Rosa  kordesii, jest założycielem całej grupy róż nowej generacji  uzyskanych przez Wilhelma J.H.Kordesa i to właśnie jemu, największemu europejskiemu hodowcy róż XX wieku , zawdzięcza swoją nazwę. Sama została wyhodowana  przez Wilhelma Kordesa około 1950 roku. Kwiaty ciemno różowe, półpełne, do 25 płatków.

Krzew o niezwykłym wigorze, dorastający do około 150 cm i więcej. Mrozoodporność jest podawana bardzo różnie, w zależności od źródeł od 3 do 6 strefy usda. Ma piękne, bardzo zdrowe liście odziedziczone po rosa wichuraiana, którą to cechę bardzo chętnie przekazuje swoim potomkom, poprawiając ulistnienie całej grupy róż. Utworzyła się w ten sposób nowa rasa/grupa/ róż pnących. Najbardziej znaczące osiągnięcie hodowlane /obok działalności D.Austina/ w zakresie róż w XX wieku.

Pochodzenie: siewka Max Graf .

Fotografie: Marian Sołtys Rosarium Europa Sangerhausen 2009.

Tyle suchego opisu, ale nie można na tych lakonicznych zdaniach poprzestać. Jest to bowiem jedna z najważniejszych róż jakie się w ostatnich latach pojawiły. Tak jak Trier Petera Lamberta odegrał decydującą konstytuująca rolę w tworzeniu hybrid musk, tak rosa kordesii przyczyniła się do powstania całego szeregu doskonałych, bardzo odpornych róż jakie wyszły spod ręki Kordesów czy Felicitas Svejdy.

Fotografie obok – przez uprzejmość Elżbieta Kozak.

A zaczęło się to od znalezienia nasion na uważanym za bezpłodnego Max Grafa. Wyrosły dwie siewki z których jedna przeżyła stając się założycielem całej grupy róż – hybrid kordesii. Moim zdaniem, najlepsza z tej grupy róż jest Dortmund, dalej Hamburger Phoenix, Leverkusen, Parkdirektor Riggers, Karlsruhe, Rosarium Uetersen, Sympathie, Gruss an Heidelberg, Zweibrucken, czy Bengt Schalin. Róża kordesii stosowana była /i jest / powszechnie w hodowli róż mrozoodpornych. Róże z kanadyjskiej serii Explorer mają w sobie wiele z r. kordesii. Dotyczy to w szczególności takich odmian jak John Davis, Louis Jolliet, Williama Baffina i Champlain, jak też Henry Kelsey i John Cabot. Trzeba też tu wspomnieć o Rolfie Sievers, który użył r. kordesii do wzbogacenia palety kolorystycznej róż alba a przykładem niech tu będzie różowo czerwona Royal Blush. Z kolei odmiana Dortmund używana była w innych programach hodowlanych, na ten przykład przez Ralpha Moore przy hodowli: Sincerely Yours, Rose Giraldi, Scarlet Moss i Chick a dee.

Jest jeszcze jeden aspekt tego tematu na który chciałbym zwrócić uwagę. Lata czterdzieste nie były dla rodziny Kordesów łatwym okresem. wojenne zawirowania spowodowały, że zaczęli tracić swoją pozycję. O tych sprawach szerzej napiszę omawiając znaczenie tej rodziny dla hodowli róż. I to właśnie rosa kordesii pozwoliła im odzyskać czołową pozycję w światowym szkółkarstwie.