Róża chińska , mieszaniec róży chińskiej, boursault.

Hodowca – Róża której powstanie w roku 1829 zawdzięczamy Jean Laffayowi.

Kwiaty ciemnoczerwone zbliżające się do karminowych/fioletowych/ z wyraźnie zaznaczającym się ciemniejszym żyłkowaniem płatków. Kwiaty są półpełne, zakwitają w skupinach po kilka sztuk na pędzie i przewisają na roślinie w sposób charakterystyczny dla róż chińskich. Kwitnienie koncentruje się latem i kwitnie długo bo aż dwa miesiące , ale tylko raz w sezonie .

Zapach – słaby do  umiarkowanego.

Montisfont Abbey – Fotografie -przez uprzejmość Pani Urszula Trętowska.

Krzew – jest to klimber. Krzewy tworzą bezkolcowe pędy,które  w młodości są czerwone , osiągające ponad 3m długości. Liście ciemno zielone, jesienią ładnie się przebarwiają. W uprawie jest tolerancyjna dla gorszych warunków glebowych. Mrozoodporność 5 strefa usda.

Pochodzenie: r.sinensis Jacq x r. pendulina/?/. Amadis de Gaulle to tytuł zbioru opowieści rycerskich z Iberii – XVI wiek, niezwykle popularnych w Europie w owym czasie. Znane są nawet ówczesne sequelle. Ów tytułowy Amadis był również bohaterem wielu oper np> Luliego, Hendla, Masneta czy Christiana Bacha.

Fotografia: Dorota Blicharz Europa Rosarium Sangerhausen 2009.

Róże boursault  są różami bardzo odpornymi i i bezkolcowymi. Amadis, jest chyba najbardziej obficie kwitnącą z nich.

Kwiaty ma o kształcie podwójnie miseczkowatego  i otwierają się na czerwono a później stają się bardziej liliowe. Prawie każdy kwiat ma jeden lub dwa widoczne białe paski, które biegną od środka do brzegu płatków brzegowych. Może byłoby to   defektem róży w środku sezonu, ale Amadis rozkwita tak wcześnie, że na jej kwiatach są mile widziane i paski. Jednak kwiaty trzymają płatki po zakończeniu kwitnienia, nie czyszczą się, więc pod koniec sezonu roślina wygląda niechlujnie i nieatrakcyjnie.
Kwiaty pojawiają się w małych otwartych skupiskach.
roślina jest dość energicznym pnączem, ale można ją również uprawiać ją jako krzew wolnostojący.
Jej liście są cienkie i blade , a pozbawione kolców łodygi są najpierw zielone, a później kasztanowego koloru, zwłaszcza po ich nasłonecznionych stronach.