Chromolitografia z Rosen Zeitung .

Znana już od XVI wieku, ale rosomanom przywrócił ją Jules Gravereaux  około 1904 roku.  Od ilości nazw synonimicznych może się zawrócić w głowie. Pozostańmy więc tylko przy tych najbardziej popularnych.Wymienię w kolejności alfabetycznej: Austrian Cooper, Rosa elganteria, rosa lutea, Capucine.Kwiaty ma pojedyncze, pięciopłatkowe, wewnątrz miedziano czerwone, na zewnątrz zaś żółte. Pachną intensywnie i niezbyt przyjemnie. Kwitnie raz w sezonie.

Krzew dorasta do ponad 2 m wysokości a pędy wyginają się łukowato. Liście są średniej wielkości,matowe, ciemno zielone. doskonała odporność na mrozy – 3 strefa usda, ale niestety podatna na czarną plamistość.

Przytoczmy jeszcze opis jaki daje nam Ludwik Vecera w “Małym atlasie Róż” strona 198. ” Ten dziki gatunek uprawiany jest w Europie od roku 1590. tetraploid. krzew ten odznaczający sie umiarkowanym wzrostem i luźnym pokrojem osiąga wysokość 1,5m. Liście złożone sa z 7-9 zaokrąglonych listków, mają okolo 6cm długości. Pędy są jasno kasztanowo brunatne z nielicznymi jasnymi, cienkimi kolcami. kwiaty pojedyncze, bezwonne, pojawiają sie tylko raz w roku, w ostatnim tygodniu maja. Płatki kwiatów są dwubrawne, u nasady sic zysto żółte, przy brzegach miedziano czerwone.”

Pochodzenie: Jest sportem od innej rosa foetida. Fotografia nr1: Tomek Ciesielski.

fotografia 2 i 3 Marian Sołtys Sangerhausen 2009 oraz 4 1 5 Elżbieta Kozak.

I jeszcze garść fotografii z rosarium w Ołomuńcu, gdzie to akurat w tym czasie kwitła.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxFot. MS rok 2012.

Fotografie w ogrodzie różanym Davida Austina w Albrighton 2016