Róża krzewiasta hodowli Toma Carrutha z roku 2004. Kolor kwiatów można określić krótko: purpurowy, ale szybko zaznaczyć należy, że nazwa jej nie jest bez powodu. Można też by go opisać jako aksamitny, purpurowo-fioletowy. Problem ten obrazują doskonale fotografie. Autor ich miał najwyraźniej problem z oddaniem istoty barwy tej róży. Kwiat ma niezbyt duży i nie w pełni wypełniony, złożony z maxymalnie 25 -30 płatków o średnicy nie przekraczającej 8cm.  Zapach mają mocny, korzenny unikalny na rynku. Otwierając się ukazują figlarne i nieco pretensjonalne żółte pręciki. Ma jedno dobre kwitnienie – dużymi gronami kwiatów- w okresie wiosenno letnim i znacznie słabsze później , 

 Fotografie – Nina Wroobel, różanka ogrodu botanicznego w Bronx.

Krzew nieduży, kompaktowy o wzroście do 80cm, okryty jest jasnozielonymi lekko błyszczącymi liśćmi.Doskonała mrozoodporność 4 strefa usda, ogólnie róża ta lepiej sprawuje się w zimniejszych strefach klimatycznych, a kwiaty jej lepiej się rozwijają i wybarwiają.

Pochodzenie Okrutnie pokomplikowane. Z jednej strony jest to podwójna krzyżówka :Sweet Chariot x blue Nile i Stephen’s Big Purple.  Z drugiej jest jeszcze ciekawiej:/International Herald Tribune x Hybrid of Rosa Sulleana/ x / Sweet Chariot x Blue Nile/. Odmianę tę szczególnie upodobał sobie Paul  Barden wykonując z nią szereg mniej lub bardziej udanych prób hybrydyzerskich, że wymienię:miniaturową  Carolyn Supinger, piękną ciemno purpurową  Dakota Redwing będącą krzyżówką z Brown Wevet czy wesolutką Distant Zenith . Są to jednakowoż dokonania poz meinstreamem hodowlanym.

Fotografie  pochodzą z Woodland Park Roses Garden Seattle – Wojciech Szczerba.

A to już kolekcja własna, rok 2015. Oraz trochę inaczej wyglądające kwiaty w pięć lat potem.

Fotografie  w mojej kolekcji 2019 .