Róże Griffitha Bucka.Krzewiasta.

Wyhodowana przez G.Bucka w roku 1984.

Kwiaty białe a wiekiem dostają łososiowych cieni o średnicy 8-9cm, zbudowane z 30-40 płatków , mocno pachnące, budowy pucharowej, pojawiają się w grupach po 3-10 szt. Kwiaty wyróżniają się świeżym, przyjemnym zapachem. Dobrze kwitnie przez cały sezon, od czerwca aż do pierwszych mrozów.

Krzew i bardzo intensywnym wzroście – dorasta do 2m wysokości a pokrój ma wyprostowany, zwięzły.

Liście są  skórzaste w ciemnooliwkowym kolorze. Roślina, jak i inne introdukcje G.Bucka bardzo zdrowa , nie wymagająca żadnej opieki. Mrozoodporność – strefa 4 usda.

Pochodzenie: Dość skomplikowane, jak u większości kreacji Bucka. Z jednej strony będzie to Vera Dalton, floribunda po Paul’s Scarlet Climber i Queen Elizabeth,  -  a z drugiej strony skomplikowana mieszanka Pink Princess, Lilian Gibson, Florence Mary Morse, Joseph Rotmund i Rosa laxa Retzius.   “Photos courtesy of Mary Buck and the Iowa State University Research Foundation, Inc.”

Nie jest to jakaś nadzwyczajna róża, ale zawsze znajdę dla niej miejsce w swoim ogrodzie. Jeżeli bym porównał ją do takiej znakomitości jak Frau Karl Drushki, to wyraźnie chcę powiedzieć, że kwiaty Palomy są zdecydowanie trwalsze i bardziej wypełnione od jej sławniejszej poprzedniczki. Faktem jest że Frau, jest czysto biała, natomiast Paloma, dostaje odcieni różowych lub żółtych gdy wpadnie w szpony chłodniejszej pogody. Obie są rosłe, ale Paloma lepiej się zagęszcza i nie tworzy rozlazłych krzewów tak charakterystycznych dla remontantek. Jest to chyba jedna z najbardziej wysokich róż z kolekcji Bucka, ale u mnie nie rośnie przesadnie wysoko i tych dwu metrów jakie ma przypisane, nigdy nie osiągnęła.