Mieszaniec herbatni, a wyhodował ją Max Krause w roku 1934. Zwana częściej Nigrette .Należy do nielicznej grupy bardzo ciemno czerwonych róż, popularnie wśród rosarian nazywanych czarnymi różami.Uganianie się za nimi przypomina mi ową tęsknotę za różą niebieską. Kwiaty ma jako się rzekło ciemno czerwone o aksamitnym połysku i umiarkowanym zapachu. Są dość luźno wypełnione, bowiem składają się z 25-30 płatków a rozwijają się z owalnych pąków.

Krzew dość gęsty, nie przypominający wyprostowanych, luźnych krzaczków mieszańców herbatnich.

Pochodzenie: Chateau de Clos Vougeot x Lord Castlereagh . Jak zapewne sobie Państwo przypominają, David Austin również użył w swoim programie hodowlanym owej starej odmiany Chateau de Clos Vougeot , ale ze znacznie lepszym skutkiem.

Jeszcze jedna kwestia: Kilku hodowców się do nazwy Sangerhausen z różnym skutkiem przymierzało. Na ten przykład dr. Johann Schmadlak aż dwukrotnie. Najpierw w 1976 roku pewną krzewiastą odmianę nazwał Jutta von Sangerhausen a w dwadzieścia lat potem inną krzewiastą poprostu Europa Rosarium . Znacznie wcześniej Wilhem Kordes w 1938 roku, mieszańca piżmowego nazwał Sangerhausen . Jeszcze wcześniej  w 1904 roku dr.Franz Grmann Muller swego mieszańca herbatniego ochrzcił Gruss an Sangerhausen ale śmiem twierdzić iż odnosiło się to do miasta Sangerhausen a nie do niepozornego jeszcze wówczas ogrodu różanego – prywatnej inicjatywy trzech światłych rosarian niemieckich.

Fotografia: Marian Sołtys Sangerhausen 2009.