Folksinger
Róże Buck’a. Róża wyhodowana przez dr.Griffitha Buck’a w roku 1985. Kwiaty w kolorze będącym zadziwiającą mieszanką żółtego morelowego i brzoskwiniowego, dorastają do 11cm i pięknie i intesywnie pachną brzoskwinią. Kwitnąc pojawiają się na pędach zarówno pojedynczo jak i w kiściach do 15 sztuk na pędzie.
Fotografie – Nina Wroobel w Brooklyn Botanic Garden 2014 .
Kwitnie nieprzerwanie przez cały sezon. John Clements, dając opis tej róży tak pisze: “Patrzę na nią i widzę, gdzieś daleko w tle, wpływ róż D.Austina”.Uważam to twierdzenie za nieco ryzykowne. Nie wydaje mi się by Austin był dla Buck’a inspiracją.
Krzew dorasta do 1,2m wysokości i charakteryzuje się wszystkimi najlepszymi przymiotami tej grupy róż, czyli żelazną odpornością na choroby grzybowe i warunki siedliskowo glebowe oraz mrozoodpornością 4 strefa usda. Liście błyszczące, jasnozielone z miedzianymi przebarwieniami, zwłaszcza w pierwszej fazie rozwoju.
U mnie, róża ta, po trzech latach od posadzenia, nieoczekiwanie zamarła z niewiadomej przyczyny, mimo że róże Buck’a miały wytrzymywać znacznie surowsze zimy Iowa.
Pochodzenie: Carefree Beauty x Sunsprite. Photos courtesy of Mary Buck and The Iowa State University Research Foundation, Inc. oraz kolekcja własna.
Friday, 28 June 2019 o godz. 23:54
U mnie Folksinger rośnie właśnie obok Ausina – ukochanej Jude the Obscure. Kolor obu zbliżony, choć Folksiger posiada znacznie trwalszy kolor z większą domieszką moreli. Pędy sztywne dumnie uwieńczone radosnymi kwiatami o dość zróżnicowanej wielkości i budowie. Kwiaty odporne na każdą pogodę i temperaturę. Trwałe. Cechy te obserwuję u wszystkich odmian Bucka jakie posiadam, kwiaty bez względu na pogodę dumnie prężą się ku górze, długi czas zachowując jakąś świeżość, tak jakby dopiero co otworzyły się z pąka.
Folksinger jest różą bezobsługową. Nie choruje, nie marznie, szybko się adoptuje. Rośnie szeroko i gęsto bez specjalnych zabiegów. Kwitnie całe lato.