Jest to jedna z długiego szeregu mieszańców róży wichury wyhodowanych w firmie Barbiere & Freres na przełomie wieku XIX i XX. P.Beales podaje , że w roku 1903.W owym czasie wszystkie najważniejsze róże pnące powstawały we Francji jak np; Francois Juranville, Albertine, Alberic Barbierre czy Alexandre Girault.

Nasza Leontynka kwiaty ma w kolorze morelowo różowym, półpełne, płaskie w kształcie o intensywnym zapachu. Kwitnie niestety tylko raz w sezonie, rekompensując to częściowo długim okresem kwitnienia rozciągającym się przez cały miesiąc. Tu na fotografii widzimy ją w połowie czerwca, gdy jest w pełni kwitnienia. Widok jest nie do zapomnienia.

Zapach – pachnąca

Krzew należy do grupy róż nie mających specjalnego umiarkowania we wzroście i w naszych warunkach jej rozmiary ograniczać będzie jeno surowszy przebieg zim jako, że wigor jej i zdrowotność jest imponująca. Jednakże i tu, gdyby wierzyć w to co podaje HMF nie ma co liczyć na wsparcie gdyż jej mrooodporność to 4 strefa usda. Jednakowoż w to zbytnio nie wierzę gdyż w jej pochodzeniu brała udział róża herbatnia. Przycinamy po skończonym kwitnieniu. Jest tolerancyjna dla zacienionych warunków uprawowych.

Liście – ciemno zielone, błyszczące.

Pochodzenie: R.Wichuraina x Souvenir du Catherine Guillot .Krzyżując różę Wichury, bracia Barbiere, mieli swoje ulubione odmiany. Jedną z ich była właśnie herbatnia Souvenir de Catherine Guillot . Z jej udziałem, jako dawczynią pyłku powstały takie mieszańce jak: Adelaide Moulle, Edmoud Proust, Emilie Forteparle, Pinson, Valentin Beaulieu, Jean Guichard czy właśnie Leontine Gaervais .

Fotografie: M. Sołtys Mainau 2009 oraz w rosarium ogrodu botanicznego w Lyonie 2010.