Bardzo bujnie rosnąca polyantha z roku 1915. Wyhodowała ją firma Barbiere Freres & Compagne która bardziej zasłynęła takimi osiągnięciami jak mieszańce róży wichury  Alberic Barbiere , Paul Transon czy Albertine. La Marne jest dziś już co nieco zapomnianą różą, a szkoda.  To jedna z tych róż, które były bardziej popularne w Stanach Zjednoczonych niż w Europie. Kwiaty jasno różowe z łososiowymi brzegami o średnicy 5 cm  zbliżając się do centrum kwiatu płatki są jaśniejsze. Rewersy płatków ciemno różowe, przy czym najciemniejsze są płatki zewnętrzne. Kwiaty półpełne, czasami pojedyncze, kwitnie przez cały sezon baldachami złożonymi z 5-20 kwiatów.

Krzew jako się rzekło bujny, dorasta do 1,8m wysokości ale o bardzo zwartym, zwięzłym pokroju. Liście ma ciemnozielone, błyszczące. Pędy prawie bezkolcowe. Nie miałem okazji tej odmiany widzieć, ale patrząc po sztandarowych kreacjach firmy ,można się spodziewać, że  zdrowotność będzie znakomita. Niestety mrozoodporność to 6- 7 strefa usda. Preferuje otwarte, nasłonecznione stanowiska ale kwiaty lepszej jakości zawiązuje podczas chłodniejszych okresów pogodowych. Może być uprawiana w gorszych warunkach glebowych, wybaczy nam nawet pewne zaniedbanie w opiece.. Kwitnie wczesną wiosną lub w okresie jesiennym. Nie wiąże owoców.Ma dużą łatwość rozmnażania przez sadzonki. Jest bardzo atrakcyjna, oglądana zarówno z bliska jak i z daleka.

Pochodzenie Madamme Norbert Levavaseur x  Comtesse du Cayla . Fotografia Elżbieta Sołtys w Roseraie l’Hay 2011.

Firma Barbiere Freres & Compagne istniała jak na tego typu przedsięwzięcia krótko. Została założona w 1900 roku a zamknięta w roku 1933. W tym czasie bracia wyhodowali 67 nowych odmian róż. Jeden z braci był powołany do wojska w czasie I wojny Światowej gdzie brał udział jako chirurg. Zapewne te doświadczenia wpłynęły na nazwanie tej róży od miejsca jednej z najokrutniejszych bitew, gdzie zginęło 2,5mln żołnierzy.