Fotografie poniżej – przez uprzejmość – Pan Jacek Kondratowicz – który ponadto dzieli się z nami swoimi osobistymi doświadczeniami z uprawy tej odmiany. Posłuchajmy:

“Chociaż jest to już dość wiekowa odmiana bo wprowadzona do sprzedaży w 1957 roku, to nic się nie zestarzała i nadal można ją spotkać w ofercie nawet polskich szkółek. Zapewne decyduje o tym zdrowotność krzewu, jest bowiem przykładowa. Nie wymaga żadnych zabiegów chemicznych w sezonie,nawet mszyce niezbyt ją lubią jak zdążyłem zauważyć. Odmiana ta trafiła do naszego ogrodu jeszcze długo przed moim urodzeniem,na początku lat sześćdziesiątych ze szkółki Pana Kazimierza Waltera.

Jakkolwiek w ostatnich dekadach nastąpił wysyp dwubarwnych róż, to ta odmiana moim zdaniem zasługuje na szczególną uwagę. Po pierwsze nie choruje. Po drugie jest po prostu piękna. Krzewy bardzo żywotne, rosną do ok 1metra. Gęste, ciemnozielone, skórzaste liście cały sezon pozostają zdrowe. Być może ten opis brzmi jak reklama ale daję słowo że róża jest bardzo odporna, również na mróz. Zima 2012 nie wyrządziła jej najmniejszej krzywdy. Ukoronowaniem tych słodyczy jest sam kwiat. Niezwykłe połączenie dwóch a nawet trzech kolorów,z którymi faktycznie nie radzą sobie aparaty cyfrowe. Górna strona płatków to kolor, który określiłbym jako wiśniowy róż a dolna to połączenie bieli i srebra przy czym barwy te nawzajem się przenikają. Być może taki opis jest trudny do wyobrażenia ale ze mnie byłby marny hodowca, gdybym widział tylko trzy podstawowe barwy moich kwiatów. Same kwiaty rosną po 3-4 lub pojedynczo na pedzie. Rozwijają się z długich eleganckich pąków. Ładnie zbudowane o sztywnych płatkach,doskonale prezentują się w wazonie. Chociaż zapach nie jest ich najmocniejsza stroną, jednakże lekko pachną owocami. Krzew kwitnie od pierwszej dekady czerwca do późnej jesieni z małymi przerwami.”